Spanish: Reina Valera (1909)

Zarma

Psalms

78

1Masquil de Asaph. ESCUCHA, pueblo mío, mi ley: Inclinad vuestro oído á las palabras de mi boca.
1 Asaf dooni fo no. Ya ay borey, wa hangan ay asariya se, W'araŋ hanga jeeri k'ay me sanney hangan.
2Abriré mi boca en parábola; Hablaré cosas reservadas de antiguo:
2 Ay g'ay meyo feeri nda yaasay, Ay ma waato sanney kaŋ ga sandi yaŋ ci,
3Las cuales hemos oído y entendido; Que nuestros padres nos las contaron.
3 Wo kaŋ yaŋ iri maa, iri g'i bay, Iri kaayey mo ci iri se.
4No las encubriremos á sus hijos, Contando á la generación venidera las alabanzas de Jehová, Y su fortaleza, y sus maravillas que hizo.
4 Iri s'i tugu i izey se, Amma iri ga Rabbi sifawey, da Rabbi gaabo, D'a dambara goyey kulu kaŋ a te baaru dede zamana kaŋ ga kaa borey se.
5El estableció testimonio en Jacob, Y pusó ley en Israel; La cual mandó á nuestros padres Que la notificasen á sus hijos;
5 Zama a na seeda kayandi Yakuba ra, A na asariya daŋ Israyla ra, Wo kaŋ a lordi iri kaayey se, Zama i ma ngey izey bayrandi nd'a.
6Para que lo sepa la generación venidera, y los hijos que nacerán; Y los que se levantarán, lo cuenten á sus hijos;
6 Hala zamana kaŋ ga kaa din m'i bay, Danga izey kaŋ yaŋ i ga hay nooya, Ngey mo ma tun ka ci ngey izey se,
7A fin de que pongan en Dios su confianza, Y no se olviden de las obras de Dios, Y guarden sus mandamientos:
7 Zama i ma ngey deyaŋ sinji Irikoy gaa, I ma si dinya Irikoy goyey gaa, Amma i ma haggoy d'a lordey.
8Y no sean como sus padres, Generación contumaz y rebelde; Generación que no apercibió su corazón, Ni fué fiel para con Dios su espíritu.
8 I ma si goro ka ciya sanda ngey kaayey cine, Zamana kaŋ boŋ ga sandi, kaŋ ga ture mo, Zamana kaŋ mana nga bina soola, Kaŋ a biya mana kay da naanay Irikoy gaa.
9Los hijos de Ephraim armados, flecheros, Volvieron las espaldas el día de la batalla.
9 Ifraymu izey, soojeyaŋ no kaŋ gonda birawyaŋ ga jare, Amma i na banda bare wongo hane.
10No guardaron el pacto de Dios, Ni quisieron andar en su ley:
10 I mana ngey da Irikoy game ra sappa haggoy, I wangu ka dira a asariya ra.
11Antes se olvidaron de sus obras, Y de sus maravillas que les había mostrado.
11 I dinya a goyey d'a dambara harey kaŋ a cab'i se,
12Delante de sus padres hizo maravillas En la tierra de Egipto, en el campo de Zoán.
12 Goyyaŋ kaŋ ga boro di takooko no a te i kaayey jine, Misira laabo ra, da Zowan faro ra mo.
13Rompió la mar, é hízolos pasar; E hizo estar las aguas como en un montón.
13 A na teeku fay, a na haro gaay, A n'a te citila, a naŋ i ma gana ka bisa a ra mo.
14Y llevólos de día con nube, Y toda la noche con resplandor de fuego.
14 Zaari a n'i candi nda beene buru, cin mo da danji kaari.
15Hendió las peñas en el desierto: Y dióles á beber como de grandes abismos;
15 A na tondey kortu saajey ra k'i haŋandi, Danga day teeku guusey gaa no.
16Pues sacó de la peña corrientes, E hizo descender aguas como ríos.
16 Tondi ra a na gooruyaŋ candi ka kaa taray, A naŋ harey ma zuru ka dandi sanda isayaŋ cine.
17Empero aun tornaron á pecar contra él, Enojando en la soledad al Altísimo.
