Spanish: Reina Valera (1909)

Welsh

Job

4

1Y RESPONDIO Eliphaz el Temanita, y dijo:
1 Yna atebodd Eliffas y Temaniad:
2Si probáremos á hablarte, serte ha molesto; Mas ¿quién podrá detener las palabras?
2 "Os mentra rhywun lefaru wrthyt, a golli di dy amynedd? Eto pwy a all atal geiriau?
3He aquí, tú enseñabas á muchos, Y las manos flacas corroborabas;
3 Wele, buost yn cynghori llawer ac yn nerthu'r llesg eu dwylo;
4Al que vacilaba, enderezaban tus palabras, Y esforzabas las rodillas que decaían.
4 cynhaliodd dy eiriau'r rhai sigledig, a chadarnhau'r gliniau gwan.
5Mas ahora que el mal sobre ti ha venido, te es duro; Y cuando ha llegado hasta ti, te turbas.
5 Ond yn awr daeth adfyd arnat ti, a chymeraist dramgwydd; cyffyrddodd � thi, ac yr wyt mewn helbul.
6¿Es este tu temor, tu confianza, Tu esperanza, y la perfección de tus caminos?
6 Onid yw dy dduwioldeb yn hyder i ti, ac uniondeb dy fywyd yn obaith?
7Recapacita ahora, ¿quién que fuera inocente se perdiera? Y ¿en dónde los rectos fueron cortados?
7 Ystyria'n awr, pwy sydd wedi ei ddifetha ac yntau'n ddieuog, a phwy o'r uniawn sydd wedi ei dorri i lawr?
8Como yo he visto, los que aran iniquidad Y siembran injuria, la siegan.
8 Fel hyn y gwelais i: y rhai sy'n aredig helbul ac yn hau gorthrymder, hwy sy'n ei fedi.
9Perecen por el aliento de Dios, Y por el espíritu de su furor son consumidos.
9 Difethir hwy gan anadl Duw, a darfyddant wrth chwythiad ei ffroenau.
10El bramido del león, y la voz del león, Y los dientes de los leoncillos son quebrantados.
10 Peidia rhu'r llew a llais y llew cryf; pydra dannedd y llewod ifanc.
11El león viejo perece por falta de presa, Y los hijos del león son esparcidos.
11 Bydd farw'r hen lew o eisiau ysglyfaeth, a gwneir yn amddifad genawon y llewes.
12El negocio también me era á mí oculto; Mas mi oído ha percibido algo de ello.
12 "Daeth gair ataf fi yn ddirgel; daliodd fy nghlust sibrwd ohono
13En imaginaciones de visiones nocturnas, Cuando el sueño cae sobre los hombres,
13 yn y cynnwrf a ddaw gyda gweledigaethau'r nos, pan ddaw trymgwsg ar bawb.
14Sobrevínome un espanto y un temblor, Que estremeció todos mis huesos:
14 Daeth dychryn a chryndod arnaf, a chynhyrfu fy holl esgyrn.
15Y un espíritu pasó por delante de mí, Que hizo se erizara el pelo de mi carne.
15 Llithrodd awel heibio i'm hwyneb, a gwnaeth i flew fy nghorff sefyll.
16Paróse un fantasma delante de mis ojos, Cuyo rostro yo no conocí, Y quedo, oí que decía:
16 Safodd yn llonydd, ond ni allwn ddirnad beth oedd; yr oedd ffurf o flaen fy llygaid; bu distawrwydd, yna clywais lais:
17¿Si será el hombre más justo que Dios? ¿Si será el varón más limpio que el que lo hizo?
17 'A yw meidrol yn fwy cyfiawn na Duw, ac yn burach na'i Wneuthurwr?
18He aquí que en sus siervos no confía, Y notó necedad en sus ángeles
18 Os nad yw Duw'n ymddiried yn ei weision, ac os yw'n cyhuddo'i angylion o gamwedd,
19Cuánto más en los que habitan en casas de lodo, Cuyo fundamento está en el polvo, Y que serán quebrantados de la polilla!
19 beth, ynteu, am y rhai sy'n trigo mewn tai o glai, a'u sylfeini mewn pridd, y rhai a falurir yn gynt na gwyfyn?
20De la mañana á la tarde son quebrantados, Y se pierden para siempre, sin haber quien lo considere.
20 Torrir hwy i lawr rhwng bore a hwyr, llwyr ddifethir hwy, heb neb yn sylwi.
21¿Su hermosura, no se pierde con ellos mismos? Mueren, y sin sabiduría.
21 Pan ddatodir llinyn eu pabell, oni fyddant farw heb ddoethineb?'