¹MI ALIENTO está corrompido, acórtanse mis días, Y me está aparejado el sepulcro.

¹‹‹Yaşama gücüm tükendi, günlerim kısaldı,Mezar gözlüyor beni.

²No hay conmigo sino escarnecedores, En cuya acrimonia se detienen mis ojos.

²Çevremi alaycılar kuşatmış,Gözümü onların aşağılamasıyla açıp kapıyorum.

³Pon ahora, dame fianza para litigar contigo: ¿Quién tocará ahora mi mano?

³‹‹Ey Tanrı, kefilim ol kendine karşı,Başka kim var bana güvence verecek?

⁴Porque á éstos has tú escondido su corazón de inteligencia: Por tanto, no los ensalzarás.

⁴Çünkü onların aklını anlayışa kapadın,Bu yüzden onları zafere kavuşturmayacaksın.

⁵El que denuncia lisonjas á sus prójimos, Los ojos de sus hijos desfallezcan.

⁵Para için dostlarını satan adamınÇocuklarının gözünün feri söner.

⁶El me ha puesto por parábola de pueblos, Y delante de ellos he sido como tamboril.

⁶‹‹Tanrı beni insanların diline düşürdü,Yüzüme tükürmekteler.

⁷Y mis ojos se oscurecieron de desabrimiento, Y mis pensamientos todos son como sombra.

⁷Kederden gözümün feri söndü,Kollarım bacaklarım çırpı gibi.

⁸Los rectos se maravillarán de esto, Y el inocente se levantará contra el hipócrita.

⁸Dürüst insanlar buna şaşıyor,Suçsuzlar tanrısızlara saldırıyor.

⁹No obstante, proseguirá el justo su camino, Y el limpio de manos aumentará la fuerza.

⁹Doğrular kendi yolunu tutuyor,Elleri temiz olanlar gittikçe güçleniyor.

¹⁰Mas volved todos vosotros, y venid ahora, Que no hallaré entre vosotros sabio.

¹⁰‹‹Ama siz, hepiniz gelin yine deneyin!Aranızda bir bilge bulamayacağım.

¹¹Pasáronse mis días, fueron arrancados mis pensamientos, Los designios de mi corazón.

¹¹Günlerim geçti, tasarılarım,Dileklerim suya düştü.

¹²Pusieron la noche por día, Y la luz se acorta delante de las tinieblas.

¹²Bu insanlar geceyi gündüze çeviriyorlar,Karanlığa ‹Işık yakındır› diyorlar.

¹³Si yo espero, el sepulcro es mi casa: Haré mi cama en las tinieblas.

¹³Ölüler diyarını evim diye gözlüyorsam,Yatağımı karanlığa seriyorsam,

¹⁴A la huesa tengo dicho: Mi padre eres tú; A los gusanos: Mi madre y mi hermana.

¹⁴Çukura ‹Babam›,Kurda ‹Annem, kızkardeşim› diyorsam,

¹⁵¿Dónde pues estará ahora mi esperanza? Y mi esperanza ¿quién la verá?

¹⁵Umudum nerede?Kim benim için umut görebilir?

¹⁶A los rincones de la huesa descenderán, Y juntamente descansarán en el polvo.

¹⁶Umut benimle ölüler diyarına mı inecek?Toprağa birlikte mi gireceğiz?››