¹Y AÑADIO Eliú, y dijo:

¹Elihu konuşmasına şöyle devam etti:

²Espérame un poco, y enseñarte he; Porque todavía tengo razones en orden á Dios.

²‹‹Biraz bekle, sana açıklayayım,Çünkü Tanrı için söylenecek daha çok söz var.

³Tomaré mi noticia de lejos, Y atribuiré justicia á mi Hacedor.

³Bilgimi geniş kaynaklardan toplayacağım,Yaratıcıma hak vereceğim.

⁴Porque de cierto no son mentira mis palabras; Contigo está el que es íntegro en sus conceptos.

⁴Kuşkusuz söylediğim hiçbir şey yalan değil,Karşında bilgide yetkin biri var.

⁵He aquí que Dios es grande, mas no desestima á nadie; Es poderoso en fuerza de sabiduría.

⁵‹‹Tanrı güçlüdür, ama kimseyi hor görmez,Güçlü ve amacında kararlı.

⁶No otorgará vida al impío, Y á los afligidos dará su derecho.

⁶Kötüleri yaşatmaz,Ezilenin hakkını verir.

⁷No quitará sus ojos del justo; Antes bien con los reyes los pondrá en solio para siempre, Y serán ensalzados.

⁷Gözlerini doğru kişiden ayırmaz,Onu krallarla birlikte tahta oturtur,Sonsuza dek yükseltir.

⁸Y si estuvieren prendidos en grillos, Y aprisionados en las cuerdas de aflicción,

⁸Ama insanlar zincire vurulur,Baskı altında tutulurlarsa,

⁹El les dará á conocer la obra de ellos, Y que prevalecieron sus rebeliones.

⁹Onlara yaptıklarını,Gurura kapılıp isyan ettiklerini bildirir.

¹⁰Despierta además el oído de ellos para la corrección, Y díce les que se conviertan de la iniquidad.

¹⁰Öğüdünü dinletir,Kötülükten dönmelerini buyurur.

¹¹Si oyeren, y le sirvieren, Acabarán sus días en bien, y sus años en deleites.

¹¹Eğer dinler ve Ona kulluk ederlerse,Kalan günlerini bolluk,Yıllarını rahatlık içinde geçirirler.

¹²Mas si no oyeren, serán pasados á cuchillo, Y perecerán sin sabiduría.

¹²Ama dinlemezlerse ölür,Ders almadan yok olurlar.

¹³Empero los hipócritas de corazón lo irritarán más, Y no clamarán cuando él los atare.

¹³‹‹Tanrısızlar öfkelerini içlerinde gizler,Kendilerini bağladığında Tanrıdan yardım istemezler.

¹⁴Fallecerá el alma de ellos en su mocedad, Y su vida entre los sodomitas.

¹⁴Genç yaşta ölüp giderler,Yaşamları putperest tapınaklarında fuhşu iş edinmiş erkekler arasında sona erer.

¹⁵Al pobre librará de su pobreza, Y en la aflicción despertará su oído.

¹⁵Ama Tanrı acı çekenleri acı çektikleri için kurtarır,Düşkünlere kendini dinletir.

¹⁶Asimismo te apartaría de la boca de la angustia A lugar espacioso, libre de todo apuro; Y te asentará mesa llena de grosura.

¹⁶‹‹Evet, seni sıkıntıdan çeker çıkarırdı;Darlığın olmadığı geniş bir yere,Zengin yiyeceklerle bezenmiş bir sofraya.

¹⁷Mas tú has llenado el juicio del impío, En vez de sustentar el juicio y la justicia.

¹⁷Oysa şimdi kötülerin hak ettiği cezayı çekiyorsun,Yargı ve adalet yakalamış seni.

¹⁸Por lo cual teme que en su ira no te quite con golpe, El cual no puedas apartar de ti con gran rescate.

¹⁸Dikkat et, para seni baştan çıkarmasın,Büyük bir rüşvet seni saptırmasın.

¹⁹¿Hará él estima de tus riquezas, ni del oro, Ni de todas las fuerzas del poder?

¹⁹Zenginliğin ya da bütün gücün yeter miSıkıntı çekmeni önlemeye?

²⁰No anheles la noche, En que desaparecen los pueblos de su lugar.

²⁰Halkların yeryüzündenYok edildiği geceyi özleme.

²¹Guárdate, no tornes á la iniquidad; Pues ésta escogiste más bien que la aflicción.

²¹Dikkat et, kötülüğe dönme,Çünkü sen onu düşkünlüğe yeğledin.

²²He aquí que Dios es excelso con su potencia; ¿Qué enseñador semejante á él?

²²‹‹İşte Tanrı gücüyle yükselir,Onun gibi öğretmen var mı?

²³¿Quién le ha prescrito su camino? ¿Y quién le dirá: Iniquidad has hecho?

²³Kim Ona ne yapması gerektiğini söyleyebilir?Kim Ona, ‹Haksızlık ettin› diyebilir?

²⁴Acuérdate de engrandecer su obra, La cual contemplan los hombres.

²⁴Onun işlerini yüceltmelisin, anımsa bunu,İnsanların ezgilerle övdüğü işlerini.

²⁵Los hombres todos la ven; Mírala el hombre de lejos.

²⁵Bütün insanlar bunları görmüştür,Herkes onları uzaktan izler.

²⁶He aquí, Dios es grande, y nosotros no le conocemos; Ni se puede rastrear el número de sus años.

²⁶Evet, Tanrı öyle büyüktür ki, Onu anlayamayız,Varlığının süresi hesaplanamaz.

²⁷El reduce las gotas de las aguas, Al derramarse la lluvia según el vapor;

²⁷‹‹Su damlalarını yukarı çeker,Buharından yağmur damlatır.

²⁸Las cuales destilan las nubes, Goteando en abundancia sobre los hombres.

²⁸Bulutlar nemini döker,İnsanların üzerine bol yağmur yağdırır.

²⁹¿Quién podrá tampoco comprender la extensión de las nubes, Y el sonido estrepitoso de su pabellón?

²⁹Bulutları nasıl yaydığını,Göksel konutundan nasıl gürlediğini kim anlayabilir?

³⁰He aquí que sobre él extiende su luz, Y cobija con ella las raíces de la mar.

³⁰Şimşekleri çevresine nasıl yaydığına,Denizin dibine dek nasıl ulaştırdığına bakın.

³¹Bien que por esos medios castiga á los pueblos, A la multitud da comida.

³¹Tanrı halkları böyle yönetir,Bol yiyecek sağlar.

³²Con las nubes encubre la luz, Y mándale no brillar, interponiendo aquéllas.

³²Şimşeği elleriyle tutar,Hedefine vurmasını buyurur.

³³Tocante á ella anunciará el trueno, su compañero, Que hay acumulación de ira sobre el que se eleva.

³³O'nun gürleyişi fırtınayı haber verir,Sığırlar bile fırtına kopacağını bildirir.