1Unë jam njeriu që pa hidhërimin nën thuprën e tërbimit të tij.
1Mina olen mees, kes nägi viletsust tema nuhtluse nuudi all.
2Ai më ka udhëhequr dhe më ka bërë të eci nëpër terr dhe jo në dritë.
2Ta ajas mind ja pani mind käima pimeduses, mitte valguses.
3Po, kundër meje ai ka kthyer disa herë dorën e tij tërë ditën.
3Tõesti, ta pööras oma käe minu vastu ja tõstab seda minu vastu iga päev.
4Ai ka konsumuar mishin tim dhe lëkurën time, ka coptuar kockat e mia.
4Ta kulutas mu liha ja naha, ta murdis mu luud.
5Ka ndërtuar fortesa kundër meje, më ka rrethuar me hidhërim dhe me ankth.
5Ta ehitas mu vastu kindluse ja ümbritses mind kibeduse ning vaevaga.
6Ka bërë që unë të banoj në vende plot errësirë, ashtu si të vdekurit prej shumë kohe.
6Ta pani mu istuma pimedusse nagu need, kes on ammu surnud.
7Më ka ndërtuar një mur rreth e qark, me qëllim që unë të mos dal; e ka bërë të rëndë zinxhirin tim.
7Ta tegi mu ümber müüri ja ma ei pääse välja, ta pani mind raskeisse ahelaisse.
8Edhe kur bërtas dhe kërkoj ndihmë me zë të lartë, ai nuk pranon të dëgjojë lutjen time.
8Kuigi ma hüüan ja karjun appi, summutab tema mu palved.
9Ai i ka mbyllur rrugët e mia me gurë të prerë, i ka bërë shtigjet e mia plot me prita.
9Ta tegi mu teele tahutud kividest müüri, rikkus mu teerajad.
10Ai ka qenë për mua si një ari në pritë, si një luan në vende të fshehta.
10Ta on mulle varitsevaks karuks, peidus olevaks lõviks.
11Ka devijuar rrugët e mia, më ka coptuar dhe më ka dëshpëruar.
11Ta paiskas segi mu teed, kiskus mind lõhki, tegi mu lagedaks.
12Ka nderur harkun e tij dhe më ka bërë objekt të shigjetave të tij.
12Ta tõmbas oma ammu vinna ja pani mind oma nooltele märgiks.
13Ka bërë të depërtojnë në zemrën time shigjetat e kukurës së tij.
13Ta laskis oma nooled mu neerudesse.
14Jam bërë tallja e tërë popullit tim, kënga e tij e tërë ditës.
14Ma olen kogu oma rahva naeruks, nende igapäevaseks pilkelauluks.
15Më ka ngopur me hidhërim, më ka bërë të pij pelin.
15Ta toitis mind kibedate taimedega, jootis mind koirohuga.
16Më ka coptuar dhëmbët me zall, më ka mbuluar me hi.
16Ta vajutas mu põrmu, laskis mu hambad kuluda sõmeras.
17Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mirëqënien.
17Jah, sina tõukasid mu hinge rahupõlvest välja, ma olen unustanud, mis on õnn.
18Kam thënë: "Éshtë zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti".
18Ma ütlen: Kadunud on mu jõud ja mu lootus Issanda peale.
19Kujtohu për pikëllimin dhe për endjen time, për pelinin dhe hidhërimin.
19Mõtle mu viletsusele ja kodutusele, koirohule ja mürgile!
20Shpirti im kujtohet gjithnjë për këtë dhe është i rrëzuar brenda meje.
20Sina küll mõtled sellele, et mu hing on rõhutud.
21Këtë dua ta sjell në mëndje dhe prandaj dua të shpresoj.
21Seda võtan ma südamesse, sellepärast loodan ma veel:
22Éshtë një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht.
22see on Issanda suur heldus, et me pole otsa saanud, sest tema halastused pole lõppenud:
23Përtëriten çdo mëngjes; e madhe është besnikeria jote.
