¹YO soy el hombre que ha visto aflicción en la vara de su enojo.

¹من آن کسی هستم که از خشم و غضب خدا رنج و مصیبت دیده ام.

²Guióme y llevóme en tinieblas, mas no en luz.

²او مرا در اعماق تاریکی بُرد که دیگر روشنی را نمی بینم.

³Ciertamente contra mí volvió y revolvió su mano todo el día.

³او بر ضد من برخاسته است و دست او برای زدن من همیشه بالا است.

⁴Hizo envejecer mi carne y mi piel; quebrantó mis huesos.

⁴گوشت و پوست بدن مرا فرسوده ساخته و استخوانهایم را شکسته است.

⁵Edificó contra mí, y cercóme de tósigo y de trabajo.

⁵به سختی و مشقت گرفتارم کرده است

⁶Asentóme en oscuridades, como los ya muertos de mucho tiempo.

⁶و مرا مانند کسی که سالها پیش مرده باشد، در تاریکی نشانده است.

⁷Cercóme por todos lados, y no puedo salir; agravó mis grillos.

⁷به دَورم دیوار کشیده و مرا با زنجیرهای سنگین بسته است و نمی توانم فرار کنم.

⁸Aun cuando clamé y dí voces, cerro los oídos a mi oración.

⁸هرقدر برای کمک دعا و زاری می کنم، او دعایم را نمی پذیرد.

⁹Cercó mis caminos con piedra tajada, torció mis senderos.

⁹راه مرا از هر سو با دیوارهای سنگی مسدود و پُر از پیچ و خم ساخته است.

¹⁰Como oso que acecha fué para mí, como león en escondrijos.

¹⁰او مانند خرسی در کمین من نشسته و مثل شیری برای حمله بر من آماده است.

¹¹Torció mis caminos, y depedazóme; tornóme asolado.

¹¹مرا از راهم به گوشه ای برد و پاره پاره نمود و رهایم کرد.

¹²Su arco entesó, y púsome como blanco a la saeta.

¹²کمان خود را کشید و مرا هدف تیرهای خود قرار داد.

¹³Hizo entrar en mis riñones las saetas de su aljaba.

¹³تیرهایش در اعماق قلبم فرو رفتند.

¹⁴Fuí escarnio á todo mi pueblo, canción de ellos todos los días.

¹⁴مردم مرا مسخره می کنند و تمام روز به من می خندند.

¹⁵Hartóme de amarguras, embriagóme de ajenjos.

¹⁵با سختیها و مصیبت ها زندگی را برای من تلخ ساخته است.

¹⁶Quebróme los dientes con cascajo, cubrióme de ceniza.

¹⁶رویم را به خاک مالید و دندانهایم را با سنگچل شکست.

¹⁷Y mi alma se alejó de la paz, olvidéme del bien.

¹⁷سعادت و سلامتی را از من گرفته است.

¹⁸Y dije: Pereció mi fortaleza, y mi esperanza de Jehová.

¹⁸گفتم: «همه چیز من زوال شد و امید من از خداوند قطع گردید.»

¹⁹Acuérdate de mi aflicción y de mi abatimiento, del ajenjo y de la hiel.

¹⁹وقتی دربدری و مصیبتهای خود را بیاد می آورم، زندگی به کامم تلخ می شود.

²⁰Tendrálo aún en memoria mi alma, porque en mí está humillada.

²⁰همیشه به آن ها فکر می کنم و جانم در من پریشان گشته است.

²¹Esto reduciré á mi corazón, por lo cual esperaré.

²¹اما با اینهم، وقتی رنجهایم به یادم می آیند، نا امید نمی شوم:

²²Es por la misericordia de Jehová que no somos consumidos, porque nunca decayeron sus misericordias.

²²از مهربانی های خداوند است که از بین نرفته ایم، زیرا که رحمت های او بی پایان است.

²³Nuevas son cada mañana; grande es tu fidelidad.

²³مهربانی و رحمت او هر صبح تازه است و وفاداری او عظیم.

²⁴Mi parte es Jehová, dijo mi alma; por tanto en él esperaré.

