1Al Músico principal, sobre Ajeleth-sahar Salmo de David. DIOS mío, Dios mío, ¿por qué me has dejado? ¿Por qué estás lejos de mi salud, y de las palabras de mi clamor?
1Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur? Pse më rri kaq larg dhe nuk vjen të më çlirosh, duke dëgjuar fjalët e ofshamës sime?
2Dios mío, clamo de día, y no oyes; Y de noche, y no hay para mí silencio.
2O Perëndia im, unë bërtas ditën, por ti nuk përgjigjesh, edhe natën unë nuk rri në heshtje.
3Tú empero eres santo, Tú que habitas entre las alabanzas de Israel.
3Megjithatë ti je i Shenjti, që banon në lëvdimet e Izraelit.
4En ti esperaron nuestros padres: Esperaron, y tú los libraste.
4Etërit tonë kanë pasur besim te ti; kanë pasur besim te ti dhe ti i ke çliruar.
5Clamaron á ti, y fueron librados: Esperaron en ti, y no se avergonzaron.
5Të klithën ty dhe u çliruan; patën besim te ti dhe nuk u zhgënjyen.
6Mas yo soy gusano, y no hombre; Oprobio de los hombres, y desecho del pueblo.
6Por unë jam një krimb dhe jo një njeri; turpi i njerëzve dhe përçmimi i popullit.
7Todos los que me ven, escarnecen de mí; Estiran los labios, menean la cabeza, diciendo:
7Tërë ata që më shohin më përqeshin, zgjatin buzën dhe tundin kokën,
8Remítese á Jehová, líbrelo; Sálvele, puesto que en él se complacía.
8duke thënë: "Ai i ka besuar Zotiit; le ta çlirojë, pra, ta ndihmojë, mbasi e do".
9Empero tú eres el que me sacó del vientre, El que me haces esperar desde que estaba á los pechos de mi madre.
9Me siguri ti je ai që më nxori nga barku i nënes; bëre që të kem besim te ti qysh nga koha kur pushoja mbi sisët e nënes sime.
10Sobre ti fuí echado desde la matriz: Desde el vientre de mi madre, tú eres mi Dios.
10Unë u braktisa te ti qysh nga lindja ime; ti je Perëndia im qysh nga barku i nënes sime.
11No te alejes de mí, porque la angustia está cerca; Porque no hay quien ayude.
11Mos u largo nga unë, sepse ankthi është i afërt, dhe nuk ka asnjë që të më ndihmojë.
12Hanme rodeado muchos toros; Fuertes toros de Basán me han cercado.
12Dema të mëdhenj më kanë rrethuar, dema të fuqishëm të Bashanit më rrinë përqark;
13Abrieron sobre mí su boca, Como león rapante y rugiente.
13ata hapin gojën e tyre kundër meje, si një luan grabitqar që vrumbullit.
14Heme escurrido como aguas, Y todos mis huesos se descoyuntaron: Mi corazón fué como cera, Desliéndose en medio de mis entrañas.
14Më derdhin si ujë dhe tërë kockat e mia janë të ndrydhura; zemra ime është si dylli që shkrihet në mes të zorrëve të mia.
15Secóse como un tiesto mi vigor, Y mi lengua se pegó á mi paladar; Y me has puesto en el polvo de la muerte.
15Forca ime është tharë si një enë balte dhe gjuha ime është ngjitur te qiellza; ti më ke vënë në pluhurin e vdekjes.
16Porque perros me han rodeado, Hame cercado cuadrilla de malignos: Horadaron mis manos y mis pies.
16Sepse qentë më kanë rrethuar, një grup keqbërësish më rri rrotull; më kanë shpuar duart dhe këmbët.
17Contar puedo todos mis huesos; Ellos miran, considéranme.
17Unë mund t'i numëroj gjithë kockat e mia; ato më shikojnë dhe më këqyrin.
18Partieron entre sí mis vestidos, Y sobre mi ropa echaron suertes.
18Ndajnë midis tyre rrobat e mia dhe hedhin në short tunikën time.
19Mas tú, Jehová, no te alejes; Fortaleza mía, apresúrate para mi ayuda.
19Por ti, o Zot, mos u largo; ti që je forca ime, nxito të më ndihmosh.
20Libra de la espada mi alma; Del poder del perro mi única.
20Çliroje jetën time nga shpata, jetën time të vetme nga këmba e qenit.
21Sálvame de la boca del león, Y óyeme librándome de los cuernos de los unicornios.
21Shpëtomë nga gryka e luanit dhe nga brirët e buajve. Ti m'u përgjigje.
22Anunciaré tu nombre á mis hermanos: En medio de la congregación te alabaré.
22Unë do t'u njoftoj emrin tënd vëllezërve të mi, do të të lëvdoj në mes të kuvendit.
23Los que teméis á Jehová, alabadle; Glorificadle, simiente toda de Jacob; Y temed de él, vosotros, simiente toda de Israel.
23Ju që keni frikë nga Zoti, lëvdojeni; dhe ju të gjithë, pasardhës të Jakobit, përlëvdojeni; dhe ju të gjithë, o fis i Izraelit, kini frikë nga ai.
24Porque no menospreció ni abominó la aflicción del pobre, Ni de él escondió su rostro; Sino que cuando clamó á él, oyóle.
24Sepse ai nuk ka përçmuar as nuk ka hedhur poshtë vuajtjen e të pikëlluarit, dhe nuk i ka fshehur fytyrën e tij; por kur i ka klithur atij, ai e ka kënaqur.
25De ti será mi alabanza en la grande congregación; Mis votos pagaré delante de los que le temen.
25Shkaku i lëvdimit tim në kuvendin e madh je ti; unë do t'i plotësoj zotimet e mia në prani të të gjithë atyre që kanë frikë nga ti.
26Comerán los pobres, y serán saciados: Alabarán á Jehová los que le buscan: Vivirá vuestro corazón para siempre.
26Nevojtarët do të hanë dhe do të ngopen; ata që kërkojnë Zotin do ta lëvdojnë; zemra juaj do të jetojë përjetë.
27Acordarse han, y volveránse á Jehová todos los términos de la tierra; Y se humillarán delante de ti todas las familias de las gentes.
27Të gjitha skajet e tokës do ta mbajnë mend Zotin dhe do të kthehen tek ai; dhe të gjitha familjet e kombeve do të adhurojnë përpara teje.
28Porque de Jehová es el reino; Y él se enseñoreará de las gentes.
28Sepse Zotit i përket mbretëria dhe ai sundon mbi kombet.
29Comerán y adorarán todos los poderosos de la tierra: Postraránse delante de él todos los que descienden al polvo, Si bien ninguno puede conservar la vida á su propia alma.
29Gjithë të pasurit e dheut do të hanë dhe do të të adhurojnë; të gjithë ata që zbresin në pluhur dhe që nuk arrijnë të mbahen gjallë do të përkulen para teje.
30La posteridad le servirá; Será ella contada por una generación de Jehová.
30Pasardhësit do t'i shërbejnë; do t'i flitet për Zotin brezit të ardhshëm.
31Vendrán, y anunciarán al pueblo que naciere, Su justicia que él hizo.
31Ata do të vijnë dhe do t'i shpallin drejtësinë e tij një populli që nuk ka lindur akoma, dhe që ai vetë e ka krijuar.