¹Al Músico principal: sobre No destruyas: Michtam de David. OH congregación, ¿pronunciáis en verdad justicia? ¿Juzgáis rectamente, hijos de los hombres?

¹(Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, pieśó złota Dawidowa.)

²Antes con el corazón obráis iniquidades: Hacéis pesar la violencia de vuestras manos en la tierra.

²O zgromadzenie! Izali poprawdzie sprawiedliwość mówicie? A uprzejmież sądzicie, wy synowie ludzcy?

³Enajenáronse los impíos desde la matriz; Descarriáronse desde el vientre, hablando mentira.

³Owszem, radniej w sercu nieprawości knujecie, a gwałty rąk waszych na ziemi odważacie.

⁴Veneno tienen semejante al veneno de la serpiente: Son como áspide sordo que cierra su oído;

⁴Odłączyli się niezbożnicy zaraz od narodzenia; pobłądzili zaraz z żywota matki swej, mówiąc kłamstwo.

⁵Que no oye la voz de los que encantan, Por más hábil que el encantador sea.

⁵Jad mają w sobie, jako wężowy, jako jad żmii głuchej, która zatula ucho swoje,

⁶Oh Dios, quiebra sus dientes en sus bocas: Quiebra, oh Jehová, las muelas de los leoncillos.

⁶Aby nie słyszała głosu zaklinacza, ani czarownika w czarach biegłego.

⁷Corránse como aguas que se van de suyo: En entesando sus saetas, luego sean hechas pedazos.

⁷O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby.

⁸Pasen ellos como el caracol que se deslíe: Como el abortivo de mujer, no vean el sol.

⁸Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią.

⁹Antes que vuestras ollas sientan las espinas, Así vivos, así airados, los arrebatará él con tempestad.

⁹Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słoóca.

¹⁰Alegraráse el justo cuando viere la venganza: Sus pies lavará en la sangre del impío.

¹⁰Ciernie wasze pierwej niż wypuszczą tarny swoje, za zielona w gniewie Bożym jako wichrem porwane będą.

¹¹Entonces dirá el hombre: Ciertamente hay fruto para el justo; Ciertamente hay Dios que juzga en la tierra.

¹¹I będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; nogi swoje umyje we krwi niepobożnego.

¹²I rzecze każdy: Zaprawdęć sprawiedliwy odniesie pożytek z sprawiedliwości swojej; zaisteć jest Bóg, który sądzi na ziemi.