¹CUANDO salió Israel de Egipto, La casa de Jacob del pueblo bárbaro,

¹Gdy wychodził Izrael z Egiptu i dom Jakóbowy z narodu obcego,

²Judá fué su consagrada heredad, Israel su señorío.

²Stał się Juda poświęceniem jego, Izrael panowaniem jego.

³La mar vió, y huyó; El Jordán se volvió atrás.

³To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.

⁴Los montes saltaron como carneros: Los collados como corderitos.

⁴Góry skakały jako barany, pogórki jako jagnięta.

⁵¿Qué tuviste, oh mar, que huiste? ¿Y tú, oh Jordán, que te volviste atrás?

⁵Morze! cóż ci się stało, iżeś uciekło? O Jordanie! żeś się nazad wrócił?

⁶Oh montes, ¿por qué saltasteis como carneros, Y vosotros, collados, como corderitos?

⁶Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta?

⁷A la presencia del Señor tiembla la tierra, A la presencia del Dios de Jacob;

⁷Przed obliczem Paóskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.

⁸El cual tornó la peña en estanque de aguas, Y en fuente de aguas la roca.

⁸Który obraca opokę w jezioro wód, a krzemieó w źródło wód.