1Wiilkaygiiyow, xigmaddayda dhegayso, Oo waxgarashadaydana dhegta u dhig;
1Min son, akta på min vishet, böj ditt öra till mitt förstånd,
2Si aad digtoonaan u dhawrtid, Oo ay bushimahaaguna aqoon u xejiyaan.
2så att du bevarar eftertänksamhet och låter dina läppar taga kunskap i akt.
3Waayo, naagta qalaad bushimaheedu waxay daadiyaan malab, Oo afkeeduna saliid buu ka sii macaan yahay,
3Se, av honung drypa en trolös kvinnas läppar, och halare än olja är hennes mun.
4Laakiinse aakhirkeedu wuxuu u qadhaadh yahay sida geed dacareed oo kale, Wuuna af badan yahay sida seef laba af leh.
4Men på sistone bliver hon bitter såsom malört och skarp såsom ett tveeggat svärd.
5Cagaheedu dhimashay ku dhaadhacaan, Oo tallaabooyinkeeduna waxay u jeedaan xagga She'ool,
5Hennes fötter styra nedåt mot döden till dödsriket draga hennes steg.
6Waddada nolosha iyadu aad uguma fiirsato. Jidadkeedu waa leexleexdaan, oo garan kari maysid,
6Livets väg vill hon ej akta på; hennes stigar äro villostigar, fastän hon ej vet det.
7Haddaba sidaas daraaddeed, wiilashoy, bal i maqla, Oo erayada afkayga ha ka tegina.
7Så hören mig nu, I barn, och viken icke ifrån min muns tal.
8Jidkaaga ka fogee iyada, Oo albaabka gurigeeda ha u dhowaan,
8Låt din väg vara fjärran ifrån henne, och nalkas icke dörren till hennes hus.
9Si aanad sharaftaada kuwa kale u siin, Oo aanad sannadahaaga kuwa caloosha adag u siin,
9Må du ej åt andra få offra din ära, ej dina år åt en som hämnas grymt;
10Si aan shisheeyayaal maalkaaga uga dhergin; Oo aanay wixii aad u hawshootay guri ajnabi u gelin,
10må icke främmande få mätta sig av ditt gods och dina mödors frukt komma i en annans hus,
11Si aanad ugu dambaysta u barooran, Markay hilibkaaga iyo jidhkaaguba baabba'aan,
11så att du själv på sistone måste sucka, när ditt hull och ditt kött är förtärt.
12Oo aad tidhaahdaan, Sidee baan edbin u nebcaaday, Oo qalbigayguna canaantii u quudhsaday!
12och säga: »Huru kunde jag så hata tuktan, huru kunde mitt hjärta så förakta tillrättavisning!
13Codkii macallimiintaydii ma aan addeecin, Oo dhegtana uma aan dhigin kuwii wax i baray!
13Varför lyssnade jag icke till mina lärares röst, och böjde icke mitt öra till dem som ville undervisa mig?
14Anigu waxaan u dhowaa inaan shar kasta falo Anigoo ku dhex jira shirka iyo ururka.
14Föga fattas nu att jag har drabbats av allt vad ont är, mitt i församling och menighet.
15Berkeddaada biyo ka cab, Oo ceelkaagana biyo qulqulaya ka cab.
15Drick vatten ur din egen brunn det vatten som rinner ur din egen källa.
16Ma hagaag baa in ilahaagu dibadda u daataan. Oo ay durdurraduna dariiqyada maraan?
16Icke vill du att dina flöden skola strömma ut på gatan, dina vattenbäckar på torgen?
17Iyagu ha ahaadeen kuwaaga oo keliya, Oo yaanay u ahaan shisheeyayaal adiga kula jira.
17Nej, dig allena må de tillhöra, och ingen främmande jämte dig.
18Ishaadu ha barakaysnaato, Oo naagtaadii aad yaraanta ku guursatay ku faraxsanow.
18Din brunn må vara välsignad, och av din ungdoms hustru må du hämta din glädje;
19Iyadu ha kuu ahaato sida deerada jacaylka badan iyo sida cawsha quruxsan, Goor walbana naasaheedu ha ku deeqeen Oo had iyo goorna jacaylkeeda ku faraxsanow.
19hon, den älskliga hinden, den täcka gasellen, hennes barm förnöje dig alltid, i hennes kärlek finne du ständig din lust.
20Haddaba wiilkaygiiyow, bal maxaad naag qalaad ugu faraxsanaanaysaa, Maxaadse naag shisheeye ah naasaheeda u qabsanaysaa?
20Min son, icke skall du hava din lust i en främmande kvinna? Icke skall du sluta din nästas hustru i din famn?
21Waayo, jidadka dadku waxay hor yaalliin indhaha Rabbiga Oo isagaa fiiriya waddooyinkiisa oo dhan.
21Se, för HERRENS ögon ligga var människas vägar blottade, och på alla hennes stigar giver han akt.
22Kan sharka leh waxaa qabsan doonta xumaantiisa, Oo waxaa isaga lagu soo xidhi doonaa xadhkaha dembigiisa.Wuxuu u dhiman doonaa edbinla'aanta, Oo isagu wuxuu ku dhex amban doonaa badnaanta nacasnimadiisa.
22Den ogudaktige fångas av sina egna missgärningar och fastnar i sin egen synds snaror.
23Wuxuu u dhiman doonaa edbinla'aanta, Oo isagu wuxuu ku dhex amban doonaa badnaanta nacasnimadiisa.
23Han måste dö, därför att han icke lät tukta sig; ja, genom sin stora dårskap kommer han på fall.