¹BENDICE, alma mía, á Jehová. Jehová, Dios mío, mucho te has engrandecido; Haste vestido de gloria y de magnificencia.

¹ Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD. O ARGLWYDD fy Nuw, mawr iawn wyt ti; yr wyt wedi dy wisgo ag ysblander ac anrhydedd,

²El que se cubre de luz como de vestidura, Que extiende los cielos como una cortina;

² a'th orchuddio � goleuni fel mantell. Yr wyt yn taenu'r nefoedd fel pabell,

³Que establece sus aposentos entre las aguas; El que pone las nubes por su carroza, El que anda sobre las alas del viento;

³ yn gosod tulathau dy balas ar y dyfroedd, yn cymryd y cymylau'n gerbyd, yn marchogaeth ar adenydd y gwynt,

⁴El que hace á sus ángeles espíritus, Sus ministros al fuego flameante.

⁴ yn gwneud y gwyntoedd yn negeswyr, a'r fflamau t�n yn weision.

⁵El fundó la tierra sobre sus basas; No será jamás removida.

⁵ Gosodaist y ddaear ar ei sylfeini, fel na fydd yn symud byth bythoedd;

⁶Con el abismo, como con vestido, la cubriste; Sobre los montes estaban las aguas.

⁶ gwnaethost i'r dyfnder ei gorchuddio fel dilledyn, ac y mae dyfroedd yn sefyll goruwch y mynyddoedd.

⁷A tu reprensión huyeron; Al sonido de tu trueno se apresuraron;

⁷ Gan dy gerydd di fe ffoesant, gan su373?n dy daranau ciliasant draw,

⁸Subieron los montes, descendieron los valles, Al lugar que tú les fundaste.

⁸ a chodi dros fynyddoedd a disgyn i'r dyffrynnoedd, i'r lle a bennaist ti iddynt;

⁹Pusísteles término, el cual no traspasarán; Ni volverán á cubrir la tierra.

⁹ rhoist iddynt derfyn nad ydynt i'w groesi, rhag iddynt ddychwelyd a gorchuddio'r ddaear.

¹⁰Tú eres el que envías las fuentes por los arroyos; Van entre los montes.

¹⁰ Yr wyt yn gwneud i ffynhonnau darddu mewn hafnau, yn gwneud iddynt lifo rhwng y mynyddoedd;

¹¹Abrevan á todas las bestias del campo: Quebrantan su sed los asnos montaraces.

¹¹ rh�nt ddiod i holl fwystfilod y maes, a chaiff asynnod gwyllt eu disychedu;

¹²Junto á aquellos habitarán las aves de los cielos; Entre las ramas dan voces.

¹² y mae adar y nefoedd yn nythu yn eu hymyl, ac yn trydar ymysg y canghennau.

¹³El que riega los montes desde sus aposentos: Del fruto de sus obras se sacia la tierra.

¹³ Yr wyt yn dyfrhau'r mynyddoedd o'th balas; digonir y ddaear trwy dy ddarpariaeth.

¹⁴El que hace producir el heno para las bestias, Y la hierba para el servicio del hombre; Sacando el pan de la tierra.

¹⁴ Yr wyt yn gwneud i'r gwellt dyfu i'r gwartheg, a phlanhigion at wasanaeth pobl, i ddwyn allan fwyd o'r ddaear,

¹⁵Y el vino que alegra el corazón del hombre, Y el aceite que hace lucir el rostro, Y el pan que sustenta el corazón del hombre.

¹⁵ a gwin i lonni calonnau pobl, olew i ddisgleirio'u hwynebau, a bara i gynnal eu calonnau.

¹⁶Llénanse de jugo los árboles de Jehová, Los cedros del Líbano que él plantó.

¹⁶ Digonir y coedydd cryfion, y cedrwydd Lebanon a blannwyd,

¹⁷Allí anidan las aves; En las hayas hace su casa la cigüeña.

¹⁷ lle mae'r adar yn nythu, a'r ciconia yn cartrefu yn eu brigau.

¹⁸Los montes altos para las cabras monteses; Las peñas, madrigueras para los conejos.