²⁴خداوند همه چیز من است، بنابراین بر او امیدوارم.

²⁵Bueno es Jehová á los que en él esperan, al alma que le buscare.

²⁵خداوند بر کسانی که بر او توکل دارند و در طلب او هستند، مهربان است.

²⁶Bueno es esperar callando en la salud de Jehová.

²⁶پس بهتر است که انسان امیدوار باشد در خاموشی منتظر باشد تا خداوند او را نجات بدهد.

²⁷Bueno es al hombre, si llevare el yugo desde su mocedad.

²⁷برای انسان بهتر است که یوغ سختیها را در جوانی خود متحمل گردد.

²⁸Sentaráse solo, y callará, porque lo llevó sobre sí.

²⁸به تنهایی بنشیند و خاموش باشد، زیرا که او آنرا بر وی نهاده است.

²⁹Pondrá su boca en el polvo, por si quizá hay esperanza.

²⁹پس در حضور خداوند فروتن شده، شاید هنوز امیدی باقی باشد.

³⁰Dará la mejilla al que le hiriere; hartaráse de afrenta.

³⁰وقتی کسی بخواهد او را بزند، رخسارۀ خود را پیش کند و اهانت را تحمل نماید.

³¹Porque el Señor no desechará para siempre:

³¹زیرا خداوند او را برای همیشه ترک نمی کند.

³²Antes si afligiere, también se compadecerá según la multitud de sus misericordias.

³²هرچند خداوند کسی را محزون سازد، لیکن از روی کثرت مهربانی های خود بر او رحمت خواهد فرمود.

³³Porque no aflige ni congoja de su corazón á los hijos de los hombres.

³³چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند و محزون نمی سازد.

³⁴Desmenuzar bajo de sus pies todos los encarcelados de la tierra,

³⁴وقتی اسیران و ستمدیدگان جهان پایمال می شوند،

³⁵Hacer apartar el derecho del hombre ante la presencia del Altísimo,

³⁵هنگامی که حق یک انسان در حضور خداوند متعال تلف می گردد

³⁶Trastornar al hombre en su causa, el Señor no lo sabe.

³⁶و زمانی که در حق شخصی در محکمه بی عدالتی می شود، خداوند همۀ این را می بیند.

³⁷¿Quién será aquel que diga, que vino algo que el Señor no mandó?

³⁷هیچ امری بدون اراده و رضای خداوند اجراء نمی شود.

³⁸¿De la boca del Altísimo no saldrá malo y bueno?

³⁸خیر و شر فقط به فرمان خداوند متعال نازل می شود.

³⁹¿Por qué murmura el hombre viviente, el hombre en su pecado?

³⁹پس چرا یک انسان فانی از جزائی که بخاطر گناهان خود می بیند، شکایت کند؟

⁴⁰Escudriñemos nuestros caminos, y busquemos, y volvámonos a Jehová.

⁴⁰بیائید رفتار و کردار خود را در زندگی بررسی کنیم و بیازمائیم و بسوی خداوند بازگردیم.

⁴¹Levantemos nuestros corazones con las manos a Dios en los cielos.

⁴¹بیائید با تمام قلب، دست دعا را بسوی خدائی که در آسمان است، بلند کنیم

⁴²Nosotros nos hemos rebelado, y fuimos desleales; tú no perdonaste.

⁴²و بگوئیم: «ای خداوند، چون ما گناهکاریم و از فرمان تو سرکشی کرده ایم، تو ما را نبخشیده ای.

⁴³Desplegaste la ira, y nos perseguiste; mataste, no perdonaste.

⁴³با خشم و غضب در تعقیب ما بوده ای و بیرحمانه ما را هلاک کردی.

⁴⁴Te cubriste de nube, porque no pasase la oración nuestra.

⁴⁴چون بر ما خشمگین بودی خود را از ما پنهان کردی تا دعاهای ما به حضور تو نرسند.

⁴⁵Raedura y abominación nos tornaste en medio de los pueblos.

⁴⁵تو ما را پیش مردم جهان همچون خاکروبه و مواد فاضله ساختی.

