¹POR tanto, Job, oye ahora mis razones, Y escucha todas mis palabras.

¹Bisan pa niana, Job, ipakilooy ko kanimo, pamatia ang akong pakigpulong, Ug patalinghugi ang tanan ko nga mga pulong.

²He aquí yo abriré ahora mi boca, Y mi lengua hablará en mi garganta.

²Tan-awa karon, gibuka ko ang akong baba; Ang akong dila nagsulti sa sulod sa akong baba.

³Mis razones declararán la rectitud de mi corazón, Y mis labios proferirán pura sabiduría.

³Ang akong mga pulong magasaysay sa katul-id sa akong kasingkasing; Ug kadtong nasayran sa akong mga ngabil, igasulti nila sa kinasingkasing.

⁴El espíritu de Dios me hizo, Y la inspiración del Omnipotente me dió vida.

⁴Ang Espiritu sa Dios nagbuhat kanako, Ug ang gininhawa sa Makagagahum nagahatag kanako ug kinabuhi.

⁵Si pudieres, respóndeme: Dispón tus palabras, está delante de mí.

⁵Kong ikaw makahimo, tumubag ka kanako; Andama ang imong igsusulti sa akong atubangan, tumindog ka.

⁶Heme aquí á mí en lugar de Dios, conforme á tu dicho: De lodo soy yo también formado.

⁶Ania karon, ako sama kanimo sa atubangan sa Dios: Ako usab gibuhat gikan sa yutang kolonon.

⁷He aquí que mi terror no te espantará, Ni mi mano se agravará sobre ti.

⁷Ania karon, ang akong pagkamakalilisang dili makapahadlok kanimo, Ni ang akong lulan magmabug-at kanimo.

⁸De cierto tú dijiste á oídos míos, Y yo oí la voz de tus palabras que decían:

⁸Sa pagkamatuod nadunggan ko ang imong mga sulti, Ug nabatian ko ang tingog sa imong mga pulong nga nagaingon:

⁹Yo soy limpio y sin defecto; Y soy inocente, y no hay maldad en mí.

⁹Ako mahinlo, walay kalapasan; Ako inocente, ni may kadautan dinhi kanako:

¹⁰He aquí que él buscó achaques contra mí, Y me tiene por su enemigo;

¹⁰Ania karon, siya nakakaplag ug mga higayon batok kanako, Giisip niya ako nga iyang kaaway;

¹¹Puso mis pies en el cepo, Y guardó todas mis sendas.

¹¹Gibutang niya ang akong mga tiil sa mga sepohan, Gitiman-an niya ang akong mga alagianan.

¹²He aquí en esto no has hablado justamente: Yo te responderé que mayor es Dios que el hombre.

¹²Ania karon, tubagon ko ikaw, nga niini ikaw dili matarung; Kay ang Dios labing daku kay sa tawo.

¹³¿Por qué tomaste pleito contra él? Porque él no da cuenta de ninguna de sus razones.

¹³Ngano nga ikaw makigbisug batok kaniya, Sanglit wala man niya timan-i ang tanan niyang butang?

¹⁴Sin embargo, en una ó en dos maneras habla Dios; Mas el hombre no entiende.

¹⁴Kay sa makausa nagasulti ang Dios, Oo, sa makaduha, bisan ang tawo wala magatagad niana.

¹⁵Por sueño de visión nocturna, Cuando el sueño cae sobre los hombres, Cuando se adormecen sobre el lecho;

¹⁵Pinaagi sa usa ka damgo, sa usa ka panan-awon sa gabii, Sa diha nga ang halalum nga paghinanok anaa sa mga katawohan. Sa pagkatulog diha sa ilang mga higdaanan;

¹⁶Entonces revela al oído de los hombres, Y les señala su consejo;

¹⁶Unya iyang gibuksan ang mga igdulungog sa mga katawohan, Ug tak-uman ang ilang pahamatngon

¹⁷Para quitar al hombre de su obra, Y apartar del varón la soberbia.

¹⁷Aron isalikway niya ang tawo gikan sa iyang tuyo, Ug katagoan niya ang garbo gikan sa tawo;

¹⁸Detendrá su alma de corrupción, Y su vida de que pase á cuchillo.

