¹Ilaaha ammaantaydow, ha iska aamusin,

¹Til sangmesteren; av David; en salme. Min lovsangs Gud, ti ikke!

²Waayo, waxay igu kala qaadeen afka kan sharka leh iyo kan khiyaanada lehba, Oo waxay igula hadleen carrab been sheega.

²For ugudelighets munn og falskhets munn har de oplatt imot mig, de har talt med mig med løgnens tunge.

³Oo weliba waxay igu hareereeyeen erayo nacayb badan, Oo sababla'aan bay igula dirireen.

³Og med hatets ord har de omgitt mig og stridt imot mig uten årsak.

⁴Anigoo jecel bay cadow ii yihiin, Laakiinse anigu Ilaah baan baryaa.

⁴Til lønn for min kjærlighet stod de mig imot, enda jeg er bare bønn.

⁵Wanaag waxay iigaga abaal gudeen xumaan, Jacaylna nacayb.

⁵Og de la ondt på mig til lønn for godt og hat til lønn for min kjærlighet.

⁶Nin shar leh ka sarraysii isaga, Oo Shayddaan ha istaago midigtiisa.

⁶Sett en ugudelig over ham, og la en anklager stå ved hans høire hånd!

⁷Markii la xukumo, ha soo baxo isagoo dembi lagu helay, Oo tukashadiisiina dembi ha noqoto.

⁷Når han dømmes, da la ham gå ut som skyldig, og la hans bønn bli til synd!

⁸Cimrigiisu ha yaraado, Jagadiisana mid kale ha qaato.

⁸La hans dager bli få, la en annen få hans embede!

⁹Carruurtiisu ha agoontoobeen, Naagtiisuna carmal ha noqoto.

⁹La hans barn bli farløse og hans hustru enke,

¹⁰Carruurtiisu kuwa warwareega ha noqdeen oo ha dawarsadeen, Cuntadoodana ha ka doondooneen meelahooda cidlada ah.

¹⁰og la hans barn flakke omkring og tigge, og la dem gå som tiggere fra sine ødelagte hjem!

¹¹Midka korsaarta qaataa ha qabsado wuxuu haysto oo dhan, Oo shisheeyayaalna ha ka dheceen wixii uu ku hawshooday.

¹¹La ågerkaren kaste garn ut efter alt det han har, og fremmede røve frukten av hans arbeid!

¹²Yaanu jirin mid isaga u sii naxariistaa, Oo yaanu jirin mid u naxa carruurtiisa agoonta ah.

¹²La ham ikke finne nogen som bevarer miskunnhet imot ham og la ingen forbarme sig over hans farløse barn!

¹³Farcankiisu ha baabba'o, Oo qarniga soo socda magacooda ha la tirtiro.

¹³La hans fremtid bli avskåret, deres navn bli utslettet i det annet ættledd!

¹⁴Xumaantii awowayaashiis Rabbigu ha soo xusuusto, Oo dembigii hooyadiisna yaan la tirtirin.

¹⁴Hans fedres misgjerning bli ihukommet hos Herren, og hans mors synd bli ikke utslettet!

¹⁵Rabbiga ha hor joogeen had iyo goorba, Si uu xusuustooda uga gooyo dhulka.

¹⁵De være alltid for Herrens øine, og han utrydde deres minne av jorden,

¹⁶Maxaa yeelay, isagu wuu xusuusan waayay inuu u naxariisto Miskiinka, iyo kan baahan, iyo kan qalbiga ka murugaysan, Laakiinse wuxuu u silciyey inuu iyaga laayo aawadeed.

¹⁶fordi han ikke kom i hu å gjøre barmhjertighet, men forfulgte en mann som var fattig og elendig og bedrøvet i hjertet, og vilde drepe ham.

¹⁷Wuxuu jeclaaday habaaridda, markaasaa habaar ku soo degay, Ducaynta kuma farxin, ducona way ka sii fogaatay isaga.

