¹YO soy el hombre que ha visto aflicción en la vara de su enojo.

¹Ako mao ang tawo nga nakakita sa kasakitan pinaagi sa barahan sa iyang kapungot.

²Guióme y llevóme en tinieblas, mas no en luz.

²Iyang gitultolan ako ug gipalakat ako sa kangitngitan, ug wala sa kahayag.

³Ciertamente contra mí volvió y revolvió su mano todo el día.

³Sa pagkatinuod batok kanako iyang gipaatubang ang iyang kamot sa nakadaghan sa tibook nga adlaw.

⁴Hizo envejecer mi carne y mi piel; quebrantó mis huesos.

⁴Ang akong unod ug ang akong panit yang gihimo nga tigulang; iyang gidugmok ang akong mga bukog.

⁵Edificó contra mí, y cercóme de tósigo y de trabajo.

⁵Siya nagtukod batok kanako, ug gilibutan ako sa kapaitan ug kasakitan.

⁶Asentóme en oscuridades, como los ya muertos de mucho tiempo.

⁶Gipapuyo niya ako sa mangiub nga mga dapit, sama niadtong dugay na nga nangamatay.

⁷Cercóme por todos lados, y no puedo salir; agravó mis grillos.

⁷Ako gialad niya, aron dili ako makagula; iyang gipabug-at ang akong talikala.

⁸Aun cuando clamé y dí voces, cerro los oídos a mi oración.

⁸Oo, sa pagtiyabaw nako, ug sa pagtawag sa panabang, iyang gipugngan ang akong pag-ampo.

⁹Cercó mis caminos con piedra tajada, torció mis senderos.

⁹Gialad niya sa mga bato nga sinapsapan ang akong mga alagianan; iyang gibaliko ang akong mga dalan.

¹⁰Como oso que acecha fué para mí, como león en escondrijos.

¹⁰Alang kanako siya sama sa usa ka oso nga nagabanhig, ingon sa usa ka leon sa tago nga mga dapit.

¹¹Torció mis caminos, y depedazóme; tornóme asolado.

¹¹Iyang gipatipas ang akong mga alagianan, ug gikuniskunis niya ako; iyang gibuhat ako nga biniyaan.

¹²Su arco entesó, y púsome como blanco a la saeta.

¹²Iyang gibusog ang iyang pana, ug iyang gipahaluna ako ingon sa usa ka ilig-onon alang sa pana.

¹³Hizo entrar en mis riñones las saetas de su aljaba.

¹³Ang mga udyong sa iyang baslayan gipalagbas sa akong mga amimislon.

¹⁴Fuí escarnio á todo mi pueblo, canción de ellos todos los días.

¹⁴Ako nahimong kataw-anan sa tibook ko nga katawohan, ug ilang alawiton sa tibook nga adlaw.

¹⁵Hartóme de amarguras, embriagóme de ajenjos.

¹⁵Gitugob niya ako sa kapaitan, gihubog niya ako sa panyawan.

¹⁶Quebróme los dientes con cascajo, cubrióme de ceniza.

¹⁶Gidugmok usab niya ang akong mga ngipon sa mga magagmayng bato; gitabonan niya ako sa mga abo.

¹⁷Y mi alma se alejó de la paz, olvidéme del bien.

¹⁷Ug imong gihinginlan ang akong kalag ngadto sa halayo gikan sa kalinaw; ako nalimot na sa kauswagan.

¹⁸Y dije: Pereció mi fortaleza, y mi esperanza de Jehová.

¹⁸Ug ako miingon: Ang akong kusog nawagtang na, ug ang akong paglaum nahanaw gikan kang Jehova.

¹⁹Acuérdate de mi aflicción y de mi abatimiento, del ajenjo y de la hiel.

¹⁹Hinumduman mo ang akong kasakitan ug ang akong pagkaalaut, ang panyawan ug ang apdo.

²⁰Tendrálo aún en memoria mi alma, porque en mí está humillada.

²⁰Ang akong kalag nagahandum gihapon kanila, ug gipaubos sa sulod nako.

²¹Esto reduciré á mi corazón, por lo cual esperaré.

²¹Nahinumdum ako niini sa akong panumduman; busa ako may paglaum.

²²Es por la misericordia de Jehová que no somos consumidos, porque nunca decayeron sus misericordias.

²²Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas.

²³Nuevas son cada mañana; grande es tu fidelidad.

²³Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon.

²⁴Mi parte es Jehová, dijo mi alma; por tanto en él esperaré.

