Shqip

Estonian

Psalms

109

1O Perëndi i lëvdimit tim, mos hesht,
1Laulujuhatajale: Taaveti laul. Mu kiituse Jumal, ära ole vait!
2sepse njerëz të pabesë dhe të pandershëm kanë hapur gojën e tyre kundër meje dhe kanë folur kundër meje me një gjuhë gënjeshtare;
2Sest nad on avanud mu vastu õela ja petise suu; nad räägivad minuga valekeelel;
3më kanë sulmuar me fjalë urrejtjeje dhe më kanë luftuar pa shkak.
3nad on mind piiranud vihkamissõnadega ja võitlevad mu vastu põhjuseta.
4Në këmbim të dashurisë sime më akuzojnë, por unë i drejtohem lutjes.
4Mu armastuse pärast kaebavad nad minu peale, aga mina palvetan.
5Ata më kanë larë të mirën me të keqen dhe dashurinë time me urrejtje.
5Nemad tasuvad mulle head kurjaga ja mu armastust vihkamisega.
6Vendos një njeri të keq mbi të dhe një akuzues le të jetë në të djathtë të tij.
6Sea õel tema vastu ja saatan seisku ta paremal käel!
7Kur të gjykohet, bëj që të gjendet fajtor dhe lutja e tij të bëhet mëkat.
7Kohtust väljugu ta hukkamõistetult ja tema palve saagu patuks!
8Qofshin të pakta ditët e tij dhe një tjetër zëntë vendin e tij.
8Tema päevi olgu pisut, ta amet saagu teisele!
9Bijtë e tij mbetshin jetimë dhe gruaja e tij e ve.
9Ta lapsed jäägu vaeslasteks ja ta naine leseks!
10U bëfshin endacakë dhe lypsarë bijtë e tij dhe e kërkofshin ushqimin larg shtëpive të tyre të rrënuara.
10Ta lapsed hulkugu ümber ja kerjaku ning otsigu toitu kaugel oma varemeist!
11Fajdexhiu i marrtë të gjitha pasuritë e tij dhe të huajtë i vjedhshin frytin e mundit të tij.
11Liigkasuvõtja võtku kõik, mis tal on, ja muulased rüüstaku ta töövaeva!
12Askush mos pastë mëshirë për të dhe askujt mos i ardhtë keq për jetimët e tij.
12Ärgu olgu tal kedagi, kes osutab heldust ta vastu, ja ärgu olgu kedagi, kes annaks armu tema vaeslastele!
13U shkatërrofshin pasardhësit e tij; në brezin e dytë emri i tyre u shoftë.
13Tema järglased saagu otsa, teises põlves kustugu tema nimi!
14U kujtoftë para Zotit paudhësia e etërve të tij dhe mëkati i nënës së tij mos u shoftë.
14Tema esiisade pahateod seisku Issandal meeles ja tema ema pattu ärgu kustutatagu!
15U dalshin gjithnjë mëkatet e tyre para Zotit, me qëllim që ai të zhdukë nga toka kujtimin e tyre.
15Olgu need Issanda ees alati, ja ta kaotagu maa pealt nende mälestus!
16Sepse atij nuk i shkoi ndër mend të kishte dhemshuri, por e ka përndjekur të varfërin, nevojtarin dhe atë që ishte zemërthyer deri sa t'u shkaktonte vdekjen.
16Sest see mees ei mõelnud teha head, vaid kiusas viletsat ja vaest ja meeleheitel olevat, et teda surmata.
17Mbasi e ka dashur mallkimin, rëntë ai mbi të; dhe mbasi nuk është kënaqur me bekimin, ky u largoftë prej tij.
17Ta armastas needmist - see tabagu teda! Temale ei meeldinud õnnistamine - see jäägu temast kaugele!
18Mbasi u mbulua me mallkim si me një rrobe, i hyftë ai si ujë në trupin e tij dhe si vaj në kockat e tij;
18Ta riietas end needmisega nagu kuuega - see tungigu nagu vesi tema sisemusse ja nagu õli ta kontidesse!
19Qoftë për të si një rrobe që e mbulon dhe si një brez që e lidh përjetë.
19Olgu see temale nagu riie, millesse ta ennast mähib, ja nagu vöö, millega ta alati ennast vöötab!
20Qoftë ky nga ana e Zotit shpërblimi për kundërshtarët e mi dhe për ata që flasin keq kundër meje.
20Niisugune olgu mu pealekaebajate palk Issanda käest ja nende palk, kes räägivad kurja minu hinge vastu!
21Por ti, o Zot, o Zot, vepro në favorin tim për hir të emrit tënd, çliromë me dhemshurinë dhe mirësinë tënde,
21Aga sina, Issand, mu Jumal, tee minuga oma nime kohaselt, sest sinu heldus on hea: kisu mind välja!
22sepse unë jam i varfër dhe nevojtar, dhe zemra ime është plagosur brenda meje.
22Sest mina olen vilets ja vaene, ja mu süda on läbi torgatud mu sees.
23Unë iki si një hije që zgjatet, jam i tronditur si një karkalec.
23Ma kaon nagu vari, mis pikemaks venib, mind raputatakse maha nagu rohutirtse.
24Gjunjët e mi dridhen nga të pangrënët dhe trupi im është dobësuar për mungesë të dhjamit.
24Mu põlved nõrkevad paastumisest ja mu liha kõhnub rasvatuks.
25Jam bërë një faqezi për ta; kur më shohin, tundin kokën.
25Ma olen saanud neile teotuseks, mind nähes nad vangutavad pead.
26Ndihmomë, o Zot, Perëndia im, shpëtomë për dhemshurinë tënde,
26Aita mind, Issand, mu Jumal! Päästa mind oma heldust mööda!
27dhe ta dinë që kjo është vepër e duarve të tua, dhe që ti, o Zot, e ke bërë.
27Tundku nad, et see on sinu käsi, et sina, Issand, oled seda teinud!
28Ata do të mallkojnë, por ti do të bekosh; kur të ngrihen, do të mbeten të hutuar, por shërbëtori yt do të gëzohet.
28Kui nad neavad, siis sina õnnista! Kui nad kipuvad kallale, siis jäägu nad häbisse, aga sinu sulane rõõmustagu!
29U mbulofshin me turp kundërshtarët e mi dhe u mbështjellshin me turp si me mantel,
29Mu vastased riietugu teotusega ja mähkigu end oma häbisse nagu ülekuube!
30Unë do të kremtoj me të madhe Zotin me gojën time dhe do ta lëvdoj në mes të një turme të madhe,
30Ma tahan Issandat väga tänada oma suuga ja paljude seas teda kiita,
31sepse ai rri në të djathtë të të varfërit për ta shpëtuar nga ata që e dënojnë me vdekje.
31sest tema seisab vaese paremal käel, et päästa tema hing hukkamõistjate käest.