1Y HABLANDO ellos al pueblo, sobrevinieron los sacerdotes, y el magistrado del templo, y los Saduceos,
1Ug sa nagasulti sila sa katawohan, hing-abutan sila sa mga sacerdote, ug sa capitan sa templo ug sa mga Saduceo,
2Resentidos de que enseñasen al pueblo, y anunciasen en Jesús la resurrección de los muertos.
2Nga nangaguol kay ginatudloan nila ang katawohan ug ginamantala nila pinaagi kang Jesus ang pagkabanhaw gikan sa mga minatay.
3Y les echaron mano, y los pusieron en la cárcel hasta el día siguiente; porque era ya tarde.
3Ug ilang gidakup sila ug gisulod nila sa bilanggoan hangtud sa pagkaugma: Kay hapon na kadto.
4Mas muchos de los que habían oído la palabra, creyeron; y fué el número de los varones como cinco mil.
4Apan daghan sa mga nakadungog sa pulong, mingtoo; ug ang gidaghanon sa mga lalake mikabat sa duol sa lima ka libo.
5Y aconteció al día siguiente, que se juntaron en Jerusalem los príncipes de ellos, y los ancianos, y los escribas;
5Ug nahitabo sa pagkaugma, nga nanagtigum sa Jerusalem ang ilang mga punoan, ug ang mga anciano, ug ang mga escriba,
6Y Anás, príncipe de los sacerdotes, y Caifás, y Juan y Alejandro, y todos los que eran del linaje sacerdotal;
6Ug didto si Anas, ang labawng sacerdote, ug si Caifas, ug si Juan, ug si Alejandro, ug ang tanang mga kabanayan sa labawng sacerdote;
7Y haciéndolos presentar en medio, les preguntaron: ¿Con qué potestad, ó en qué nombre, habéis hecho vosotros esto?
7Ug sa ilang gipataliwala sila, ilang gipangutana: Sa unsa nga kagahum, kun, sa kang kinsa nga ngalan nga gibuhat ninyo kini?
8Entonce Pedro, lleno del Espíritu Santo, les dijo: Príncipes del pueblo, y ancianos de Israel:
8Unya si Pedro nga puno sa Espiritu Santo miingon kanila: Mga punoan sa katawohan, ug mga anciano,
9Pues que somos hoy demandados acerca del beneficio hecho á un hombre enfermo, de qué manera éste haya sido sanado,
9Kong kami karon pagasusihon mahatungod sa kaayohan sa usa ka tawo nga masakiton, kong sa unsa nga paagi nga naayo siya,
10Sea notorio á todos vosotros, y á todo el pueblo de Israel, que en el nombre de Jesucristo de Nazaret, al que vosotros crucificasteis y Dios le resucitó de los muertos, por él este hombre está en vuestra presencia sano.
10Hibaloi ninyong tanan ug sa tibook nga katawohan sa Israel, nga tungod sa ngalan ni Jesucristo nga Nazaretnon, nga inyong gilansang sa cruz, ug nga gibanhaw sa Dios gikan sa mga minatay, tungod gayud kaniya nagatindog kining tawohana dinhi sa inyong atubangan nga maayo na.
11Este es la piedra reprobada de vosotros los edificadores, la cual es puesta por cabeza del ángulo.
11Kini mao ang bato, nga gisalikway ninyo nga mga magtutukod, nga nahimong pangulong bato sa pamag-ang.
12Y en ningún otro hay salud; porque no hay otro nombre debajo del cielo, dado á los hombres, en que podamos ser salvos.
12Ug diha sa lain walay kaluwasan gikan kang bisan kinsa, kay walay lain nga ngalan sa ilalum sa langit, nga nahatag sa taliwala sa mga tawo, nga diha kaniya mangaluwas kita.
13Entonces viendo la constancia de Pedro y de Juan, sabido que eran hombres sin letras é ignorantes, se maravillaban; y les conocían que habían estado con Jesús.
13Apan sa gitan-aw nila ang kaisug ni Pedro ug ni Juan, nga hingsayran nila, nga mga tawo nga walay kaalam ug mga walay silid, nanghibulong sila; ug hing-ilhan nila, nga sila nakigkauban kang Jesus.
