¹¿DE dónde vienen las guerras y los pleitos entre vosotros? ¿No son de vuestras concupiscencias, las cuales combaten en vuestros miembros?

¹Af hverju koma stríð og af hverju sennur meðal yðar? Af hverju öðru en girndum yðar, sem heyja stríð í limum yðar?

²Codiciáis, y no tenéis; matáis y ardéis de envidia, y no podéis alcanzar; combatís y gerreáis, y no tenéis lo que deseáis, porque no pedís.

²Þér girnist og fáið ekki, þér drepið og öfundið og getið þó ekki öðlast. Þér berjist og stríðið. Þér eigið ekki, af því að þér biðjið ekki.

³Pedís, y no recibís, porque pedís mal, para gastar en vuestros deleites.

³Þér biðjið og öðlist ekki af því að þér biðjið illa, þér viljið sóa því í munaði!

⁴Adúlteros y adúlteras, ¿no sabéis que la amistad del mundo es enemistad con Dios? Cualquiera pues que quisiere ser amigo del mundo, se constituye enemigo de Dios.

⁴Þér ótrúu, vitið þér ekki, að vinátta við heiminn er fjandskapur gegn Guði? Hver sem því vill vera vinur heimsins, hann gjörir sig að óvini Guðs.

⁵¿Pensáis que la Escritura dice sin causa: Es espíritu que mora en nosotros codicia para envidia?

⁵Eða haldið þér að ritningin fari með hégóma, sem segir: ,,Þráir Guð ekki með afbrýði andann, sem hann gaf bústað í oss?``

⁶Mas él da mayor gracia. Por esto dice: Dios resiste á los soberbios, y da gracia á los humildes.

⁶En því meiri er náðin, sem hann gefur. Þess vegna segir ritningin: ,,Guð stendur í gegn dramblátum, en auðmjúkum veitir hann náð.``

⁷Someteos pues á Dios; resistid al diablo, y de vosotros huirá.

⁷Gefið yður því Guði á vald, standið gegn djöflinum, og þá mun hann flýja yður.

⁸Allegaos á Dios, y él se allegará á vosotros. Pecadores, limpiad las manos; y vosotros de doblado ánimo, purificad los corazones.

⁸Nálægið yður Guði, og þá mun hann nálgast yður. Hreinsið hendur yðar, þér syndarar, og gjörið hjörtun flekklaus, þér tvílyndu.

⁹Afligíos, y lamentad, y llorad. Vuestra risa se convierta en lloro, y vuestro gozo en tristeza.

⁹Berið yður illa, syrgið og grátið. Breytið hlátri yðar í sorg og gleðinni í hryggð.

¹⁰Humillaos delante del Señor, y él os ensalzará.

¹⁰Auðmýkið yður fyrir Drottni og hann mun upphefja yður.

¹¹Hermanos, no murmuréis los unos de los otros. El que murmura del hermano, y juzga á su hermano, este tal murmura de la ley, y juzga á la ley; pero si tú juzgas á la ley, no eres guardador de la ley, sino juez.

¹¹Talið ekki illa hver um annan, bræður. Sá sem talar illa um bróður sinn eða dæmir bróður sinn, talar illa um lögmálið og dæmir lögmálið. En ef þú dæmir lögmálið, þá ert þú ekki gjörandi lögmálsins, heldur dómari.

¹²Uno es el dador de la ley, que puede salvar y perder: ¿quién eres tú que juzgas á otro?

¹²Einn er löggjafinn og dómarinn, sá sem getur frelsað og tortímt. En hver ert þú, sem dæmir náungann?

¹³Ea ahora, los que decís: Hoy y mañana iremos á tal ciudad, y estaremos allá un año, y compraremos mercadería, y ganaremos:

¹³Heyrið, þér sem segið: ,,Í dag eða á morgun skulum vér fara til þeirrar eða þeirrar borgar, dveljast þar eitt ár og versla þar og græða!`` _

¹⁴Y no sabéis lo que será mañana. Porque ¿qué es vuestra vida? Ciertamente es un vapor que se aparece por un poco de tiempo, y luego se desvanece.

¹⁴Þér vitið ekki hvernig líf yðar mun verða á morgun. Því að þér eruð gufa, sem sést um stutta stund en hverfur síðan.

¹⁵En lugar de lo cual deberíais decir: Si el Señor quisiere, y si viviéremos, haremos esto ó aquello.

¹⁵Í stað þess ættuð þér að segja: ,,Ef Drottinn vill, þá bæði lifum vér og þá munum vér gjöra þetta eða annað.``

¹⁶Mas ahora os jactáis en vuestras soberbias. Toda jactancia semejante es mala.

¹⁶En nú stærið þér yður í oflátungsskap. Allt slíkt stærilæti er vont.Hver sem því hefur vit á gott að gjöra, en gjörir það ekki, hann drýgir synd.

¹⁷El pecado, pues, está en aquel que sabe hacer lo bueno, y no lo hace.

¹⁷Hver sem því hefur vit á gott að gjöra, en gjörir það ekki, hann drýgir synd.