¹Y RESPONDIO Job y dijo:

¹I odpowiedział Ijob, a rzekł:

²Oh si pesasen al justo mi queja y mi tormento, Y se alzasen igualmente en balanza!

²O gdyby pilnie zważono narzekanie moje, a biedę moję pospołu na wagę włożono,

³Porque pesaría aquél más que la arena del mar: Y por tanto mis palabras son cortadas.

³Tedyby była cięższą nad piasek morski; przetoż mi słów niestaje.

⁴Porque las saetas del Todopoderoso están en mí, Cuyo veneno bebe mi espíritu; Y terrores de Dios me combaten.

⁴Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, których jad wysuszył ducha mego, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.

⁵¿Acaso gime el asno montés junto á la hierba? ¿Muge el buey junto á su pasto?

⁵Izali osieł dziki ryczy nad trawą? albo wół izali ryczy nad paszą swoją?

⁶¿Comeráse lo desabrido sin sal? ¿O habrá gusto en la clara del huevo?

⁶Izali może być jedzona rzecz niesmaczna bez soli? albo jestli jaki smak w białku jajowym?

⁷Las cosas que mi alma no quería tocar, Por los dolores son mi comida.

⁷Czego się przedtem nie chciała dotknąć dusza moja, to teraz jest boleścią ciała mego.

⁸Quién me diera que viniese mi petición, Y que Dios me otorgase lo que espero;

⁸Bodajże się spełniła prośba moja! Niechże mi Bóg da, czego oczekuję!

⁹Y que pluguiera á Dios quebrantarme; Que soltara su mano, y me deshiciera!

⁹Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!

¹⁰Y sería aún mi consuelo, Si me asaltase con dolor sin dar más tregua, Que yo no he escondido las palabras del Santo.

¹⁰Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

¹¹¿Cuál es mi fortaleza para esperar aún? ¿Y cuál mi fin para dilatar mi vida?

¹¹Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?

¹²¿Es mi fortaleza la de las piedras? ¿O mi carne, es de acero?

¹²Izali moc kamienna moc moja? albo ciało moje miedziane?

¹³¿No me ayudo cuanto puedo, Y el poder me falta del todo?

¹³Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?

¹⁴El atribulado es consolado de su compañero: Mas hase abandonado el temor del Omnipotente.

¹⁴Przeciwko temu, którego litość słabieje ku bliźniemu swemu, i który bojaźó Wszechmogącego opuścił?

¹⁵Mis hermanos han mentido cual arroyo: Pasáronse como corrientes impetuosas,

¹⁵Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki,

¹⁶Que están escondidas por la helada, Y encubiertas con nieve;

¹⁶Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa;

¹⁷Que al tiempo del calor son deshechas, Y en calentándose, desaparecen de su lugar;

¹⁷Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

¹⁸Apártanse de la senda de su rumbo, Van menguando y piérdense.

¹⁸Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

¹⁹Miraron los caminantes de Temán, Los caminantes de Saba esperaron en ellas:

¹⁹Podróżni ludzie z krainy Teman obaczyli je; a którzy szli do Seba, mieli w nich nadzieję.

²⁰Mas fueron avergonzados por su esperanza; Porque vinieron hasta ellas, y halláronse confusos.

²⁰Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się.

²¹Ahora ciertamente como ellas sois vosotros: Que habéis visto el tormento, y teméis.

²¹Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.

²²¿Os he dicho yo: Traedme, Y pagad por mí de vuestra hacienda;

²²Izalim mówił: Przynieście mi co, a z majętności waszej dajcie mi dary?

²³Y libradme de la mano del opresor, Y redimidme del poder de los violentos?

²³I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię?

²⁴Enseñadme, y yo callaré: Y hacedme entender en qué he errado.

²⁴Nauczcież mię, a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.

²⁵Cuán fuertes son las palabras de rectitud! Mas ¿qué reprende el que reprende de vosotros?

²⁵O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?

²⁶¿Pensáis censurar palabras, Y los discursos de un desesperado, que son como el viento?

²⁶Izali słowa moje obwinić myślicie, a przewiewać mowy utrapionego?

²⁷También os arrojáis sobre el huérfano, Y hacéis hoyo delante de vuestro amigo.

²⁷I na sierotę targacie się, i kopiecie doły pod przyjacielem swoim.

²⁸Ahora pues, si queréis, mirad en mí, Y ved si miento delante de vosotros.

²⁸Przetoż przypatrzcie mi się teraz, a obaczycie, jeźli kłamię przed obliczem waszem.

²⁹Tornad ahora, y no haya iniquidad; Volved aún á considerar mi justicia en esto.

²⁹Obaczcie się, proszę, a niech nie będzie w was nieprawość; obaczcie się, a poznacie, że jest sprawiedliwość moja przy mnie.

³⁰¿Hay iniquidad en mi lengua? ¿No puede mi paladar discernir las cosas depravadas?

³⁰A iż nie masz w języku mym nieprawości: i nie mamże znać utrapienia mego?