²⁴Si Jehova mao ang akong panulondon, nagaingon ang akong kalag; busa anaa kaniya ang akong paglaum.

²⁵Bueno es Jehová á los que en él esperan, al alma que le buscare.

²⁵Si Jehova maayo alang kanila nga nagapaabut kaniya, alang sa kalag nga nagapangita kaniya.

²⁶Bueno es esperar callando en la salud de Jehová.

²⁶Maayo nga ang tawo magalaum ug magapaabut sa kahilum sa kaluwasan ni Jehova.

²⁷Bueno es al hombre, si llevare el yugo desde su mocedad.

²⁷Maayo alang sa tawo nga pas-anon niya ang yugo sa iyang pagkabatan-on.

²⁸Sentaráse solo, y callará, porque lo llevó sobre sí.

²⁸Palingkora siya nga mag-inusara ug pahiluma, tungod kay kini iyang gipapas-an kaniya.

²⁹Pondrá su boca en el polvo, por si quizá hay esperanza.

²⁹Ipabutang ang iyang baba sa abug, kong sa ingon niana aduna pay mapaabut.

³⁰Dará la mejilla al que le hiriere; hartaráse de afrenta.

³⁰Ipataon niya ang iyang aping kaniya nga nagasagpa; aron siya mapuno gayud sa pagsudya.

³¹Porque el Señor no desechará para siempre:

³¹Kay ang Ginoo dili mosalikway sa walay katapusan.

³²Antes si afligiere, también se compadecerá según la multitud de sus misericordias.

³²Kay bisan siya nagpaguol, apan siya malooy sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot.

³³Porque no aflige ni congoja de su corazón á los hijos de los hombres.

³³Kay siya dili magasakit nga sa kinabubut-on, ni magapasubo sa mga anak sa tawo.

³⁴Desmenuzar bajo de sus pies todos los encarcelados de la tierra,

³⁴Ang pagdugmok sa ilalum sa iyang mga tiil sa tanan nga mga binilanggo sa yuta,

³⁵Hacer apartar el derecho del hombre ante la presencia del Altísimo,

³⁵Ang pagtungina sa katungod sa usa ka tawo sa atubangan sa nawong sa Labing Hataas,

³⁶Trastornar al hombre en su causa, el Señor no lo sabe.

³⁶Ang pagbalit-ad sa usa ka tawo sa iyang katungod, dili uyonan ni Jehova.

³⁷¿Quién será aquel que diga, que vino algo que el Señor no mandó?

³⁷Kinsa kadtong nagaingon, ug nahanabo man, sa diha nga wala magsugo ang Ginoo?

³⁸¿De la boca del Altísimo no saldrá malo y bueno?

³⁸Gikan sa baba sa Labing Hataas dili ba mogula ang dautan ug maayo?

³⁹¿Por qué murmura el hombre viviente, el hombre en su pecado?

³⁹Ngano man nga nagamahay ang usa ka buhi nga tawo, ang usa ka tawo tungod sa silot sa iyang mga sala?

⁴⁰Escudriñemos nuestros caminos, y busquemos, y volvámonos a Jehová.

⁴⁰Susihon ta ug sulayan ta ang atong mga dalan, ug mamalik kita ngadto kang Jehova.

⁴¹Levantemos nuestros corazones con las manos a Dios en los cielos.

⁴¹Bayawon ta ang atong kasingkasing uban ang atong mga kamot ngadto sa Dios sa kalangitan.

⁴²Nosotros nos hemos rebelado, y fuimos desleales; tú no perdonaste.

⁴²Kita nakalapas ug nakasukol: wala ka magpasaylo.

⁴³Desplegaste la ira, y nos perseguiste; mataste, no perdonaste.

⁴³Nagatabon ka uban sa kasuko, ug nagalutos kanamo: nagapamatay ka, wala ka malooy.

⁴⁴Te cubriste de nube, porque no pasase la oración nuestra.

⁴⁴Nagatabon ka sa imong kaugalingon sa usa ka panganod, aron walay pag-ampo nga makalahos kanimo .

⁴⁵Raedura y abominación nos tornaste en medio de los pueblos.

⁴⁵Gihimo mo kami nga sama sa nalug ug sagbut sa taliwala sa mga katawohan.

⁴⁶Todos nuestros enemigos abrieron sobre nosotros su boca.

⁴⁶Ang tanan namong mga kaaway nagpabuka pagdaku sa ilang mga baba batok kanamo.