14Y viendo al hombre que había sido sanado, que estaba con ellos, no podían decir nada en contra.
14Ug sa nakita nila ang tawo, nga giayo nga nagatindog uban kanila, wala silay arang ikasulti batok niana.
15Mas les mandaron que se saliesen fuera del concilio; y conferían entre sí,
15Ug sa ilang gipagula sila sa gawas sa Sanhedrin, nagpangutan-anay ang usa ug usa kanila,
16Diciendo: ¿Qué hemos de hacer á estos hombres? porque de cierto, señal manifiesta ha sido hecha por ellos, notoria á todos los que moran en Jerusalem, y no lo podemos negar.
16Nga nagaingon: Unsay atong pagabuhaton niining mga tawohana? Kay sa pagkamatuod usa ka ilhanan nga nabantug ang gibuhat pinaagi kanila, nga gipakita sa atubangan sa tanang mga pumoluyo sa Jerusalem, ug dili kita arang makaglimod niini.
17Todavía, porque no se divulgue más por el pueblo, amenacémoslos, que no hablen de aquí adelante á hombre alguno en este nombre.
17Apan, aron dili na kini masangyaw sa katawohan, atong hulgaon sila, aron dili na sila managsulti sukad karon, sa bisan kang kinsa niining ngalana.
18Y llamándolos, les intimaron que en ninguna manera hablasen ni enseñasen en el nombre de Jesús.
18Ug ilang gipatawag sila, ug ilang gipinahan nga bisan sa unsang paagi dili na sila managsulti bisan managpanudlo pinasikad sa ngalan ni Jesus.
19Entonces Pedro y Juan, respondiendo, les dijeron: Juzgad si es justo delante de Dios obedecer antes á vosotros que á Dios:
19Apan si Pedro ug si Juan mingtubag kanila ug ming-ingon: Kong matarung sa atubangan sa Dios ang pagpatalinghug kaninyo labi pa kay sa Dios, hukmi ninyo.
20Porque no podemos dejar de decir lo que hemos visto y oído.
20Kay kami dili makapugong sa pagsulti sa mga butang nga among hingkit-an ug hingdunggan.
21Ellos entonces los despacharon amenazándolos, no hallando ningún modo de castigarlos, por causa del pueblo; porque todos glorificaban á Dios de lo que había sido hecho.
21Ug sila, sa nagapadayon pa gayud sa paghulga kanila, nagapapauli kanila kay wala silay hingkaplagan nga angay sa pagsilot kanila tungod sa kahadlok sa katawohan, kay ang tanang tawo nagahimaya sa Dios tungod sa nahitabo.
22Porque el hombre en quien había sido hecho este milagro de sanidad, era de más de cuarenta años.
22Kay ang tawo nga gibuhatan niining kahibulongan nga pagkaayo, may kapin na sa kap-atan ka tuig ang iyang panuigon.
23Y sueltos, vinieron á los suyos, y contaron todo lo que los príncipes de los sacerdotes y los ancianos les habían dicho.
23Ug sa gibuhian na sila, nangadto sila sa ilang kaugalingong mga kauban, ug ilang gisugilon ang tanan nga giingon kanila sa mga pangulong sacerdote ug sa mga anciano.
24Y ellos, habiéndolo oído, alzaron unánimes la voz á Dios, y dijeron: Señor, tú eres el Dios que hiciste el cielo y la tierra, la mar, y todo lo que en ellos hay;
24Ug sila, sa pagpakadungog niini nanagdungan sila sa pagpatugbaw sa ilang tingog ngadto sa Dios, ug nanag-ingon: Ginoo, ikaw mao ang Dios, nga nagbuhat sa langit ug sa yuta, ug sa dagat ug sa tanan nga anaa kanila;
25Que por boca de David, tu siervo, dijiste: ¿Por qué han bramado las gentes, Y los pueblos han pensado cosas vanas?
25Nga pinaagi sa Espiritu Santo, sa baba sa imong ulipon nga si David, nga among amahan, nag-ingon ka: Nganong nanagsuki ang mga Gentil, ug ang mga katawohan nanagpalandong sa mga hunahuna nga kawang?
