¹Cántico gradual. ACUÉRDATE, oh Jehová, de David, Y de toda su aflicción;

¹Pieśó stopni. Na Dawida pomnij, Panie! na wszystkie utrapienia jego.

²Que juró él á Jehová, Prometió al Fuerte de Jacob:

²Który przysiągł Panu, a ślub uczynił mocarzowi Jakóbowemu, mówiąc:

³No entraré en la morada de mi casa, Ni subiré sobre el lecho de mi estrado;

³Zaiste nie wnijdę do przybytku domu mego, i nie wstąpię na posłanie łoża mego;

⁴No daré sueño á mis ojos, Ni á mis párpados adormecimiento.

⁴I nie pozwolę snu oczom moim, ani powiekom moim drzemania,

⁵Hasta que halle lugar para Jehová, Moradas para el Fuerte de Jacob.

⁵Dokąd nie znajdę miejsca dla Pana, na mieszkania mocarzowi Jakóbowemu.

⁶He aquí, en Ephrata oímos de ella: Hallamósla en los campos del bosque.

⁶Oto usłyszawszy o niej w Efracie, znaleźliśmy ją na polach leśnych.

⁷Entraremos en sus tiendas; Encorvarnos hemos al estrado de sus pies.

⁷Wnijdźmyż do przybytków jego, a kłaniajmy się u podnóżka nóg jego.

⁸Levántate, oh Jehová, á tu reposo; Tú y el arca de tu fortaleza.

⁸Powstaóże Panie! a wnijdź do odpocznienia twego, ty, i skrzynia możności twojej.

⁹Tus sacerdotes se vistan de justicia, Y regocíjense tus santos.

⁹Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują.

¹⁰Por amor de David tu siervo No vuelvas de tu ungido el rostro.

¹⁰Dla Dawida, sługi twego, nie odwracaj oblicza pomazaóca twego.

¹¹En verdad juró Jehová á David, No se apartará de ellos: Del fruto de tu vientre pondré sobre tu trono.

¹¹Przysiągł Pan Dawidowi prawdę, a nie uchyli się od niej, mówiąc: Z owocu żywota twego posadzę na stolicy twojej.

¹²Si tus hijos guardaren mi alianza, Y mi testimonio que yo les enseñaré, Sus hijos también se sentarán sobre tu trono para siempre.

¹²Będąli strzegli synowie twoi przymierza mojego, i świadectw moich, których ich nauczę: tedy i synowie ich aż na wieki będą siedzieli na stolicy twojej

¹³Porque Jehová ha elegido á Sión; Deseóla por habitación para sí.

¹³Albowiem obrał Pan Syon, i upodobał go sobie na mieszkanie, mówiąc:

¹⁴Este es mi reposo para siempre: Aquí habitaré, porque la he deseado.

¹⁴Toć będzie odpocznienie moje aż na wieki; tu będę mieszkał, bom go siebie upodobał.

¹⁵A su mantenimiento daré bendición: Sus pobres saciaré de pan.

¹⁵Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.

¹⁶Asimismo vestiré á sus sacerdotes de salud, Y sus santos darán voces de júbilo.

¹⁶Kapłanów jego przyoblokę zbawieniem, a święci jego weseląc się, radować się będą.

¹⁷Allí haré reverdecer el cuerno de David: He prevenido lámpara á mi ungido.

¹⁷Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawidowy; tam zgotuję pochodnię pomazaócowi memu.

¹⁸A sus enemigos vestiré de confusión: Mas sobre él florecerá su corona.

¹⁸Nieprzyjaciół jego przyoblokę wstydem; ale nad nim rozkwitnie się korona jego.