⁴⁷Temor y lazo fué para nosotros, asolamiento y quebrantamiento.

⁴⁷Ang kahadlok ug ang gahong mingdangat kanamo, ang kalumpagan ug ang pagkalaglag.

⁴⁸Ríos de aguas echan mis ojos, por el quebrantamiento de la hija de mi pueblo.

⁴⁸Ang akong mata nagapadaligdig ug mga sapa sa tubig, tungod sa pagkalaglag sa anak nga babaye sa akong katawohan.

⁴⁹Mis ojos destilan, y no cesan, porque no hay alivio,

⁴⁹Nagapaagay sa luha ang akong mata, ug walay paghunong, walay pagpahulay,

⁵⁰Hasta que Jehová mire y vea desde los cielos.

⁵⁰Hangtud si Jehova motan-aw ug mosud-ong gikan sa langit.

⁵¹Mis ojos contristaron mi alma, por todas las hijas de mi ciudad.

⁵¹Ang akong mata nakapasubo sa akong kalag, tungod sa tanang mga anak nga babaye sa akong ciudad.

⁵²Mis enemigos me dieron caza como á ave, sin por qué.

⁵²Gigukod ako nila sa hilabihan ingon sa usa ka langgam, sila nga mga kaaway ko sa walay hinungdan.

⁵³Ataron mi vida en mazmorra, pusieron piedra sobre mí.

⁵³Gibugto nila ang akong kinabuhi sulod sa bilanggoan, ug gisalibay ako ug bato.

⁵⁴Aguas de avenida vinieron sobre mi cabeza; yo dije: Muerto soy.

⁵⁴Ang mga tubig mibanlas ibabaw sa akong ulo; unya miingon ako: Namatay na ako.

⁵⁵Invoqué tu nombre, oh Jehová, desde la cárcel profunda.

⁵⁵Ako nagsangpit sa imong ngalan, Oh Jehova, gikan sa kinahiladman nga bilanggoan.

⁵⁶Oiste mi voz; no escondas tu oído á mi clamor, para mi respiro

⁵⁶Gipatalinghugan mo ang akong tingog: ayaw pagtagoa ang imong igdulungog sa akong pagpangginhawa, sa akong pagtu-aw.

⁵⁷Acercástete el día que te invoqué: dijiste: No temas.

⁵⁷Ikaw nagapaduol kanako sa adlaw nga ako nagsangpit kanimo; ikaw nag-ingon: Ayaw kahadlok.

⁵⁸Abogaste, Señor, la causa de mi alma; redimiste mi vida.

⁵⁸Oh Ginoo, naglaban ka sa mga katungod sa akong kalag; gitubos mo ang akong kinabuhi.

⁵⁹Tú has visto, oh Jehová, mi agravio; defiende mi causa.

⁵⁹Oh Jehova, nakakita ka sa akong sayup; hukman mo ang akong katungod.

⁶⁰Tú has visto toda su venganza; todos sus pensamientos contra mí.

⁶⁰Nakita mo ang tanan nilang mga pagpanimalus ug ang tanan nilang mga lalang batok kanako.

⁶¹Tú has oído el oprobio de ellos, oh Jehová, todas sus maquinaciones contra mí;

⁶¹Nadungog mo ang ilang pagsudya, Oh Jehova, ug ang tana nilang mga lalang batok kanako,

⁶²Los dichos de los que contra mí se levantaron, y su designio contra mí todo el día.

⁶²Ang mga ngabil niadtong mingtindog batok kanako, ug ang ilang lalang batok kanako sa tibook nga adlaw.

⁶³Su sentarse, y su levantarse mira: yo soy su canción.

⁶³Sud-onga ang ilang paglingkod, ug ang ilang pagtindog; 8 ako mao ang ilang alawiton.

⁶⁴Dales el pago, oh Jehová, según la obra de sus manos.

⁶⁴Magahatag ka kanila ug usa ka balus, Oh Jehova, sumala sa buhat sa ilang mga kamot.

⁶⁵Dales ansia de corazón, tu maldición á ellos.

⁶⁵Magahatag ka kanila ug katig-a sa kasingkasing, ang imong tunglo kanila.

⁶⁶Persíguelos en tu furor, y quebrántalos de debajo de los cielos, oh Jehová.

⁶⁶Magalutos ka kanila sa kasuko, ug laglagon mo sila gikan sa ubos sa mga langit ni Jehova.