1Al Músico principal: de los hijos de Coré: Masquil. OH Dios, con nuestros oídos hemos oído, nuestros padres nos han contado, La obra que hiciste en sus días, en los tiempos antiguos.
1O Perëndi, e kemi dëgjuar me veshët tona, etërit tanë na kanë treguar veprën që ti ke bërë në ditët e tyre në kohërat e lashta.
2Tú con tu mano echaste las gentes, y los plantaste á ellos; Afligiste los pueblos, y los arrojaste.
2Për t'i vendosur me dorën tënde ti ke shpronësuar kombet, ke çrrënjosur popuj për t'u bërë vend atyre. Në fakt nuk e pushtuan vendin me shpatën e tyre dhe nuk qe krahu i tyre që i shpëtoi, por ishte dora jote e djathtë, krahu yt dhe drita e fytyr
3Porque no se apoderaron de la tierra por su espada, Ni su brazo los libró; Sino tu diestra, y tu brazo, y la luz de tu rostro, Porque te complaciste en ellos.
3ës sate, sepse të pëlqenin.
4Tú, oh Dios, eres mi rey: Manda saludes á Jacob.
4Ti je mbreti im, o Perëndi, që vendos fitoret për Jakobin.
5Por medio de ti sacudiremos á nuestros enemigos: En tu nombre atropellaremos á nuestros adversarios.
5Me anën tënde do të përmbysim armiqtë tanë; në emër tënd do të shkelim ata që ngrihen kundër nesh.
6Porque no confiaré en mi arco, Ni mi espada me salvará.
6Sepse nuk kam besim tek harku im dhe nuk do të jetë shpata ime ajo që do të më shpëtojë.
7Pues tú nos has guardado de nuestros enemigos, Y has avergonzado á los que nos aborrecían.
7Por je ti ai që na shpëton nga armiqtë tanë dhe që i mbulon me turp ata që na urrejnë.
8En Dios nos gloriaremos todo tiempo, Y para siempre loaremos tu nombre. (Selah.)
8Ne do të lëvdojmë çdo ditë Perëndinë dhe do të kremtojmë emrin tënd përjetë. (Sela)
9Empero nos has desechado, y nos has hecho avergonzar; Y no sales en nuestros ejércitos.
9Por ti na dëbove dhe na mbulove me turp, dhe nuk del më me ushtritë tona.
10Nos hiciste retroceder del enemigo, Y saqueáron nos para sí los que nos aborrecían.
10Ti ke bërë të kthejmë kurrizin përpara armikut, dhe ata që na urrejnë na kanë grabitur.
11Pusístenos como á ovejas para comida, Y esparcístenos entre las gentes.
11Ti na ke dhënë si dele për therje dhe na ke shpërndarë midis kombeve.
12Has vendido tu pueblo de balde, Y no pujaste en sus precios.
12Ti e ke shitur popullin tënd për asgjë dhe nuk ke nxjerrë asnjë fitim nga shitja e tij.
13Pusístenos por vergüenza á nuestros vecinos, Por escarnio y por burla á los que nos rodean.
13Ti na bëre për turp me fqinjët tanë, u bëmë gazi dhe tallja e atyre që rrijnë rreth nesh.
14Pusístenos por proverbio entre las gentes, Por movimiento de cabeza en los pueblos.
14Ti na ke bërë të jemi gazi i kombëve; përsa na përket neve, popujt tundin kokën.
15Cada día mi vergüenza está delante de mí, Y cúbreme la confusión de mi rostro,
15Turpi im më rri gjithmonë përpara, dhe fytyra ime është e mbuluar nga turpi,
16Por la voz del que me vitupera y deshonra, Por razón del enemigo y del que se venga.
16për shkak të atij që më fyen dhe më poshtëron, për shkak të armikut dhe atij që kërkon hakmarrje.
17Todo esto nos ha venido, y no nos hemos olvidado de ti; Y no hemos faltado á tu pacto.
17Të tëra këto na kanë rënë mbi kurriz, por ne nuk kemi harruar dhe nuk kemi tradhëtuar besëlidhjen tënde.
18No se ha vuelto atrás nuestro corazón, Ni tampoco se han apartado nuestros pasos de tus caminos.
18Zemra jonë nuk është kthyer prapa dhe hapat tona nuk janë larguar nga rruga jote,
19Cuando nos quebrantaste en el lugar de los dragones, Y nos cubriste con sombra de muerte,
19por ti na ke copëtuar, duke na futur në vende çakejsh dhe duke na mbuluar me hijen e vdekjes.
20Si nos hubiésemos olvidado del nombre de nuestro Dios, O alzado nuestras manos á dios ajeno,
20Po të kishim harruar emrin e Perëndisë tonë dhe po t'i kishim shtrirë duart tona drejt një perëndie të huaj,
21¿No demandaría Dios esto? Porque él conoce los secretos del corazón.
21a nuk do ta kishte zbuluar Perëndia këtë gjë? Në fakt ai i njeh sekretet e zemrës.
22Empero por tu causa nos matan cada día; Somos tenidos como ovejas para el matadero.
22Po, për shkakun tënd ne vritemi çdo ditë dhe konsiderohemi si dele.
23Despierta; ¿por qué duermes, Señor? Despierta, no te alejes para siempre.
23Zgjohu! Pse fle, o Zot? Çohu, mos na kthe për gjithnjë.
24¿Por qué escondes tu rostro, Y te olvidas de nuestra aflicción, y de la opresión nuestra?
24Pse e fsheh fytyrën tënde, dhe harron pikëllimin tonë dhe shtypjen tonë?
25Porque nuestra alma está agobiada hasta el polvo: Nuestro vientre está pegado con la tierra.
25Sepse shpirtërat tona janë ulur deri te pluhuri dhe trupi ynë i është ngjitur tokës.
26Levántate para ayudarnos, Y redímenos por tu misericordia.
26Çohu të na ndihmosh dhe na shpëto për hir të mirësisë sate.