¹"Pse vallë i Plotfuqishmi nuk i rezervon vetes kohëra dhe ata që e njohin nuk shohin ditët e tij?

¹Why are times not laid up by the Almighty? And why do not they that know him see his days?

²Disa zhvendosin kufijtë, marrin me forcë kopetë dhe i çojnë në kullotë;

²There are that remove the landmarks; They violently take away flocks, and feed them.

³u marrin gomarin jetimëve dhe marrin peng kaun e gruas së ve;

³They drive away the ass of the fatherless; They take the widow's ox for a pledge.

⁴i shtyjnë jashtë rruge nevojtarët, kështu tërë të varfrit e vendit janë të detyruar të fshihen.

⁴They turn the needy out of the way: The poor of the earth all hide themselves.

⁵Ja ku janë, si gomarë të egjër në shkretëtirë dalin në punën e tyre herët në mëngjes për të kërkuar ushqim; shkretëtira jep ushqim për ta dhe për bijtë e tyre.

⁵Behold, as wild asses in the desert They go forth to their work, seeking diligently for food; The wilderness [yieldeth] them bread for their children.

⁶Mbledhin forazhin e tyre në fushat dhe mbledhin vilet e pavjela në vreshtin e të pabesit.

⁶They cut their provender in the field; And they glean the vintage of the wicked.

⁷E kalojnë natën lakuriq, pa rroba, dhe nuk kanë me se të mbulohen nga të ftohtit.

⁷They lie all night naked without clothing, And have no covering in the cold.

⁸Të lagur nga rrebeshet që vijnë nga malet, për mungesë strehe shtrëngohen pas shkëmbinjve.

⁸They are wet with the showers of the mountains, And embrace the rock for want of a shelter.

⁹Të tjerë e rrëmbejnë nga gjiri jetimin dhe marrin pengje nga të varfrit.

⁹There are that pluck the fatherless from the breast, And take a pledge of the poor;

¹⁰E detyrojnë të varfrin të shkojë pa rroba dhe u marrin duajt të uriturve.

¹⁰[So that] they go about naked without clothing, And being hungry they carry the sheaves.

¹¹Bëjnë vaj midis mureve të të pabesëve, e shtrydhin rrushin në trokull, por kanë etje.

¹¹They make oil within the walls of these men; They tread [their] winepresses, and suffer thirst.

¹²Vajtimi i atyre që po vdesin ngrihet nga qyteti, shpirti i të plagosurve kërkon ndihmë, por Perëndia nuk i vë mend të keqes që u ka bërë.

¹²From out of the populous city men groan, And the soul of the wounded crieth out: Yet God regardeth not the folly.

¹³Të tjerë janë armiq të dritës, nuk njohin rrugët e saj dhe nuk qëndrojnë në shtigjet e saj.

¹³These are of them that rebel against the light; They know not the ways thereof, Nor abide in the paths thereof.

¹⁴Vrasësi ngrihet në të gdhirë, për të vrarë të varfrin dhe nevojtarin; natën përkundrazi sillet si vjedhësi.

¹⁴The murderer riseth with the light; He killeth the poor and needy; And in the night he is as a thief.

¹⁵Syri i shkelësit të kurorës bashkëshortore pret muzgun duke menduar: "Askush nuk do të më shohë", dhe vë një vel mbi fytyrën e tij.

¹⁵The eye also of the adulterer waiteth for the twilight, Saying, No eye shall see me: And he disguiseth his face.

¹⁶Natën depërtojnë nëpër shtëpitë; ditën rrinë mbyllur; nuk e njohin dritën.

¹⁶In the dark they dig through houses: They shut themselves up in the day-time; They know not the light.

¹⁷Mëngjesi është për ta si hija e vdekjes, sepse ata i njohin mirë tmerret e hijes së vdekjes.

¹⁷For the morning is to all of them as thick darkness; For they know the terrors of the thick darkness.

¹⁸Kalojnë shpejt mbi sipërfaqen e ujërave, pjesa e tyre është e mallkuar mbi tokë, dhe askush nuk do të hynte më në vreshtat e tyre.

¹⁸Swiftly they [pass away] upon the face of the waters; Their portion is cursed in the earth: They turn not into the way of the vineyards.

¹⁹Ashtu si thatësia dhe vapa tretin ujërat e dëborës, kështu bën edhe Sheoli me atë që ka mëkatuar.

¹⁹Drought and heat consume the snow waters: [So doth] Sheol [those that] have sinned.

²⁰Gjiri i nënës e harron, krimbat e hanë duke e shijuar; atë nuk do ta kujtojnë më; i keqi do të pritet si një dru.

²⁰The womb shall forget him; The worm shall feed sweetly on him; He shall be no more remembered; And unrighteousness shall be broken as a tree.

²¹Ai gëlltiste gruan shterpë që nuk ka fëmijë dhe nuk i bënte asnjë të mirë gruas së ve!

²¹He devoureth the barren that beareth not, And doeth not good to the widow.

²²Por Perëndia me forcën e tij tërheq tutje të fuqishmit dhe, në qoftë se shfaqen përsëri, asnjeri nuk mund të jetë i sigurt për jetën e tij.

²²Yet [God] preserveth the mighty by his power: He riseth up that hath no assurance of life.

²³U jep siguri dhe ata i besojnë asaj; megjithatë sytë e tij kundrojnë rrugët e tyre.

²³[God] giveth them to be in security, and they rest thereon; And his eyes are upon their ways.

²⁴Ngrihen për pak kohë, por pastaj nuk janë më; rrëzohen dhe çohen tutje si gjithë të tjerët; priten si kokat e kallinjve të grurit.

²⁴They are exalted; yet a little while, and they are gone; Yea, they are brought low, they are taken out of the way as all others, And are cut off as the tops of the ears of grain.

²⁵Në qoftë se nuk është kështu, kush mund të më përgënjeshtrojë dhe të shfuqizojë vlerën e fjalëve të mia?".

²⁵And if it be not so now, who will prove me a liar, And make my speech nothing worth?