1POR tanto, Job, oye ahora mis razones, Y escucha todas mis palabras.
1¶ Tena ra, whakarongo, e Hopa, ki aku korero, kia whai taringa ki aku kupu katoa.
2He aquí yo abriré ahora mi boca, Y mi lengua hablará en mi garganta.
2Nana, kua puaki nei toku mangai, kei te korero toku arero i roto i toku mangai.
3Mis razones declararán la rectitud de mi corazón, Y mis labios proferirán pura sabiduría.
3Ma aku kupu e whakapuaki te tika o toku ngakau; ka korero pono oku ngutu i ta ratou e matau ana.
4El espíritu de Dios me hizo, Y la inspiración del Omnipotente me dió vida.
4He mea hanga ahau na te Wairua o te Atua, a na te manawa o te Kaha Rawa ahau i whai ora ai.
5Si pudieres, respóndeme: Dispón tus palabras, está delante de mí.
5Ki te taea e koe, whakahokia mai e koe he kupu ki ahau; whakatikaia au korero ki toku aroaro, e tu ki runga.
6Heme aquí á mí en lugar de Dios, conforme á tu dicho: De lodo soy yo también formado.
6Nana, ko toku anga ki te Atua he pena hoki i tau; he mea hanga nei ano hoki ahau ki te paru.
7He aquí que mi terror no te espantará, Ni mi mano se agravará sobre ti.
7Nana, e kore te wehi ki ahau e whakawehi i a koe; e kore ano hoki toku ringa e taimaha iho ki a koe.
8De cierto tú dijiste á oídos míos, Y yo oí la voz de tus palabras que decían:
8¶ He pono kua hakiri oku taringa ki au kupu, a kua rongo atu ahau i te reo o au kupu, e mea ana,
9Yo soy limpio y sin defecto; Y soy inocente, y no hay maldad en mí.
9He ma ahau, kahore oku he; he harakore ahau, kahore hoki he kino i roto i ahau:
10He aquí que él buscó achaques contra mí, Y me tiene por su enemigo;
10Na e rapu ana ia i te take riri ki ahau, e kiia ana ahau e ia he hoariri nona;
11Puso mis pies en el cepo, Y guardó todas mis sendas.
11E karapitia ana e ia oku waewae ki te rakau, e ata titiro ana ia ki oku hikoinga katoa.
12He aquí en esto no has hablado justamente: Yo te responderé que mayor es Dios que el hombre.
12Nana, maku e whawhati tau kupu, ehara tenei mea au i te mea tika; nui atu hoki te Atua i te tangata.
13¿Por qué tomaste pleito contra él? Porque él no da cuenta de ninguna de sus razones.
13He aha koe i totohe ai ki a ia? E kore hoki e korerotia e ia te tikanga o tetahi o ana mea.
14Sin embargo, en una ó en dos maneras habla Dios; Mas el hombre no entiende.
14¶ Kotahi hoki, ae ra, e rua korerotanga a te Atua, otiia kahore e maharatia e te tangata.
15Por sueño de visión nocturna, Cuando el sueño cae sobre los hombres, Cuando se adormecen sobre el lecho;
15I te moe, i te putanga moemoea mai o te po, ina au iho te moe o te tangata, i nga moenga i runga i te takotoranga;
16Entonces revela al oído de los hombres, Y les señala su consejo;
16Ko reira ia whakapuare ai i nga taringa o nga tangata, hiri ai hoki i te ako mo ratou;
17Para quitar al hombre de su obra, Y apartar del varón la soberbia.
17Kia whakanekehia ai te tangata i tana whakaaro, kia hipokina ai hoki te whakapehapeha o te tangata;
18Detendrá su alma de corrupción, Y su vida de que pase á cuchillo.
18E puritia ana e ia tona wairua kei tae ki te rua, tona ora kei riro i te hoari.
19También sobre su cama es castigado Con dolor fuerte en todos sus huesos,
19¶ E whiua ana hoki ia ki te mamae i runga i tona moenga, ki te ngau tonu hoki o ona wheua;
20Que le hace que su vida aborrezca el pan, Y su alma la comida suave.
20A whakarihariha ana tona ora ki te taro, tona wairua ki te kai whakaminamina.
21Su carne desfallece sin verse, Y sus huesos, que antes no se veían, aparecen.
21E honia ana ona kiko, a kore noa e kitea; a purero mai ana ona wheua kihai nei i kitea i mua.
22Y su alma se acerca al sepulcro, Y su vida á los que causan la muerte.
22Heoi e whakatata ana tona wairua ki te rua, tona ora ki nga kaiwhakamate.
23Si tuviera cerca de él Algún elocuente anunciador muy escogido, Que anuncie al hombre su deber;
23Ki te mea he karere tera kei a ia, he kaiwhakaatu tikanga tetahi i roto i te mano, hei whakaatu i tona tika ki te tangata:
24Que le diga que Dios tuvo de él misericordia, Que lo libró de descender al sepulcro, Que halló redención:
24Na ka tohu tera i a ia, a ka mea, Whakaorangia ia kei heke ki te rua, kua kitea hoki e ahau he utu.
25Enterneceráse su carne más que de niño, Volverá á los días de su mocedad.
25Ko tona kiri ka ngawari atu i to te tamaiti; ka hoki iho ia ki nga ra o tona tamarikitanga:
26Orará á Dios, y le amará, Y verá su faz con júbilo: Y él restituirá al hombre su justicia.
26Ka inoi ia ki te Atua, a ka manako tera ki a ia; heoi ka kite ia i tona mata i runga i te koa: a ka utua e ia te tika o te tangata.
27El mira sobre los hombres; y el que dijere: Pequé, y pervertí lo recto, Y no me ha aprovechado;
27E waiata ana ia i te aroaro o nga tangata, e mea ana, Kua hara ahau, whakaparoritia ake e ahau te tika, a kahore he pai ki ahau:
28Dios redimirá su alma, que no pase al sepulcro, Y su vida se verá en luz.
28Kua whakaorangia e ia toku wairua kei riro ki te rua, a e kite toku wairua i te marama.
29He aquí, todas estas cosas hace Dios Dos y tres veces con el hombre;
29¶ Nana, e meatia ana enei mea katoa e te Atua, e tuaruatia ana, ae, e tuatorutia ana, ki te tangata,
30Para apartar su alma del sepulcro, Y para iluminarlo con la luz de los vivientes.
30Hei whakahoki mai i tona wairua i roto i te rua, kia whakamaramatia ai ki te marama o te ora.
31Escucha, Job, y óyeme; Calla, y yo hablaré.
31Kia whai whakaaro mai, e Hopa, whakarongo mai ki ahau: kati tau, a ka korero ahau.
32Que si tuvieres razones, respóndeme; Habla, porque yo te quiero justificar.
32Ki te mea he kupu tau, utua mai taku: korero, ko taku hoki i pai ai kia whakatikaia tau.
33Y si no, óyeme tú á mí; Calla, y enseñarte he sabiduría.
33Ki te kahore, whakarongo ki ahau: noho puku koe, a maku koe e whakaako ki te whakaaro nui.