1Y RESPONDIO Job, y dijo:
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2Ciertamente yo conozco que es así: ¿Y cómo se justificará el hombre con Dios?
2‹‹Biliyorum, gerçekten öyledir,Ama Tanrının önünde insan nasıl haklı çıkabilir?
3Si quisiere contender con él, No le podrá responder á una cosa de mil.
3Biri Onunla tartışmak istese,Binde bir bile Ona yanıt veremez.
4El es sabio de corazón, y poderoso en fortaleza, ¿Quién se endureció contra él, y quedó en paz?
4Onun bilgisi derin, gücü eşsizdir,Kim Ona direndi de ayakta kaldı?
5Que arranca los montes con su furor, Y no conocen quién los trastornó:
5O dağları yerinden oynatır da,Dağlar farkına varmaz,Öfkeyle altüst eder onları.
6Que remueve la tierra de su lugar, Y hace temblar sus columnas:
6Dünyayı yerinden oynatır,Direklerini titretir.
7Que manda al sol, y no sale; Y sella las estrellas:
7Güneşe buyruk verir, doğmaz güneş,Yıldızları mühürler.
8El que extiende solo los cielos, Y anda sobre las alturas de la mar:
8Odur tek başına gökleri geren,Denizin dalgaları üzerinde yürüyen.
9El que hizo el Arcturo, y el Orión, y las Pléyadas, Y los lugares secretos del mediodía:
9Büyük Ayıyı, Oryonu, Ülkeri,Güney takımyıldızlarını yaratan Odur.
10El que hace cosas grandes é incomprensibles, Y maravillosas, sin número.
10Anlayamadığımız büyük işler,Sayısız şaşılası işler yapan Odur.
11He aquí que él pasará delante de mí, y yo no lo veré; Y pasará, y no lo entenderé.
11İşte, yanımdan geçer, Onu göremem,Geçip gider, farkına bile varmam.
12He aquí, arrebatará; ¿quién le hará restituir? ¿Quién le dirá, Qué haces?
12Evet, O avını kaparsa, kim Onu durdurabilir?Kim Ona, ‹Ne yapıyorsun› diyebilir?
13Dios no tornará atrás su ira, Y debajo de él se encorvan los que ayudan á los soberbios.
13Tanrı öfkesini dizginlemez,Rahavın yardımcıları bileOnun ayağına kapanır. güçlerini simgeleyen bir deniz canavarı.
14¿Cuánto menos le responderé yo, Y hablaré con él palabras estudiadas?
14‹‹Nerde kaldı ki, ben Ona yanıt vereyim,Onunla tartışmak için söz bulayım?
15Que aunque fuese yo justo, no responderé; Antes habré de rogar á mi juez.
15Haklı olsam da Ona yanıt veremez,Merhamet etmesi için yargıcıma yalvarırdım ancak.
16Que si yo le invocase, y él me respondiese, Aun no creeré que haya escuchado mi voz.
16Onu çağırsam, O da bana yanıt verseydi,Yine de inanmazdım sesime kulak verdiğine.
17Porque me ha quebrado con tempestad, Y ha aumentado mis heridas sin causa.
17O beni kasırgayla eziyor,Nedensiz yaralarımı çoğaltıyor.
18No me ha concedido que tome mi aliento; Mas hame hartado de amarguras.
18Soluk almama izin vermiyor,Ancak beni acıya doyuruyor.
19Si habláremos de su potencia, fuerte por cierto es; Si de juicio, ¿quién me emplazará?
19Sorun güç sorunuysa, O güçlüdür!Adalet sorunuysa, kim Onu mahkemeye çağırabilir?
20Si yo me justificare, me condenará mi boca; Si me dijere perfecto, esto me hará inicuo.
20Suçsuz olsam ağzım beni suçlar,Kusursuz olsam beni suçlu çıkarır.
21Bien que yo fuese íntegro, no conozco mi alma: Reprocharé mi vida.
21‹‹Kusursuz olsam da kendime aldırdığım yok,Yaşamımı hor görüyorum.
22Una cosa resta que yo diga: Al perfecto y al impío él los consume.
22Hepsi bir, bu yüzden diyorum ki,‹O suçluyu da suçsuzu da yok ediyor.›
23Si azote mata de presto, Ríese de la prueba de los inocentes.
23Kırbaç ansızın ölüm saçınca,O suçsuzların sıkıntısıyla eğlenir.
24La tierra es entregada en manos de los impíos, Y él cubre el rostro de sus jueces. Si no es él, ¿quién es? ¿dónde está?
24Dünya kötülerin eline verilmiş,Yargıçların gözünü kapayan Odur.O değilse, kimdir?
25Mis días han sido más ligeros que un correo; Huyeron, y no vieron el bien.
25‹‹Günlerim koşucudan çabuk,İyilik görmeden geçmekte.
26Pasaron cual navíos veloces: Como el águila que se arroja á la comida.
26Kamış sandal gibi kayıp gidiyor,Avının üstüne süzülen kartal gibi.
27Si digo: Olvidaré mi queja, Dejaré mi aburrimiento, y esforzaréme:
27‹Acılarımı unutayım,Üzgün çehremi değiştirip gülümseyeyim› desem,
28Contúrbanme todos mis trabajos; Sé que no me darás por libre.
28Bütün dertlerimden yılarım,Çünkü beni suçsuz saymayacağını biliyorum.
29Yo soy impío, ¿Para qué trabajaré en vano?
29Madem suçlanacağım,Neden boş yere uğraşayım?
30Aunque me lave con aguas de nieve, Y limpie mis manos con la misma limpieza,
30Sabun otuyla yıkansam,Ellerimi kül suyuyla temizlesem,
31Aun me hundirás en el hoyo, Y mis propios vestidos me abominarán.
31Beni yine pisliğe batırırsın,Giysilerim bile benden tiksinir.
32Porque no es hombre como yo, para que yo le responda, Y vengamos juntamente á juicio.
32O benim gibi bir insan değil ki,Ona yanıt vereyim,Birlikte mahkemeye gideyim.
33No hay entre nosotros árbitro Que ponga su mano sobre nosotros ambos.
33Keşke aramızda bir hakem olsa da,Elini ikimizin üstüne koysa!
34Quite de sobre mí su vara, Y su terror no me espante.
34Tanrı sopasını üzerimden kaldırsın,Dehşeti beni yıldırmasın.
35Entonces hablaré, y no le temeré: Porque así no estoy en mí mismo.
35O zaman konuşur, O'ndan korkmazdım,Ama bu durumda bir şey yapamam.