¹⁷Han elsket forbannelse, og den kom over ham; han hadde ikke lyst til velsignelse, og den blev langt borte fra ham;

¹⁸Oo weliba isagu wuxuu sidii dharkiisii u huwaday habaaridda, Oo iyana waxay gashay uurkiisa hoose sidii biyo oo kale, Oo lafihiisana waxay u gashay sidii saliid.

¹⁸han klædde sig i forbannelse som sin klædning, og den trengte som vann inn i hans liv og som olje i hans ben.

¹⁹Isaga ha u ahaato sida marada uu huwado, Iyo sida dhex-xidhka uu ku xidho had iyo goorba,

¹⁹La den være ham som et klædebon som han dekker sig med, og som et belte som han alltid omgjorder sig med!

²⁰Tanu waa abaalmarinta cadaawayaashaydu ay xagga Rabbiga ka helaan, Iyo kuwa naftayda xumaan ka sheegaba.

²⁰Dette være mine motstanderes lønn fra Herren, og deres som taler ondt imot min sjel!

²¹Laakiinse Ilaahow, Sayidow, magacaaga daraaddiis wax iigu yeel, Naxariistaadu waa wanaagsan tahay, ee sidaas daraaddeed ii samatabbixi,

²¹Og du, Herre, Herre, gjør vel imot mig for ditt navns skyld! Fordi din miskunnhet er god, så redde du mig!

²²Waayo, anigu waxaan ahay miskiin iyo mid baahan, Oo qalbigayguna wuu igu dhex dhaawacmay.

²²For jeg er elendig og fattig, og mitt hjerte er gjennemboret i mitt indre.

²³Waxaan u dhammaaday sida hoos sii libdhaya, Waxaan u gilgilmaa sida ayax oo kale.

²³Som en skygge, når den heller, farer jeg avsted; jeg blir jaget bort som en gresshoppe.

²⁴Jilbahaygu soon bay la taag darnaadaan, Oo jidhkayguna baruurla'aanteed wuu la caatoobaa.

²⁴Mine knær vakler av faste, og mitt kjød svinner og er uten fedme.

²⁵Oo weliba waxaan iyaga u noqday cay, Oo kolkay i arkaan ayay madaxa ruxruxaan.

²⁵Og jeg er blitt til spott for dem; de ser mig og ryster på hodet.

²⁶Rabbiyow, Ilaahayow, i caawi, Oo igu badbaadi si naxariistaada waafaqsan,

²⁶Hjelp mig, Herre min Gud, frels mig efter din miskunnhet,

²⁷Si ay u ogaadaan in tanu tahay shaqadii gacaantaada, Iyo inaad taas samaysay, Rabbiyow.

²⁷så de må kjenne at dette er din hånd, at du, Herre, har gjort det!

²⁸Iyagu ha habaartameen, adiguse i barakee, Kolkay kacaan, way ceeboobi doonaan, laakiinse anigoo addoonkaaga ah waan rayrayn doonaa.

²⁸De forbanner, men du velsigner; de reiser sig og blir til skamme, men din tjener gleder sig.

²⁹Cadaawayaashaydu sharafdarro ha xidheen, Oo ceebtooda ha u huwadeen sida go' oo kale.

²⁹Mine motstandere skal klæ sig i vanære og svøpe sig i sin skam som i en kappe.

³⁰Afkaygaan aad ugaga mahad naqi doonaa Rabbiga, Haah, oo waxaan isaga ku ammaani doonaa dadka badan dhexdiisa.Waayo, isagu wuxuu isa soo taagi doonaa miskiinka midigtiisa, Si uu uga badbaadiyo kuwa naftiisa xukuma.

³⁰Jeg vil storlig prise Herren med min munn, og midt iblandt mange vil jeg love ham;

³¹Waayo, isagu wuxuu isa soo taagi doonaa miskiinka midigtiisa, Si uu uga badbaadiyo kuwa naftiisa xukuma.

³¹for han står ved den fattiges høire hånd for å frelse ham fra dem som dømmer hans sjel.