⁴⁶Todos nuestros enemigos abrieron sobre nosotros su boca.

⁴⁶تمام دشمنان ما، به ما اهانت می کنند.

⁴⁷Temor y lazo fué para nosotros, asolamiento y quebrantamiento.

⁴⁷با هلاکت و بربادی روبرو شده ایم و خوف وحشت ما را فرا گرفته است.

⁴⁸Ríos de aguas echan mis ojos, por el quebrantamiento de la hija de mi pueblo.

⁴⁸بخاطر نابودی قومم، سیل اشک از چشمانم جاریست.

⁴⁹Mis ojos destilan, y no cesan, porque no hay alivio,

⁴⁹اشک از چشمانم بدون وقفه جاریست و باز نمی ایستد

⁵⁰Hasta que Jehová mire y vea desde los cielos.

⁵⁰تا خداوند از آسمان به پائین بنگرد و حال ما را ببیند.

⁵¹Mis ojos contristaron mi alma, por todas las hijas de mi ciudad.

⁵¹دلم بخاطر حال رقتبار دختران جوان اورشلیم مالامالِ غم است.

⁵²Mis enemigos me dieron caza como á ave, sin por qué.

⁵²دشمنان مرا همچون پرنده ای بدام انداختند، در حالیکه آزاری به آن ها نرسانده ام.

⁵³Ataron mi vida en mazmorra, pusieron piedra sobre mí.

⁵³مرا زنده در چاه افگندند و بر سرم سنگها را ریختند.

⁵⁴Aguas de avenida vinieron sobre mi cabeza; yo dije: Muerto soy.

⁵⁴آب از سرم گذشت و فکر کردم که می میرم.

⁵⁵Invoqué tu nombre, oh Jehová, desde la cárcel profunda.

⁵⁵ای خداوند، از اعماق چاه پیش تو گریه و زاری کردم.

⁵⁶Oiste mi voz; no escondas tu oído á mi clamor, para mi respiro

⁵⁶فریاد مرا شنیدی و به ناله های من گوش دادی.

⁵⁷Acercástete el día que te invoqué: dijiste: No temas.

⁵⁷وقتی بحضور تو دعا کردم، آمدی و گفتی: «نترس!»

⁵⁸Abogaste, Señor, la causa de mi alma; redimiste mi vida.

⁵⁸خداوندا، تو از حق من دفاع کردی و از مرگ نجاتم دادی.

⁵⁹Tú has visto, oh Jehová, mi agravio; defiende mi causa.

⁵⁹تو ای خداوند، شاهد ظلم هائی که در حق من کرده اند، بوده ای، پس به داد من برس و به دعوای من رسیدگی کن.

⁶⁰Tú has visto toda su venganza; todos sus pensamientos contra mí.

⁶⁰تو می دانی که دشمنان همه از من نفرت دارند و علیه من دسیسه می سازند.

⁶¹Tú has oído el oprobio de ellos, oh Jehová, todas sus maquinaciones contra mí;

⁶¹خداوندا، تو شنیده ای که آن ها چگونه به من اهانت کرده و علیه من توطئه چیده اند.

⁶²Los dichos de los que contra mí se levantaron, y su designio contra mí todo el día.

⁶²دشمنانم تمام روز در بارۀ من سخنان زشت می گویند و برای آزار من نقشه می کشند.

⁶³Su sentarse, y su levantarse mira: yo soy su canción.

⁶³در همه حال به من می خندند و مسخره ام می کنند.

⁶⁴Dales el pago, oh Jehová, según la obra de sus manos.

⁶⁴خداوندا، آن ها را به سزای اعمال شان برسان.

⁶⁵Dales ansia de corazón, tu maldición á ellos.

⁶⁵آن ها را لعنت کن تا گرفتار غم و درد شوند.با خشم و غضب آن ها را تعقیب کن و از روی زمین محو ساز.»

⁶⁶Persíguelos en tu furor, y quebrántalos de debajo de los cielos, oh Jehová.

⁶⁶با خشم و غضب آن ها را تعقیب کن و از روی زمین محو ساز.»