23need on igal hommikul uued - sinu ustavus on suur!
24"Zoti është pjesa ime", thotë shpirti im, "prandaj do të kem shpresë tek ai.
24Issand on mu osa, ütleb mu hing, seepärast loodan ma tema peale.
25Zoti është i mirë me ata që kanë shpresë tek ai, me shpirtin që e kërkon.
25Issand on hea neile, kes teda ootavad, hingele, kes teda otsib.
26Gjë e mirë është të presësh në heshtje shpëtimin e Zotit.
26Hea on oodata kannatlikult Issanda päästet.
27Gjë e mirë është për njeriun të mbajë zgjedhën në rininë e tij.
27Hea on mehele, kui ta kannab iket oma nooruses.
28Le të ulet i vetmuar dhe të qëndrojë në heshtje kur Perëndia ia imponon.
28Ta istugu üksi ja vakka, kui see on pandud ta peale!
29Le ta vërë gojën e tij në pluhur, ndofta ka ende shpresë.
29Ta pistku oma suu põrmu - võib-olla on veel lootust!
30Le ti japë faqen atij që e godet, të ngopet me fyerje.
30Ta andku oma põsk sellele, kes teda lööb, et ta oleks küllalt teotatud!
31Sepse Zoti nuk hedh poshtë për gjithnjë;
31Sest Issand ei tõuka ära igaveseks.
32por, në rast se të hidhëron, do ti vijë keq sipas shumicës së zemërmirësive të tij,
32Kui ta on kurvastanud, siis ta ka halastab oma suure helduse pärast.
33sepse nuk e bën me kënaqësi poshtërimin dhe hidhërimin e bijve të njerëzve.
33Sest ta ei alanda ega kurvasta inimlapsi mitte südamest.
34Kur dikush shtyp nën këmbët e tij tërë robërit e dheut,
34Kui jalge alla tallatakse kõik vangid maal,
35kur dikush shtrëmbëron të drejtën e një njeriu në prani të Më të Lartit,
35kui väänatakse mehe õigust Kõigekõrgema palge ees,
36kur dikujt i bëhet një padrejtësi në çështjen e tij, a nuk e shikon Zoti?
36kui inimesele tehakse ülekohut tema riiuasjas - kas Issand seda ei näe?
37Vallë kush thotë diçka që më pas realizohet, në rast se Zoti nuk e ka urdhëruar?
37Kes ütleb, et midagi sünnib, ilma et Issand oleks seda käskinud?
38E keqja dhe e mira a nuk vijnë vallë nga goja e Më të Lartit?
38Eks tule Kõigekõrgema suust niihästi kuri kui hea?
39Pse vallë ankohet një njeri i gjallë, një njeri për ndëshkimin e mëkateve të tij?
39Miks inimesed elus nurisevad? Igaüks nurisegu omaenese patu pärast!
40Le të shqyrtojmë rrugët tona, t'i hetojmë dhe të kthehemi tek Zoti.
40Uurigem ja proovigem oma teid ja pöördugem tagasi Issanda juurde!
41Le të ngremë lart zemrat tona dhe duart tona në drejtim të Perëndisë të qiejve.
41Tõstkem oma südamed ja käed Jumala poole taevas!
42Ne kemi kryer mëkate, kemi qënë rebelë dhe ti nuk na ke falur.
42Me oleme üleastujad ja vastuhakkajad, sina ei andnudki meile andeks.
43Je mbështjellë në zëmërimin tënd dhe na ke ndjekur, na ke vrarë pa mëshirë.
43Sa oled peitunud vihasse, oled meid jälitanud, armuta surmanud.
44Ti je mbështjellë në një re, në mënyrë që asnjë lutje të mos kalonte dot.
44Sa oled peitunud pilvesse, et palved ei pääseks läbi.