26Asistieron los reyes de la tierra, Y los príncipes se juntaron en uno Contra el Señor, y contra su Cristo.
26Nanindog ang mga hari sa yuta, ug nanag-ipon sa tingub ang mga punoan batok sa Ginoo, ug batok sa iyang Cristo.
27Porque verdaderamente se juntaron en esta ciudad contra tu santo Hijo Jesús, al cual ungiste, Herodes y Poncio Pilato, con los Gentiles y los pueblos de Israel,
27Kay sa pagkamatuod, si Herodes, ug si Poncio Pilato, kauban ang mga Gentil, ug ang katawohan sa Israel, nanagtigum sila dinhi niining lungsora batok sa imong balaang Ulipon nga si Jesus, nga imong gidihog,
28Para hacer lo que tu mano y tu consejo habían antes determinado que había de ser hecho.
28Sa pagbuhat sa tanan nga gituyo sa imong kamot ug sa imong pagbulot-an, sa wala pa mahitabo.
29Y ahora, Señor, mira sus amenazas, y da á tus siervos que con toda confianza hablen tu palabra;
29Ug karon, Ginoo, tan-awa ang ilang mga hulga; ug ihatag sa imong mga ulipon ang bug-os nga kaisug sa pagsulti sa imong pulong,
30Que extiendas tu mano á que sanidades, y milagros, y prodigios sean hechos por el nombre de tu santo Hijo Jesús.
30Samtang igatuy-od mo ang imong kamot sa pag-ayo, ug aron nga pagabuhaton ang mga ilhanan ug mga katingalahan, pinaagi sa ngalan sa imong balaang Ulipon nga si Jesus.
31Y como hubieron orado, el lugar en que estaban congregados tembló; y todos fueron llenos del Espíritu Santo, y hablaron la palabra de Dios con confianza.
31Ug sa nakaampo na sila, nauyog ang dapit nga ginatiguman nila; ug nangapuno silang tanan sa Espiritu Santo, ug nanagsulti sa pulong sa Dios nga adunay kaisug.
32Y la multitud de los que habían creído era de un corazón y un alma: y ninguno decía ser suyo algo de lo que poseía; mas todas las cosas les eran comunes.
32Ug ang panon sa mga tawo nga mingtoo, nausa ang ilang kasingkasing ug kalag; ug walay bisan kinsa nga nag-ingon nga kaugalingon niya ang iyang ginabatonan, kondili ang tanan nga mga butang kadaghanan nila.
33Y los apóstoles daban testimonio de la resurrección del Señor Jesús con gran esfuerzo; y gran gracia era en todos ellos.
33Ug sa daku nga kagahum nagapamatuod ang mga apostoles sa pagkabanhaw sa Ginoong Jesus: ug daku ang gracia nga diha kanilang tanan;
34Que ningún necesitado había entre ellos: porque todos los que poseían heredades ó casas, vendiéndolas, traían el precio de lo vendido,
34Kay walay kinsa nga nakulangan kanila; kay ang tanan nga may mga kabilin kun may mga kabalayan, ginabaligya nila, ug ginadala nila ang bili sa mga butang nga nabaligya.
35Y lo ponían á los pies de los apóstoles; y era repartido á cada uno según que había menester.
35Ug ginabutang nila sa tiilan sa mga apostoles; ug ginaapud-apud nila sa tagsatagsa ingon sa iyang kinahanglan.
36Entonces José, que fué llamado de los apóstoles por sobrenombre, Bernabé, (que es interpretado, Hijo de consolación) Levita, natural de Cipro,
36Ug si Jose, nga gitagaan sa mga apostoles sa bansagon nga Bernabe, kong hubaron: Anak sa paglipay, usa ka Levita nga taga-Cipro ug kaliwat,
37Como tuviese una heredad, la vendió, y trajo el precio, y púsolo á los pies de los apóstoles.
37Nagbaligya sa iyang usa ka uma, ug gidala niya ang salapi, ug gibutang niya sa tiilan sa mga apostoles.