17 Kulu nda yaadin i soobay ka zunubi te a se, I go ga murte Beeray-Beeri-Koyo gaa laabu kogo ra.
18Pues tentaron á Dios en su corazón, Pidiendo comida á su gusto.
18 I na Irikoy si ngey biney ra waato kaŋ i na ham ceeci ngey biniya ra.
19Y hablaron contra Dios, Diciendo: ¿Podrá poner mesa en el desierto?
19 Oho, i salaŋ ka gaaba nda Irikoy, I ne: "Day Irikoy gonda hina a ma taabal soola saajo wo ra no?
20He aquí ha herido la peña, y corrieron aguas, Y arroyos salieron ondeando: ¿Podrá también dar pan? ¿Aparejará carne á su pueblo?
20 A go, a na tondo kar hala hari bagu ka fatta, Goorey te yaa ka mun. A gonda hina kaŋ ga buuru mo no, wala? A ga hin ka ham soola ka jisi nga borey se no?"
21Por tanto oyó Jehová, é indignóse: Y encendióse el fuego contra Jacob, Y el furor subió también contra Israel;
21 Woodin se no Rabbi maa, a futu mo gumo. Danji di ka gaaba nda Yakuba, Futay mo tun ka gaaba nda Israyla,
22Por cuanto no habían creído á Dios, Ni habían confiado en su salud:
22 Zama i mana Irikoy cimandi, i mana de a faaba gaa mo.
23A pesar de que mandó á las nubes de arriba, Y abrió las puertas de los cielos,
23 Kulu nda yaadin a na burey lordi beene, A na beene meyey fiti,
24E hizo llover sobre ellos maná para comer, Y dióles trigo de los cielos.
24 A na Manna* gusam i se, Sanda beene hari cine, i ma ŋwa. A n'i no beene ntaaso.
25Pan de nobles comió el hombre: Envióles comida á hartura.
25 Adam-izey na malaykey ŋwaaro ŋwa. A na ŋwaari samba i se kal i kungu.
26Movió el solano en el cielo, Y trajo con su fortaleza el austro.
26 A daŋ wayna funay haw ma faaru beena ra. Nga hino no a na hawo gaaray d'a dandi kamba haray.
27E hizo llover sobre ellos carne como polvo, Y aves de alas como arena de la mar.
27 A na ham gusam i se sanda kusa cine, Curayze fatakoy sanda teeku taasi baayaŋ cine no.
28E hízolas caer en medio de su campo, Alrededor de sus tiendas.
28 A naŋ i ma soobay ka kaŋ jama gata bindo ra, I nangorayey windanta.
29Y comieron, y hartáronse mucho: Cumplióles pues su deseo.
29 Borey binde ŋwa kal i kungu gumo, Rabbi na i madde kaa i gaa.
30No habían quitado de sí su deseo, Aun estaba su vianda en su boca,
30 I laamo mana fun -- hamey go i meyey ra jina --
31Cuando vino sobre ellos el furor de Dios, Y mató los más robustos de ellos, Y derribo los escogidos de Israel.
31 Kala Irikoy futu i gaa. A na i ra borey kaŋ yaŋ naasu nd'i kulu wi, A na Israyla sahãkooney kar.
32Con todo esto pecaron aún, Y no dieron crédito á sus maravillas.
32 Kulu nda yaadin, i soobay ka zunubi te ka tonton, I mana a dambara goyey mo cimandi.
33Consumió por tanto en nada sus días, Y sus años en la tribulación.
33 Woodin se no a n'i jirbey halaci yaamo, I jiirey mo halaci jirsi boŋ.
34Si los mataba, entonces buscaban á Dios; Entonces se volvían solícitos en busca suya.
34 Kaŋ a n'i wi, gaa no i n'a ceeci, I bare ka Irikoy ceeci da anniya.
35Y acordábanse que Dios era su refugio. Y el Dios Alto su redentor.
35 I fongu kaŋ Irikoy no ga ti ngey tondo, Irikoy Beeray-Beeri-Koyo mo i Fansakwa no.
36Mas le lisonjeaban con su boca, Y con su lengua le mentían:
36 Kulu nda yaadin i na me-kaanay te a se, I taari a se mo da ngey deeney.
37Pues sus corazones no eran rectos con él, Ni estuvieron firmes en su pacto.
