1Rabbiyow, cadhadaada ha igu canaanan, Oo dhirifkaaga kululna ha igu edbin.
1En salme av David; til ihukommelse.
2Waayo, fallaadhahaagii aad bay ii mudeen, Oo gacantaaduna way igu soo degtay.
2Herre, straff mig ikke i din vrede, og tukt mig ikke i din harme!
3Jidhkaygu fayoobaan ma leh, waana xanaaqaaga daraaddiis, Oo lafahayguna caafimaad ma leh, waana dembigayga daraaddiis.
3For dine piler har rammet mig, og din hånd er falt tungt på mig.
4Waayo, xumaatooyinkaygii waxay ka sare mareen madaxayga, Sida rar culus ayay igu culus yihiin aad iyo aad.
4Det er intet friskt i mitt kjød for din vredes skyld, det er ingen fred i mine ben for min synds skyld.
5Nabrahaygu way urayaan, wayna qudhmuun yihiin, Waana nacasnimadayda daraaddeed.
5For mine misgjerninger går over mitt hode, som en tung byrde er de mig for tunge.
6Waan xanuunsanayaa, oo aad baan hoos ugu gotay, Oo maalinta oo dhanna oohin baan la wareegaa.
6Mine bylder lukter ille, de råtner for min dårskaps skyld.
7Waayo, dhexdayda waxaa ka buuxa olol, Oo jidhkayguna fayoobaan ma leh.
7Jeg er kroket, aldeles nedbøiet; hele dagen går jeg i sørgeklær.
8Waan itaal daranahay, oo aad baan u burbursanahay, Oo waxaan la cabaaday buuqa qalbigayga ku jira.
8For mine lender er fulle av brand, og det er intet friskt i mitt kjød.
9Sayidow, waxaan jeclahay oo dhammu waxay yaalliin hortaada, Oo taahiddayduna kaama qarsoona.
9Jeg er kold og stiv og aldeles knust, jeg hyler for mitt hjertes stønnen.
10Wadnahaa i fig leh, oo xooggaygiina waa i gabay, Oo weliba iftiinkii indhahayguna waa iga tegey.
10Herre, for ditt åsyn er all min lengsel, og mitt sukk er ikke skjult for dig.
11Kuwa i jecel iyo saaxiibbadayba belaayadayda way ka durkaan, Oo xigaaladaydiina meel fog bay istaagaan.
11Mitt hjerte slår heftig, min kraft har sviktet mig, og mine øines lys, endog det er borte for mig.
12Oo kuwa naftayda doondoonaana dabinno bay ii dhigaan, Oo kuwa inay wax i yeelaan doonayaana waxay ku hadlaan waxyaalo xun, Oo maalinta oo dhan waxay ku tashadaan khiyaano.
12Mine venner og mine frender holder sig i avstand fra min plage, og mine nærmeste står langt borte.
13Laakiinse anigu waxba kama maqlo sida nin dhega la', Oo waxaan la mid ahay nin carrab la' oo aan afkiisa kala qaadin.
13Og de som står mig efter livet, setter snarer, og de som søker min ulykke, taler om undergang, og på svik tenker de den hele dag.
14Haah, oo waxaan la mid ahay nin aan waxba maqlin, Oo aan afkiisa murammo ku jirin.
14Og jeg er som en døv, jeg hører ikke, og som en stum, som ikke later op sin munn.
15Waayo, Rabbiyow, adaan wax kaa rajaynayaa, Oo adna waad ii jawaabi doontaa, Sayidow Ilaahaygiiyow.
15Ja, jeg er som en mann som ikke hører, og som ikke har motsigelse i sin munn.
16Waayo, waxaan idhi, Yaanay igu rayrayn, Oo markii cagtaydu simbiriirixato, yaanay iska kay weynayn.
16For til dig, Herre, står mitt håp; du skal svare, Herre min Gud!
17Waayo, waxaan ku dhowahay inaan dhaco, Oo tiiraanyadayduna had iyo goorba way i hor taalaa.
17For jeg sier: De vil ellers glede sig over mig; når min fot vakler, ophøier de sig over mig.
18Haddaba anigu xumaantayda waan sheegi doonaa, Oo dembigaygana waan ka qoomamoon doonaa.
18For jeg er nær ved å falle, og min smerte er alltid for mig.
19Laakiinse cadaawayaashaydu waa dadaal badan yihiin, xoogna way leeyihiin, Oo kuwa gardarrada igu necebuna way tarmeen.
19For jeg bekjenner min misgjerning, jeg sørger over min synd.
20Oo weliba kuwa sharka wanaagga ku gudaana Waa cadaawayaashayda, maxaa yeelay, waxaan raacaa waxa wanaagsan.
20Og mine fiender lever, er mektige, og mange er de som hater mig uten årsak.
21Rabbiyow, ha i dayrin, Ilaahayow, ha iga fogaan.Soo dhaqso oo i caawi, Sayidow, badbaadadaydow.
21Og de som gjengjelder godt med ondt, står mig imot, fordi jeg jager efter det gode.
22Soo dhaqso oo i caawi, Sayidow, badbaadadaydow.
22Forlat mig ikke, Herre! Min Gud, vær ikke langt borte fra mig!
23Skynd dig å hjelpe mig, Herre, min frelse!