¹⁸ Y mae'r mynyddoedd uchel ar gyfer geifr, ac y mae'r clogwyni yn lloches i'r brochod.

¹⁹Hizo la luna para los tiempos: El sol conoce su ocaso.

¹⁹ Yr wyt yn gwneud i'r lleuad nodi'r tymhorau, ac i'r haul wybod pryd i fachlud.

²⁰Pone las tinieblas, y es la noche: En ella corretean todas las bestias de la selva.

²⁰ Trefnaist dywyllwch, fel bod nos, a holl anifeiliaid y goedwig yn ymlusgo allan,

²¹Los leoncillos braman á la presa, Y para buscar de Dios su comida.

²¹ gyda'r llewod ifanc yn rhuo am ysglyfaeth, ac yn ceisio eu bwyd oddi wrth Dduw.

²²Sale el sol, recógense, Y échanse en sus cuevas.

²² Ond pan gyfyd yr haul, y maent yn mynd ymaith, ac yn gorffwyso yn eu ffeuau.

²³Sale el hombre á su hacienda, Y á su labranza hasta la tarde.

²³ A daw pobl allan i weithio, ac at eu llafur hyd yr hwyrnos.

²⁴Cuán muchas son tus obras, oh Jehová! Hiciste todas ellas con sabiduría: La tierra está llena de tus beneficios.

²⁴ Mor niferus yw dy weithredoedd, O ARGLWYDD! Gwnaethost y cyfan mewn doethineb; y mae'r ddaear yn llawn o'th greaduriaid.

²⁵Asimismo esta gran mar y ancha de términos: En ella pescados sin número, Animales pequeños y grandes.

²⁵ Dyma'r m�r mawr a llydan, gydag ymlusgiaid dirifedi a chreaduriaid bach a mawr.

²⁶Allí andan navíos; Allí este leviathán que hiciste para que jugase en ella.

²⁶ Arno y mae'r llongau yn tramwyo, a Lefiathan, a greaist i chwarae ynddo.

²⁷Todos ellos esperan en ti, Para que les des su comida á su tiempo.

²⁷ Y mae'r cyfan ohonynt yn dibynnu arnat ti i roi iddynt eu bwyd yn ei bryd.

²⁸Les das, recogen; Abres tu mano, hártanse de bien.

²⁸ Pan roddi iddynt, y maent yn ei gasglu ynghyd; pan agori dy law, c�nt eu diwallu'n llwyr.

²⁹Escondes tu rostro, túrbanse: Les quitas el espíritu, dejan de ser, Y tórnanse en su polvo.

²⁹ Ond pan guddi dy wyneb, fe'u drysir; pan gymeri eu hanadl, fe ddarfyddant, a dychwelyd i'r llwch.

³⁰Envías tu espíritu, críanse: Y renuevas la haz de la tierra.

³⁰ Pan anfoni dy anadl, c�nt eu creu, ac yr wyt yn adnewyddu wyneb y ddaear.

³¹Sea la gloria de Jehová para siempre; Alégrese Jehová en sus obras;

³¹ Bydded gogoniant yr ARGLWYDD dros byth, a bydded iddo lawenhau yn ei weithredoedd.

³²El cual mira á la tierra, y ella tiembla; Toca los montes, y humean.

³² Pan yw'n edrych ar y ddaear, y mae'n crynu; pan yw'n cyffwrdd �'r mynyddoedd, y maent yn mygu.

³³A Jehová cantaré en mi vida: A mi Dios salmearé mientras viviere.

³³ Canaf i'r ARGLWYDD tra byddaf byw, rhof foliant i Dduw tra byddaf.

³⁴Serme ha suave hablar de él: Yo me alegraré en Jehová.

³⁴ Bydded fy myfyrdod yn gymeradwy ganddo; yr wyf yn llawenhau yn yr ARGLWYDD.

³⁵Sean consumidos de la tierra los pecadores, Y los impíos dejen de ser. Bendice, alma mía, á Jehová. Aleluya.

³⁵ Bydded i'r pechaduriaid ddarfod o'r tir, ac na fydded y drygionus mwyach. Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD. Molwch yr ARGLWYDD.