1Hubaal lacagtu waxay leedahay god laga qodo, Oo dahabkuna wuxuu leeyahay meel lagu safeeyo.
1Silvret har ju sin gruva, sin fyndort har guldet, som man renar;
2Birta waxaa laga soo bixiyaa ciidda, Oo naxaastana waxaa laga dhalaaliyaa dhagaxa.
2järn hämtas upp ur jorden, och stenar smältas till koppar.
3Dadku gudcurkuu dhammeeyaa, Oo tan iyo soohdinta ugu shishaysana waxay baadhaan Dhagaxyada ku jira gudcurka qarada leh iyo hooska dhimashada.
3Man sätter då gränser för mörkret, och rannsakar ned till yttersta djupet,
4Isagu god dheer ayuu ka qodaa meel ka fog meesha dadku deggan yahay. Iyaga waxaa illooba qofka ag mara; Oo waxay ka laallaadaan meel dadka ka fog, oo hor iyo dib bay u ruxmadaan.
4Där spränger man schakt långt under markens bebyggare, där färdas man förgäten djupt under vandrarens fot, där hänger man svävande, fjärran ifrån människor.
5Cuntadu dhulkay ka soo baxdaa, Oo dhankiisa hoosena wuu rogmadaa sida wax dabku rogo oo kale.
5Ovan ur jorden uppväxer bröd, men därnere omvälves den såsom av eld.
6Dhagaxyadiisu waa meeshii dhagaxyo safayr ah, Wuxuuna leeyahay dahab boodh ah.
6Där, bland dess stenar, har safiren sitt fäste, guldmalm hämtar man ock där.
7Wadiiqadaas haadka adagu ma yaqaan, Oo gorgorka ishiisuna ma ay arag,
7Stigen ditned är ej känd av örnen, och falkens öga har ej utspanat den;
8Bahallada kibirka lahu kuma ay joogsan, Oo libaaxa cadhaysanina ma uu ag marin.
8den har ej blivit trampad av stolta vilddjur, intet lejon har gått därfram.
9Isagu gacantiisuu soo fidiyaa oo wuxuu saaraa dhagaxa adag, Oo buurahana wuu afgembiyaa oo xididdaduu ku rujiyaa.
9Ja, där bär man hand på hårda stenen; bergen omvälvas ända ifrån rötterna.
10Dhagaxyada dhexdooda wuxuu ka jeexaa keliyo, Oo ishiisuna wax kasta oo qaali ah way aragtaa.
10In i klipporna bryter man sig gångar, där ögat får se allt vad härligt är.
11Wuxuu xidhaa durdurrada si ayan u dareerin, Oo waxa qarsoonna wuxuu u soo bannaan bixiyaa iftiinka.
11Vattenådror täppas till och hindras att gråta. Så dragas dolda skatter fram i ljuset.
12Laakiinse waa xaggee meesha xigmadda laga helaa? Oo waxgarashada meesheeduse waa xaggee?
12Men visheten, var finnes hon, och var har förståndet sin boning?
13Dadku qiimaheeda ma yaqaan, Oo kuwa nool dalkoodana lagama helo.
13Priset för henne känner ingen människa; hon står ej att finna i de levandes land.
14Moolku wuxuu leeyahay, Iguma jirto, Badduna waxay leedahay, Aniga ilama jirto.
14Djupet säger: »Hon är icke här», och havet säger: »Hos mig är hon icke.»
15Dahab laguma heli karo, Lacagna looma miisaamo.
15Hon köper icke för ädlaste metall, med silver gäldas ej hennes värde.
16Laguma qiimayn karo dahabka Oofir, Ama dhagaxa qaaliga ah oo onika la yidhaahdo ama xataa dhagaxa safayr la yidhaahdo.
16Hon väges icke upp med guld från Ofir, ej med dyrbar onyx och safir.
17Dahab iyo madarad toona uma qalmi karaan, Oo beddelkeeduna ma noqon karo jawhar laga sameeyo dahab saafi ah.
17Guld och glas kunna ej liknas vid henne; hon får ej i byte mot gyllene klenoder.
18Waxba lagama sheegi doono dhagax cas oo raamood la yidhaahdo, amase madarad, Hubaal xigmadda qiimaheedu waa ka sii sarreeyaa luul.
18Koraller och kristall må icke ens nämnas; svårare är förvärva vishet än pärlor.
19Dhagaxa tobasiyos la yidhaahdo ee Itoobiya ka yimaadana uma qalmi doono, Oo xataa dahab saafi ahna laguma qiimayn doono.
19Etiopisk topas kan ej liknas vid henne; hon väges icke upp med renaste guld.
20Haddaba xigmaddu xaggee bay ka timaadaa? Oo waxgarashada meesheeduse waa xaggee?
20Ja, visheten, varifrån kommer väl hon, och var har förståndet sin boning?
21Maxaa yeelay, way ka qarsoon tahay kuwa nool indhahooda, Oo haadka hawadana waa laga deday.
21Förborgad är hon för alla levandes ögon, för himmelens fåglar är hon fördold;
22Halligaadda iyo Dhimashadu waxay leeyihiin, Dhegahayaga ayaannu warkeeda ku maqalnay.
22avgrunden och döden giva till känna; »Blott hörsägner om henne förnummo våra öron.»
23Ilaah ayaa jidkeeda garanaya, Oo isagaa meesheeda yaqaan.
23Gud, han är den som känner vägen till henne, han är den som vet var hon har sin boning.
24Waayo, isagu wuxuu fiiriyaa dunida darfaheeda, Oo wuxuu u jeedaa inta samada ka hoosaysa oo dhan,
24Ty han förmår skåda till jordens ändar, allt vad som finnes under himmelen ser han.
25Markuu dabaysha miisaamo, Oo uu biyahana qiyaaso.
25När han mätte ut åt vinden dess styrka och avvägde vattnen efter mått,
26Markuu roobka qaynuun u sameeyey, Oo uu hillaaca onkodkana jid u sameeyey,
26när han stadgade en lag för regnet och en väg för tordönets stråle,
27Ayuu arkay, oo ka hadlay, Oo intuu adkeeyey ayuu weliba baadhay.Oo wuxuu dadka ku yidhi, Bal eega, Sayidka ka cabsashadiisa ayaa xigmad ah, Oo in sharka laga fogaadona waa waxgarasho.
27då såg han och uppenbarade henne, då lät han henne stå fram, då utforskade han henne.
28Oo wuxuu dadka ku yidhi, Bal eega, Sayidka ka cabsashadiisa ayaa xigmad ah, Oo in sharka laga fogaadona waa waxgarasho.
28Och till människorna sade han så: »Se Herrens fruktan, det är vishet, och att fly det onda är förstånd.»