¹⁸Gipugngan niya ang iyang kalag gikan sa gahong, Ug ang iyang kinabuhi gikan sa kamatayon pinaagi sa pinuti.

¹⁹También sobre su cama es castigado Con dolor fuerte en todos sus huesos,

¹⁹Siya gicastigo usab pinaagi sa sakit diha sa ibabaw sa iyang higdaanan, Ug sa kanunay nga pakig-away sa iyang kabukogan;

²⁰Que le hace que su vida aborrezca el pan, Y su alma la comida suave.

²⁰Busa ang iyang kinabuhi lulud-on sa tinapay, Ug ang iyang kalag sa kalan-on nga labing lamian.

²¹Su carne desfallece sin verse, Y sus huesos, que antes no se veían, aparecen.

²¹Ang iyang unod naut-ut na nga dili na makita; Ug ang iyang kabukogan nga kaniadto dili makita nanikil.

²²Y su alma se acerca al sepulcro, Y su vida á los que causan la muerte.

²²Oo, ang iyang kalag nagakahaduol ngadto sa gahong, Ug ang iyang kinabuhi ngadto sa mga manlalaglag.

²³Si tuviera cerca de él Algún elocuente anunciador muy escogido, Que anuncie al hombre su deber;

²³Kong kaniya anaay usa ka manolonda, Usa ka maghuhubad, usa sa matag-usa ka libo, Sa pagpadayag sa tawo kong unsa ang matarung alang kaniya;

²⁴Que le diga que Dios tuvo de él misericordia, Que lo libró de descender al sepulcro, Que halló redención:

²⁴Nan mapuanguron ang Dios kaniya, ug magaingon: Luwasa siya gikan sa kahulogon sa gahong, Ako nakakaplag ug usa ka lukat.

²⁵Enterneceráse su carne más que de niño, Volverá á los días de su mocedad.

²⁵Ang iyang unod mabag-o labi kay sa unod sa bata: Siya mahabalik sa mga adlaw sa iyang pagkabatan-on.

²⁶Orará á Dios, y le amará, Y verá su faz con júbilo: Y él restituirá al hombre su justicia.

²⁶Siya magaampo sa Dios, ug siya mahimuot kaniya, Busa magasud-ong siya sa iyang nawong sa kalipay: Ug igauli niya sa tawo ang iyang pagkamatarung.

²⁷El mira sobre los hombres; y el que dijere: Pequé, y pervertí lo recto, Y no me ha aprovechado;

²⁷Siya magaawit sa atubangan sa mga tawo, ug mag-ingon: Ako nakasala, ug gibalit-ad ko ang matarung, Ug kana wala magpulos kanako:

²⁸Dios redimirá su alma, que no pase al sepulcro, Y su vida se verá en luz.

²⁸Iyang giluwas ang akong kalag gikan sa kahulogon sa gahong, Ug ang akong kinabuhi makakita sa kahayag.

²⁹He aquí, todas estas cosas hace Dios Dos y tres veces con el hombre;

²⁹Ania karon, kining tanan nga mga butanga pagabuhaton sa Dios, Sa makaduha, oo, sa makatolo, sa usa ka tawo,

³⁰Para apartar su alma del sepulcro, Y para iluminarlo con la luz de los vivientes.

³⁰Aron sa pagpahauli sa iyang kalag gikan sa gahong, Aron siya kadan-agan sa kahayag sa mga buhi.

³¹Escucha, Job, y óyeme; Calla, y yo hablaré.

³¹Timan-i pag-ayo, Oh Job, patalinghugi ako: Humilum ka, ug ako mosulti.

³²Que si tuvieres razones, respóndeme; Habla, porque yo te quiero justificar.

³²Kong anaay imong igsusulti tubaga ako: Sumulti ka, kay buot ako magpakamatarung kanimo.

³³Y si no, óyeme tú á mí; Calla, y enseñarte he sabiduría.

³³Kong dili, magpatalinghug ka kanako: Humilum ka, ug tudloan ko ikaw sa kaalam.