1Nga vënde të thella unë të këllthas ty, o Zot.
1Palveteekonna laul. Põhjatuist sügavusist hüüan ma sinu poole, Issand!
2O Zot, dëgjo klithmën time; veshët e tu dëgjofshin me vëmendje zërin e lutjeve të mia.
2Issand, kuule mu häält, sinu kõrvad pangu tähele mu anumise häält!
3Në rast se ti do të merrje parasysh fajet, o Zot, kush mund të rezistonte, o Zot?
3Kui sina, Issand, peaksid meeles kõik pahateod, kes siis, Issand, püsiks?
4Por te ti ka falje, me qëllim që të kenë frikë prej teje.
4Kuid sinu käes on andeksand, et sind kardetaks.
5Unë pres Zotin, shpirti im e pret; unë kam shpresë në fjalën e tij.
5Ma ootan Issandat, mu hing ootab, ja ma loodan tema sõna peale.
6Shpirti im pret Zotin, më tepër se rojet mëngjesin; po, më tepër se rojet mëngjesin.
6Mu hing ootab Issandat enam kui valvurid hommikut, kui valvurid hommikut.
7O Izrael, mbaj shpresa tek Zoti, sepse pranë tij ka dhemshuri dhe shpëtim të plotë.
7Iisrael, looda Issanda peale, sest Issanda juures on heldus ja tema juures on rohke lunastus!
8Ai do ta çlirojë Izraelin nga të gjitha paudhësitë e tij.
8Ja tema lunastab Iisraeli kõigist tema pahategudest.