1Rabbiyow, Ilaaha aargudashada lahow, Ilaaha aargudashada lahow, soo iftiin.
1Du hämndens Gud, o HERRE, du hämndens Gud, träd fram i glans.
2Xaakinka dunidow, sara joogso, Oo kuwa kibray abaalkooda mari.
2Res dig, du jordens domare, vedergäll de högmodiga vad de hava gjort.
3Rabbiyow, kuwa sharka lahu ilaa goormay, Kuwa sharka lahu ilaa goormay guulaysanayaan?
3Huru länge skola de ogudaktiga, o HERRE, huru länge skola de ogudaktiga triumfera?
4Way bulxamaan, oo kibir bay ku hadlaan, Oo xumaanfalayaasha oo dhammu way faanaan.
4Deras mun flödar över av fräckt tal; de förhäva sig, alla ogärningsmännen.
5Rabbiyow, iyagu waxay burburiyaan dadkaaga, Oo dhaxalkaagay silciyaan.
5Ditt folk, o HERRE, krossa de, och din arvedel förtrycka de.
6Carmalka iyo shisheeyaha ayay laayaan, Oo agoontay nafta ka qaadaan.
6Änkor och främlingar dräpa de, och faderlösa mörda de.
7Oo waxay isyidhaahdaan, Waxan Rabbigu ma arki doono, Oo Ilaaha reer Yacquubna kama fikiri doono.
7Och de säga: »HERREN ser det icke, Jakobs Gud märker det icke.»
8Kuwiinna doqonnada ah oo dadka ku dhex jirow, fiirsada, Oo kuwiinna nacasyada ahow, goormaad caqli yeelanaysaan?
8Märken själva, I oförnuftiga bland folket; I dårar, när kommen I till förstånd?
9Kii dhegta abuuray, sow wax maqli maayo? Kii isha sameeyeyna, sow wax arki maayo?
9Den som har planterat örat, skulle han icke höra? Den som har danat ögat, skulle han icke se?
10Kan quruumaha edbiyaa, sow wax hagaajin maayo? Kaasoo ah kan dadka aqoonta bara?
10Den som håller hedningarna i tukt, skulle han icke straffa, han som lär människorna förstånd?
11Rabbigu waa og yahay fikirrada binu-aadmigu Inay micnela'aan yihiin.
11HERREN känner människornas tankar, han vet att de själva äro fåfänglighet.
12Rabbiyow, waxaa barakaysan ninkii aad edbiso, Oo aad sharcigaaga wax ka barto,
12Säll är den man som du, HERRE, undervisar, och som du lär genom din lag,
13Si aad uga nasiso maalmaha belaayada Inta kan sharka lahaa godka loo qodayo.
13för att skaffa honom ro för olyckans dagar, till dess de ogudaktigas grav varder grävd.
14Waayo, Rabbigu dadkiisa xoori maayo, Oo dhaxalkiisana dayrin maayo.
14Ty HERREN förskjuter icke sitt folk, och sin arvedel övergiver han icke.
15Waayo, garsooriddu waxay ku soo noqon doontaa xaqnimada, Oo inta qalbigoodu qumman yahay oo dhammuna way raaci doonaan.
15Nej, rättfärdighet skall åter gälla i rätten, och alla rättsinniga skola hålla sig därtill.
16Bal yaa ii kacaya oo sharfalayaasha iga hor joogsanaya? Oo yaa ii soo istaagaya oo xumaanfalayaasha iga celinaya?
16Vem står upp till att försvara mig mot de onda, vem bistår mig mot ogärningsmännen?
17Rabbigu haddaanu i caawin, Hadda naftaydu waxay joogi lahayd meesha aamusnaanta.
17Om HERREN icke vore min hjälp, så bodde min själ snart i det tysta.
18Markaan idhi, Rabbiyow, cagtaydu waa simbiriirixanaysaa, Waxaa kor ii qaadday naxariistaada.
18När jag tänkte: »Min fot vacklar», då stödde mig din når, o HERRE:
19Kolkay fikirro badan igu dhex jiraan Waxaa naftayda ka farxiya qalbiqaboojintaada.
19När jag hade mycket bekymmer i mitt hjärta, då gladde din tröst min själ.
20Carshiga sharnimadu ma xidhiidh buu kula yeelanayaa, Kaasoo belaayo qaynuun ku qabanqaabiya?
20Kan fördärvets domarsäte hava gemenskap med dig, det säte där man över våld i lagens namn,
21Waxay dhammaantood isu soo wada urursadaan kan xaqa ah naftiisa, Oo waxay xukumaan dhiig aan eed lahayn.
21där de tränga den rättfärdiges själ och fördöma oskyldigt blod?
22Laakiinse Rabbigu waxa weeye munaaraddayda, Ilaahayna waa dhagaxii magangalkayga.Oo wuxuu dushooda ku soo celiyey xumaatadoodii, Oo wuxuu iyaga ku dhex baabbi'in doonaa sharnimadooda, Rabbiga Ilaaheenna ahu wuu wada baabbi'in doonaa.
22Men HERREN bliver för mig en borg, min Gud bliver min tillflykts klippa.
23Oo wuxuu dushooda ku soo celiyey xumaatadoodii, Oo wuxuu iyaga ku dhex baabbi'in doonaa sharnimadooda, Rabbiga Ilaaheenna ahu wuu wada baabbi'in doonaa.
23Och han låter deras fördärv vända tillbaka över dem och förgör dem för deras ondskas skull. Ja, HERREN, vår Gud, förgör dem.