Spanish: Reina Valera (1909)

Cebuano

Job

29

1Y VOLVIO Job á tomar su propósito, y dijo:
1Ug si Job migamit pag-usab sa iyang sambingay, ug miingon:
2Quién me tornase como en los meses pasados, Como en los días que Dios me guardaba,
2Oh, nga maingon unta ako niadtong unang mga bulan, Niadtong unang mga adlaw sa diha nga ang Dios nagbantay pa kanako;
3Cuando hacía resplandecer su candela sobre mi cabeza, A la luz de la cual yo caminaba en la oscuridad;
3Sa diha nga ang iyang suga nagdan-ag sa ibabaw sa akong ulo, Ug pinaagi sa iyang kahayag gilatas ko ang kangitngit;
4Como fué en los días de mi mocedad, Cuando el secreto de Dios estaba en mi tienda;
4Ingon sa akong pagkamauswagon sa akong mga adlaw, Sa diha nga ang pakig-abyan sa Dios nagpuyo pa sa sulod sa akong balong-balong;
5Cuando aún el Omnipotente estaba conmigo, Y mis hijos alrededor de mi;
5Sa diha nga ang Makagagahum kauban pa kanako, Ug ang akong mga anak kanako nagalibut;
6Cuando lavaba yo mis caminos con manteca, Y la piedra me derramaba ríos de aceite!
6Sa diha nga ang akong mga lakang ginahugasan sa mantequilla, Ug ang bato nagapaagay-ay kanako ug mga sapa nga lana!
7Cuando salía á la puerta á juicio, Y en la plaza hacía preparar mi asiento,
7Sa miadto ako sa ganghaan ngadto sa ciudad, Sa giandam ko ang akong lingkoranan diha sa dalan,
8Los mozos me veían, y se escondían; Y los viejos se levantaban, y estaban en pie;
8Ang mga batan-on nakakita kanako ug nanagtago sa ilang kaugalingon, Ug ang mga tigulang nanindog ug wala manglihok;
9Los príncipes detenían sus palabras, Ponían la mano sobre su boca;
9Ang mga principe nanagpugong sa pagsulusulti, Ug gidapion ang ilang mga kamot sa ilang baba;
10La voz de los principales se ocultaba, Y su lengua se pegaba á su paladar:
10Ang tingog sa mga tawong halangdon gipahilum, Ug ang ilang mga dila nanapot sa alingag-ngag sa ilang baba.
11Cuando los oídos que me oían, me llamaban bienaventurado, Y los ojos que me veían, me daban testimonio:
11Kay sa diha nga nakadungog kanako ang igdulungog, unya kana kanako nanalangin; Ug sa diha nga nakakita kanako ang mata, kana nagpamatuod kanako:
12Porque libraba al pobre que gritaba, Y al huérfano que carecía de ayudador.
12Kay akong giluwas ang kabus nga nagtu-aw, Ang ilo usab nga kaniya walay makatabang.
13La bendición del que se iba á perder venía sobre mí; Y al corazón de la viuda daba alegría.
13Ang panalangin niadtong haduol sa kamatayon midangat kanako; Ug ang kasingkasing sa babaye nga balo gipaawit ko sa kalipay.
14Vestíame de justicia, y ella me vestía como un manto; Y mi toca era juicio.
14Gisul-ob ko ang pagkamatarung, ug kana nahimo nga akong bisti: Ang akong justicia nahimutang ingon sa kupo ug purongpurong.
15Yo era ojos al ciego, Y pies al cojo.
15Ako nahimong mga mata sa mga buta, Ug sa mga bakol ako nahimong mga tiil.
16A los menesterosos era padre; Y de la causa que no entendía, me informaba con diligencia:
16Ako nahimong amahan sa mga hangul: Ug ang katungod niadtong wala ko hiilhi akong gipangita.
17Y quebraba los colmillos del inicuo, Y de sus dientes hacía soltar la presa.
17Ug gilumpag ko ang apapangig sa mga tawong dili matarung, Ug gilaksi ko ang tinukob diha sa iyang mga ngipon.
18Y decía yo: En mi nido moriré, Y como arena multiplicaré días.
18Unya ako miingon: Ako mamatay sa akong salag, Ug pagadaghanon ko ang akong mga adlaw ingon sa balas:
19Mi raíz estaba abierta junto á las aguas, Y en mis ramas permanecía el rocío.
19Ang akong gamot mikaylap ngadto sa katubigan, Ug ang yamog mipabilin sa ibabaw sa akong sanga sa tibook nga gabii:
20Mi honra se renovaba en mí, Y mi arco se corroboraba en mi mano.
20Ang akong himaya nga ania kanako lunhaw, Ug ang akong pana nabag-o dinhi sa akong kamot.
21Oíanme, y esperaban; Y callaban á mi consejo.
21Kanako ang mga tawo nanagpatalinghug ug nanagpaabut, Ug nanaghilum tungod sa akong tambag.
22Tras mi palabra no replicaban, Y mi razón destilaba sobre ellos.
22Sa pagkatapus sa akong mga pulong sila wala na mousab pagsulti; Ug ang akong tambag nagatulo sa ibabaw nila.
23Y esperábanme como á la lluvia, Y abrían su boca como á la lluvia tardía.
23Ug ingon sa pagpaabut sa ulan ang ilang pagpaabut kanako; Ug gibuka nila ang ilang baba ingon sa nagahulat sa ulahing ulan.
24Si me reía con ellos, no lo creían: Y no abatían la luz de mi rostro.
24Ug ako mipahiyum kanila sa diha nga sila walay pagsalig; Ug ang kahayag sa akong panagway wala nila isalikway.
25Calificaba yo el camino de ellos, y sentábame en cabecera; Y moraba como rey en el ejército, Como el que consuela llorosos.
25Ako nagpili sa ilang dalan ug milingkod ingon sa usa ka pangulo, Ug mipuyo ingon sa usa ka hari sa kasundalohan, Ingon sa usa ka nagalipay niadtong mga masulob-on.