1Al Músico principal: sobre Muth-labben: Salmo de David. TE alabaré, oh Jehová, con todo mi corazón; Contaré todas tus maravillas.
1Unë do të të kremtoj, o Zot, me gjithë zemër, do të tregoj tërë mrekullitë e tua.
2Alegraréme y regocijaréme en ti: Cantaré á tu nombre, oh Altísimo;
2Unë do të gëzohem dhe do të kënaqem me ty; do t'i këndoj lëvdime në emrin tënd, o Shumë i Larti.
3Por haber sido mis enemigos vueltos atrás: Caerán y perecerán delante de ti.
3Sepse armiqtë e mi tërhiqen, bien dhe vdesin para teje.
4Porque has hecho mi juicio y mi causa: Sentástete en silla juzgando justicia.
4Ti në fakt ke përkrahur ndershmërinë time dhe çështjen time; je ulur mbi fronin si një gjyqtar i drejtë.
5Reprendiste gentes, destruiste al malo, Raíste el nombre de ellos para siempre jamás.
5Ke qortuar kombet, ke shkatërruar të pabesin, ke fshirë emrat e tyre për gjithnjë.
6Oh enemigo, acabados son para siempre los asolamientos; Y las ciudades que derribaste, Su memoria pereció con ellas.
6Armiku është zhdukur, i kapur nga një pikëllim i përjetshëm! Dhe qyteteve që ti ke shkatërruar i është zhdukur edhe kujtimi.
7Mas Jehová permanecerá para siempre: Dispuesto ha su trono para juicio.
7Por Zoti mbetet përjetë; ai ka vendosur fronin e tij për të gjykuar.
8Y él juzgará el mundo con justicia; Y juzgará los pueblos con rectitud.
8Ai do ta gjykojë botën me drejtësi, do t'i gjykojë popujt me paanësi.
9Y será Jehová refugio al pobre, Refugio para el tiempo de angustia.
9Zoti do të jetë strehim i papushtueshëm për të shtypurin, një strehim i papushtueshëm në kohë ngushtice.
10Y en ti confiarán los que conocen tu nombre; Por cuanto tú, oh Jehová, no desamparaste á los que te buscaron.
10Dhe ata që e njohin emrin tënd do të kenë besim te ti, sepse ti, o Zot, nuk i braktis ata që të kërkojnë.
11Cantad á Jehová, que habita en Sión: Noticiad en los pueblos sus obras.
11Këndojini lavde Zotit që banon në Sion; u njoftoni popujve veprat e tij.
12Porque demandando la sangre se acordó de ellos: No se olvidó del clamor de los pobres.
12Sepse ai që kërkon arësyen e gjakut i mban mënd ata; ai nuk e harron britmën e të pikëlluarve.
13Ten misericordia de mí, Jehová: Mira mi aflicción que padezco de los que me aborrecen, Tú que me levantas de las puertas de la muerte;
13Ki mëshirë për mua, o Zot, ti që më ke rilartuar nga portat e vdekjes, shiko pikëllimin që më shkaktojnë ata që më urrejnë,
14Porque cuente yo todas tus alabanzas En las puertas de la hija de Sión, Y me goce en tu salud.
14me qëllim që unë të kem mundësi të tregoj të gjitha lavdet e tua dhe në portat e bijës së Sionit të mund të kremtoj për çlirimin tënd.
15Hundiéronse las gentes en la fosa que hicieron; En la red que escondieron fué tomado su pie.
15Kombet janë zhytur në gropën që kishin hapur; këmba e tyre është kapur në rrjetën që kishin fshehur.
16Jehová fué conocido en el juicio que hizo; En la obra de sus manos fué enlazado el malo. (Higaion. Selah.)
16Zoti u bë i njohur me anë të gjykimit që ka dhënë; i pabesi u kap në lakun e veprës së duarve të tij. (Interlud. Sela)
17Los malos serán trasladados al infierno, Todas las gentes que se olvidan de Dios.
17Të pabesët do të zbresin në Sheol; po, të gjitha kombet që harrojnë Perëndinë.
18Porque no para siempre será olvidado el pobre; Ni la esperanza de los pobres perecerá perpetuamente.
18Sepse nevojtari nuk do të harrohet përjetë; shpresa e të shtypurve nuk do të zhduket përjetë.
19Levántate, oh Jehová; no se fortalezca el hombre; Sean juzgadas las gentes delante de ti.
19Çohu, o Zot, mos lejo që vdekatari të ketë epërsi; kombet të gjykohen para teje.
20Pon, oh Jehová, temor en ellos: Conozcan las gentes que son no más que hombres. (Selah.)
20O Zot, kallu frikën; bëj që kombet të pranojnë se janë vetëm vdekatarë. (Sela)