¹HERMANOS, ciertamente la voluntad de mi corazón y mi oración á Dios sobre Israel, es para salud.

¹Bratje, želja mojega srca in molitev k Bogu za Izraelce je, da bi bili zveličani.

²Porque yo les doy testimonio que tienen celo de Dios, mas no conforme á ciencia.

²Kajti pričujem jim, da imajo gorečnost za Boga, ali ne po pravem spoznanju.

³Porque ignorando la justicia de Dios, y procurando establecer la suya propia, no se han sujetado á la justicia de Dios.

³Zakaj ne poznavajoč Božje pravičnosti in hoteč utrditi lastno pravičnost, se niso podvrgli pravičnosti Božji.

⁴Porque el fin de la ley es Cristo, para justicia á todo aquel que cree.

⁴Kajti konec postave je Kristus, da prejme pravičnost vsak, ki veruje.

⁵Porque Moisés describe la justicia que es por la ley: Que el hombre que hiciere estas cosas, vivirá por ellas.

⁵Mojzes namreč piše o pravičnosti, ki izvira iz postave: „Človek, ki je to storil, bo živel v njej“.

⁶Mas la justicia que es por la fe dice así: No digas en tu corazón: ¿Quién subirá al cielo? (esto es, para traer abajo á Cristo:)

⁶Toda pravičnost, ki je iz vere, govori tako: „Ne reci v srcu svojem: Kdo pojde gori v nebo? (to je, da Kristusa doli pripelje),

⁷O, ¿quién descenderá al abismo? (esto es, para volver á traer á Cristo de los muertos.)

⁷niti: Kdo pojde doli v brezno? (to je, da Kristusa gori pripelje iz mrtvih)“.

⁸Mas ¿qué dice? Cercana está la palabra, en tu boca y en tu corazón. Esta es la palabra de fe, la cual predicamos:

⁸Ali kaj govori? „Blizu tebe je beseda, v ustih tvojih in v srcu tvojem“, to je: beseda vere, ki jo oznanjujemo.

⁹Que si confesares con tu boca al Señor Jesús, y creyeres en tu corazón que Dios le levantó de los muertos, serás salvo.

⁹Ker če pripoznaš z usti svojimi Jezusa za Gospoda in veruješ v srcu svojem, da ga je Bog obudil iz mrtvih, boš zveličan.

¹⁰Porque con el corazón se cree para justicia; mas con la boca se hace confesión para salud.

¹⁰S srcem se namreč veruje za pravičnost, a z usti se pripoznava za zveličanje.

¹¹Porque la Escritura dice: Todo aquel que en él creyere, no será avergonzado.

¹¹Kajti pismo pravi: „Kdorkoli veruje vanj, ne bo osramočen“.

¹²Porque no hay diferencia de Judío y de Griego: porque el mismo que es Señor de todos, rico es para con todos los que le invocan:

¹²Ker ni razločka med Judom in pa Grkom, zakaj en in isti je Gospod vsem, bogat za vse, ki ga kličejo.

¹³Porque todo aquel que invocare el nombre del Señor, será salvo.

¹³Kajti „vsak, kdorkoli bo klical ime Gospodovo, bo zveličan“.

¹⁴¿Cómo, pues invocarán á aquel en el cual no han creído? ¿y cómo creerán á aquel de quien no han oído? ¿y cómo oirán sin haber quien les predique?

¹⁴Kako pa bodo klicali tega, ki vanj niso verovali? kako bodo pa verovali, če niso o njem slišali? in kako bodo slišali brez propovednika?

¹⁵¿Y cómo predicarán si no fueren enviados? Como está escrito: ­Cuán hermosos son los pies de los que anuncian el evangelio de la paz, de los que anuncian el evangelio de los bienes!

¹⁵A kako bodo propovedovali, ako niso poslani? kakor je pisano: „Kako lepe so noge blagovestnikov miru, oznanjevalcev dobrega“.

¹⁶Mas no todos obedecen al evangelio; pues Isaías dice: Señor, ¿quién ha creído á nuestro anuncio?

¹⁶Ali vsi niso bili poslušni evangeliju. Kajti Izaija pravi: „Gospod, kdo je veroval oznanilu, ki ga je slišal od nas?“

¹⁷Luego la fe es por el oir; y el oir por la palabra de Dios.

¹⁷Vera je torej iz slišanega oznanila, oznanilo pa pride po besedi Kristusovi.

¹⁸Mas digo: ¿No han oído? Antes bien, Por toda la tierra ha salido la fama de ellos, Y hasta los cabos de la redondez de la tierra las palabras de ellos.

¹⁸Ali pravim: Niso li slišali? Seveda, saj „po vsej zemlji se je razširil njih glas in do koncev naseljenega sveta njih besede“.

¹⁹Mas digo: ¿No ha conocido esto Israel? Primeramente Moisés dice: Yo os provocaré á celos con gente que no es mía; Con gente insensata os provocaré á ira.

¹⁹Ali pravim: Ni li razumel Izrael? Prvi je Mojzes, ki pravi: „Jaz vas privedem k zavisti po ljudstvu, ki ni ljudstvo, po ljudstvu nerazumnem vas razjezim“.

²⁰E Isaías determinadamente dice: Fuí hallado de los que no me buscaban; Manifestéme á los que no preguntaban por mí.

²⁰A Izaija govori smelo in pravi: „Našli so me ti, ki me niso iskali, razodet sem bil tem, ki niso vpraševali po meni“.Glede Izraela pa pravi: „Ves dan sem iztezal roke svoje k ljudstvu nepokornemu in upornemu“.

²¹Mas acerca de Israel dice: Todo el día extendí mis manos á un pueblo rebelde y contradictor.

²¹Glede Izraela pa pravi: „Ves dan sem iztezal roke svoje k ljudstvu nepokornemu in upornemu“.