37 Zama i biney mana sinji a do haray, I mana goro ka ciya naanaykoyyaŋ a sappa ra mo.
38Empero él misericordioso, perdonaba la maldad, y no los destruía: Y abundó para apartar su ira, Y no despertó todo su enojo.
38 Amma nga din, zama a go toonante da bakaraw, A se no a n'i taaley yaafa i se, A man'i halaci. Oho, sorro boobo a futa ga bare, A si nga dukuro kulu funsu.
39Y acordóse que eran carne; Soplo que va y no vuelve.
39 A fongu kaŋ ngey wo gaahamyaŋ hinne day no, Haw kaŋ ga bisa, kaŋ si ye ka kaa koyne.
40Cuántas veces lo ensañaron en el desierto, Lo enojaron en la soledad!
40 Sorro marge no i murte a gaa saajo ra, I n'a bine sara taasi beero ra.
41Y volvían, y tentaban á Dios, Y ponían límite al Santo de Israel.
41 Sorro boobo mo i bare, i na Irikoy si, I na yanje ceeci Israyla wane Hananyankoyo gaa.
42No se acordaron de su mano, Del día que los redimió de angustia;
42 I mana fongu a kambe gaabo, Wala mo zaaro kaŋ a n'i fansa ka kaa i yanjekaarey kambe ra.
43Cuando puso en Egipto sus señales, Y sus maravillas en el campo de Zoán;
43 Mate kaŋ cine a na nga alaamey te Misira ra, Da nga dambara goyey kaŋ a te Zowan faro ra.
44Y volvió sus ríos en sangre, Y sus corrientes, porque no bebiesen.
44 A na Misira isey bare ka te kuri, I goorey mo, kala i si hin ka haŋ i gaa.
45Envió entre ellos una mistura de moscas que los comían, Y ranas que los destruyeron.
45 A na hamni zugulayaŋ donton i gaa, kaŋ yaŋ n'i ŋwa, Balancawyaŋ* mo n'i halaci.
46Dió también al pulgón sus frutos, Y sus trabajos á la langosta.
46 A na i fari albarka nooyandi do izey se, I taabi goyey mo, a n'i nooyandi doy se.
47Sus viñas destruyó con granizo, Y sus higuerales con piedra;
47 A na i reyzin* tiksey halaci nda gari, I durmi nyaŋey mo, leema n'i hasara.
48Y entregó al pedrisco sus bestias, Y al fuego sus ganados.
48 A na i almaney nooyandi gari se, I alman kurey mo, beene maliyaŋ n'i ton ka wi.
49Envió sobre ellos el furor de su saña, Ira y enojo y angustia, Con misión de malos ángeles.
49 A na nga futay korna gusam i boŋ, Dukuri nda futay da taabi, Hasaraw malaykey kunda nooya.
50Dispuso el camino á su furor; No eximió la vida de ellos de la muerte, Sino que entregó su vida á la mortandad.
50 A na fondo hanse nga futa se, A man'i fundey suuban ka faaba buuyaŋ gaa, Amma a n'i fundey nooyandi balaaw se.
51E hirió á todo primogénito en Egipto, Las primicias de las fuerzas en las tiendas de Châm.
51 A na hay-jiney kulu kar Misira ra, Kaŋ ga ti i gaabi sintina Ham banda kuuru fuwey ra.
52Empero hizo salir á su pueblo como ovejas, Y llevólos por el desierto, como un rebaño.
52 Amma a na nga borey kaa taray sanda feejiyaŋ cine, A na jina candi i se saajo ra sanda alman kuru.
53Y guiólos con seguridad, que no tuvieron miedo; Y la mar cubrió á sus enemigos.
53 A na fondo candi i se baani samay, hal i mana humburu, Amma teeko n'i ibarey gon.
54Metiólos después en los términos de su santuario, En este monte que ganó su mano derecha.
