¹ACUÉRDATE, oh Jehová, de lo que nos ha sucedido: Ve y mira nuestro oprobio.

¹خداوندا، بیاد آور که چه بلائی بر سر ما آمده است. ببین که چگونه خوار و رسوا شده ایم.

²Nuestra heredad se ha vuelto á extraños, Nuestras casas á forasteros.

²سرزمین موروثی ما به دست بیگانگان افتاده است و در خانه های ما مردم بیگانه زندگی می کنند.

³Huérfanos somos sin padre, Nuestras madres como viudas.

³ما یتیم شده ایم. پدران خود را از دست داده ایم و مادران ما بیوه شده اند.

⁴Nuestra agua bebemos por dinero; Nuestra leña por precio compramos.

⁴آبِ خود را در بدل نقره می نوشیم و هیزم ما به ما فروخته می شود.

⁵Persecución padecemos sobre nuestra cerviz: Nos cansamos, y no hay para nosotros reposo.

⁵بار سختی و زحمت را بر دوش خود می کشیم. خسته و ناتوان شده ایم و آسایش نداریم.

⁶Al Egipcio y al Asirio dimos la mano, para saciarnos de pan.

⁶پیش مردم مصر و آشور دست دراز کردیم تا لقمه نانی به ما بدهند و زنده بمانیم.

⁷Nuestros padres pecaron, y son muertos; Y nosotros llevamos sus castigos.

⁷پدران ما گناه کردند و از بین رفتند و حالا ما جرم گناه آن ها را می پردازیم.

⁸Siervos se enseñorearon de nosotros; No hubo quien de su mano nos librase.

⁸غلامان ما بر ما حکومت می کنند و کسی نیست که ما را از زیر تسلط آن ها برهاند.

⁹Con peligro de nuestras vidas traíamos nuestro pan Delante del cuchillo del desierto.

⁹از ترس شمشیر رهزنان بیابان، نان خود را با خطر جان به دست می آوریم.

¹⁰Nuestra piel se ennegreció como un horno A causa del ardor del hambre.

¹⁰از شدت گرسنگی در تب می سوزیم و پوست بدن ما همچون تنور، داغ است.

¹¹Violaron á las mujeres en Sión, A las vírgenes en las ciudades de Judá.

¹¹دشمنان زنان و دختران جوان ما را در سهیون و شهرهای یهودا بی عفت کرده اند.

¹²A los príncipes colgaron por su mano; No respetaron el rostro de los viejos.

¹²رهبران ما را از دستهای شان به دار آویخته و به مو سفیدان ما بی احترامی کرده اند.

¹³Llevaron los mozos á moler, Y los muchachos desfallecieron en la leña.

¹³از جوانان ما در آسیاب کار می گیرند و اطفال ما در زیر بار گران هیزم اُفتان و خیزان راه می روند.

¹⁴Los ancianos cesaron de la puerta, Los mancebos de sus canciones.

¹⁴مردان سالخوردۀ ما دیگر در کنار دروازۀ شهر دیده نمی شوند و جوانان از نغمه سرائی دست کشیده اند.

¹⁵Cesó el gozo de nuestro corazón; Nuestro corro se tornó en luto.

¹⁵نشاط و سُرُور از دلهای ما رخت بربسته و رقص و پایکوبی ما به ماتم تبدیل شده است.

¹⁶Cayó la corona de nuestra cabeza: ­Ay ahora de nosotros! porque pecamos.

¹⁶وای بر ما که گناه کردیم و تاج جلال و افتخار را از دست دادیم.

¹⁷Por esto fué entristecido nuestro corazón, Por esto se entenebrecieron nuestro ojos:

¹⁷دلهای ما بیتاب و چشمان ما تار گشته اند،

¹⁸Por el monte de Sión que está asolado; Zorras andan en él.

¹⁸زیرا کوه سهیون ویران و محل گشت و گذار شغالان شده است.

¹⁹Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre: Tu trono de generación en generación.

¹⁹خداوندا، تو فرمانروای ابدی جهان هستی و تاج و تخت تو بیزوال است.

²⁰¿Por qué te olvidarás para siempre de nosotros, Y nos dejarás por largos días?

²⁰چرا ما را برای همیشه از یاد بردی؟ چرا ما را در این مدت طولانی ترک کردی؟

²¹Vuélvenos, oh Jehová, á ti, y nos volveremos: Renueva nuestros días como al principio.

²¹ای خداوند، ما را دوباره بسوی خود بازگردان و سعادت از دست رفتۀ ما را اعاده فرما.آیا ما را بکلی ترک کرده ای؟ آیا تو بی نهایت بر ما خشمگین هستی؟

²²Porque repeliendo nos has desechado; Te has airado contra nosotros en gran manera.

²²آیا ما را بکلی ترک کرده ای؟ آیا تو بی نهایت بر ما خشمگین هستی؟