¹CUANDO salió Israel de Egipto, La casa de Jacob del pueblo bárbaro,

¹Nang lumabas ang Israel sa Egipto, ang sangbahayan ni Jacob mula sa bayang may ibang wika;

²Judá fué su consagrada heredad, Israel su señorío.

²Ang Juda ay naging kaniyang santuario, ang Israel ay kaniyang sakop.

³La mar vió, y huyó; El Jordán se volvió atrás.

³Nakita ng dagat, at tumakas; ang Jordan ay napaurong.

⁴Los montes saltaron como carneros: Los collados como corderitos.

⁴Ang mga bundok ay nagsiluksong parang mga lalaking tupa, ang mga munting gulod na parang mga batang tupa.

⁵¿Qué tuviste, oh mar, que huiste? ¿Y tú, oh Jordán, que te volviste atrás?

⁵Anong ipakikialam ko sa iyo, Oh dagat, na ikaw ay tumatakas? sa iyo Jordan, na ikaw ay umuurong?

⁶Oh montes, ¿por qué saltasteis como carneros, Y vosotros, collados, como corderitos?

⁶Sa inyo mga bundok, na kayo'y nagsisiluksong parang mga lalaking tupa; sa inyong mga munting gulod, na parang mga batang tupa?

⁷A la presencia del Señor tiembla la tierra, A la presencia del Dios de Jacob;

⁷Mayanig ka, ikaw na lupa, sa harapan ng Panginoon, sa harapan ng Dios ni Jacob;

⁸El cual tornó la peña en estanque de aguas, Y en fuente de aguas la roca.

⁸Na pinapagiging tipunan ng tubig ang malaking bato. Na bukal ng tubig ang pingkiang bato.