54 A kand'ey nga laabu hananta hirro me gaa, Ka koy tondo kaŋ a kambe ŋwaaro day za doŋ din do.
55Y echó las gentes de delante de ellos, Y repartióles una herencia con cuerdas; E hizo habitar en sus moradas á las tribus de Israel.
55 A na dumi cindey gaaray i jine. Neesiyaŋ boŋ no a na laabo fay-fay i se tubu, A naŋ Israyla kundey ma goro i windey ra.
56Mas tentaron y enojaron al Dios Altísimo, Y no guardaron sus testimonios;
56 Kulu nda yaadin i na Beeray-Beeri-Koyo Irikoy si, I murte a gaa, i man'a seedey haggoy mo.
57Sino que se volvieron, y se rebelaron como sus padres: Volviéronse como arco engañoso.
57 Amma i bare ka amaana ŋwaari te sanda mate kaŋ cine i kaayey te, I siiri ka kamba sanda biraw laalo.
58Y enojáronlo con sus altos, Y provocáronlo á celo con sus esculturas.
58 Zama i n'a zokoti nda ngey tudey boŋ sududuyaŋ nangey, I naŋ canse m'a di da ngey jabuyaŋ toorey.
59Oyólo Dios, y enojóse, Y en gran manera aborreció á Israel.
59 Waato kaŋ Irikoy maa, a futu, a na Israyla fanta gumo,
60Dejó por tanto el tabernáculo de Silo, La tienda en que habitó entre los hombres;
60 Hal a na nangora kaŋ go Silo furu, Kaŋ ga ti hukumo kaŋ a sinji borey game ra.
61Y dió en cautividad su fortaleza, Y su gloria en mano del enemigo.
61 A na jama gaabo nooyandi tamtaray se, A darza mo yanjekaaro kambe ra.
62Entregó también su pueblo á cuchillo, Y airóse contra su heredad.
62 A na nga borey nooyandi mo takuba se, A futu mo nga wane jama se.
63El fuego devoró sus mancebos, Y sus vírgenes no fueron loadas en cantos nupciales.
63 Danji n'i sahãkooney ŋwa, I wandiyey mo mana du hiijay doono.
64Sus sacerdotes cayeron á cuchillo, Y sus viudas no lamentaron.
64 Takuba n'i alfagey* zeeri, I wayborey kaŋ kurnyey bu mo mana bu seew te.
65Entonces despertó el Señor á la manera del que ha dormido, Como un valiente que grita excitado del vino:
65 Gaa no Koy Beero mo hay sanda boro kaŋ tun jirbi gaa, Sanda gaabikooni kaŋ goono ga kuuwa duvan* haŋyaŋ se.
66E hirió á sus enemigos en las partes posteriores: Dióles perpetua afrenta.
66 A na nga yanjekaarey kar i ma ye banda, A naŋ i ma di foyray hal abada.
67Y desechó el tabernáculo de José, Y no escogió la tribu de Ephraim.
67 A wangu Yusufu kuuru fuwo mo, A mana Ifraymu kunda suuban,
68Sino que escogió la tribu de Judá, El monte de Sión, al cual amó.
68 Amma a na Yahuda kunda suuban, Kaŋ ga ti Sihiyona tondo kaŋ a ga ba.
69Y edificó su santuario á manera de eminencia, Como la tierra que cimentó para siempre.
69 A na nga Nangu Hananta cina mo sanda tondi kuukuyaŋ, Sanda ndunnya cine kaŋ a sinji hal abada.
70Y eligió á David su siervo, Y tomólo de las majadas de las ovejas:
70 A na nga tamo Dawda suuban, A n'a sambu feeji kaliyaŋ ra,
71De tras las paridas lo trajo, Para que apacentase á Jacob su pueblo, y á Israel su heredad.
71 Feejey kaŋ ga naanandi ganayaŋ do no a n'a sambu ka kande, Zama a ma Rabbi jama Yakuba kuru, Kaŋ ga ti nga wane dumo Israyla.
72Y apacentólos con entereza de su corazón; Y pastoreólos con la pericia de sus manos.
72 Dawda n'i kuru mo nga bine cimi toonante boŋ, A n'i candi nda nga kamba gonitara.