45Na ke bërë plehra dhe mbeturina në mes të popujve.
45Sa oled teinud meid pühkmeiks ja jätisteks rahvaste seas.
46Tërë armiqtë tanë kanë hapur gojën kundër nesh.
46Kõik meie vaenlased ajavad oma suu ammuli meie vastu.
47Na ka rënë mbi trup tmerri, laku, dëshpërimi i thellë dhe shkatërrimi.
47Meile on tulnud hirm ja haud, hävitus ja hukkumine.
48Rrëke uji rrjedhin nga sytë e mi për shkatërrimin e bijës së popullit tim.
48Veeojad voolavad mu silmist mu rahva tütre hävingu pärast.
49Syri im derdh lot pa pushim, pa ndërprerje,
49Mu silmad voolavad lakkamatult, pisaratel ei ole pidamist,
50deri sa Zoti të mos vështrojë nga qielli dhe të mos shikojë.
50kuni Issand vaatab taevast alla ja näeb.
51Syri im i sjell dhembje shpirtit tim për të gjitha bijat e qytetit tim.
51Mu silm teeb mu hingele valu kõigi mu linna tütarde pärast.
52Ata që më urrejnë pa shkak më kanë gjuajtur si të isha zog.
52Tõesti, nagu lindu küttisid mind need, kes põhjuseta on mu vaenlased.
53Kanë shkatërruar jetën time në gropë, më kanë hedhur gurë.
53Nad tahtsid mu elu kustutada kaevus ja pildusid mu peale kive.
54Ujrat rrjedhin mbi kokën time, unë thoja: "Ka marrë fund për mua".
54Vesi tõusis mul üle pea, ma ütlesin: 'Nüüd olen kadunud!'
55Përmenda emrin tënd, o Zot, nga thellësia e gropës.
55Ma hüüdsin su nime, Issand, sügavaimast kaevust.
56Ti e dëgjove zërin tim; mos ia fshih veshin tënd psherëtimës sime, thirrjes time për ndihmë.
56Sina kuulsid mu hüüdu: 'Ära peida oma kõrva mu appihüüde eest, et saaksin kergendust!'
57Kur të kam thirrur ti je afruar; ke thënë: "Mos ki frikë!"
57Sa olid ligi, kui ma sind hüüdsin, sa ütlesid: 'Ära karda!'
58O Zot ti ke mbrojtur çështjen e shpirtit tim, ti ke çliruar jetën time.
58Sina, Issand, seletad mu hinge riiuasja, sina lunastad mu elu.
59O Zot, ti ke parë dëmin që kam pësuar, prandaj mbro çështjen time!
59Sina, Issand, näed mu rõhumist, mõista mulle õigust!
60Ti ke parë tërë frymën e tyre të hakmarrjes, intrigat e tyre kundër meje.
60Sina näed kogu nende kättemaksu, kõiki nende kavatsusi mu vastu.
61Ti ke dëgjuar fyerjet e tyre, o Zot, tërë intrigat e tyre kundër meje,
61Sina kuuled nende laimamist, Issand, kõiki nende kavatsusi minu vastu.
62fjalimet e tyre që ngrihen kundër meje, atë që mendojnë kundër meje tërë ditën.
62Mu vastaste huuled ja nende pomin on mu vastu iga päev.
63Vër re kur ulen dhe kur ngrihen, unë jam kënga e tyre.
63Vaata, kas nad istuvad või tõusevad - mina olen nende pilkelaul.
64Shpërbleji, o Zot, sipas veprës së duarve të tyre.
64Maksa neile kätte, Issand, nende kätetööd mööda!
65Bëji zemërgur, mallkimi yt qoftë mbi ta.
65Anna neile paadunud süda, tulgu su sajatus nende peale!
66Ndiqi në zemërimin tënd dhe shkatërroi poshtë qiejve të Zotit.
66Aja neid taga raevus ja hävita nad Issanda taeva alt!