¹Ti më ke hetuar, o Zot, dhe më njeh.

¹Laulujuhatajale: Taaveti laul. Issand, sa uurid mind läbi ja tunned mind.

²Ti e di kur ulem dhe kur ngrihem, ti e kupton nga larg mendimin tim.

²Sina tead, millal ma maha istun ja millal ma tõusen; sa mõistad kaugelt ära mu mõtted.

³Ti e shqyrton me kujdes ecjen time dhe pushimin tim dhe i njeh thellë të gjitha rrugët e mia.

³Sa mõõdad ära mu käimise ja mu pikali-olemise, ja kõik mu teed on sulle tuttavad.

⁴Sepse, edhe para se të jetë fjala mbi gojën time ti, o Zot, e di atë plotësisht.

⁴Sõna ei ole veel mu keelel, kui ennäe - sina, Issand, tead selle kõik ära.

⁵Ti më rrethon nga pas dhe përpara dhe vë dorën tënde mbi mua.

⁵Tagant ja eest sa ümbritsed mind ja paned oma pihu mu peale.

⁶Njohja jote është shumë e mrekullueshme për mua, aq e lartë sa unë nuk mund ta arrij.

⁶See tundmine on minule imeline, see on liiga kõrge, et saaksin sellest jagu.

⁷Ku do të mund të shkoja larg Frymës sate, ose ku do të mund të ikja larg pranisë sate?

⁷Kuhu ma võiksin minna su Vaimu eest? Ja kuhu ma põgeneksin su palge eest?

⁸Në rast se ngjitem në qiell, ti je atje; në rast se shtrij shtratin tim në Sheol, ti je edhe aty.

⁸Kui ma astuksin taevasse, siis oled sina seal; kui ma teeksin endale aseme surmavalda, vaata, sina oled seal!

⁹Në rast se marr krahët e agimit dhe shkoj të banoj në skajin e detit,

⁹Kui ma võtaksin koidutiivad ja asuksin elama viimse mere äärde,

¹⁰edhe aty dora jote do të më udhëheqë dhe dora jote e djathtë do të më kapë.

¹⁰siis sealgi su käsi juhataks mind ja su parem käsi haaraks minust kinni.

¹¹Po të them: "Me siguri terri do të më fshehë", madje edhe nata do të bëhet dritë rreth meje:

¹¹Ja kui ma ütleksin: 'Katku mind pimedus ja valgus mu ümber saagu ööks!',

¹²terri vetë nuk mund të të fshehë asgjë, madje nata shkëlqen si dita; terri dhe drita janë të barabarta për ty.

¹²siis pimedus ei oleks pime sinu ees, vaid öö oleks nagu päev, pimedus oleks otsekui valgus.

¹³Po, ti ke formuar të përbrëndëshmet e mia, ti më ke endur në barkun e nënes sime.

¹³Sest sina valmistasid mu neerud ja kudusid mind mu ema ihus.

¹⁴Unë do të të kremtoj, sepse jam krijuar në mënyrë të mrekulluar; veprat e tua janë të mrekullueshme, dhe unë e di shumë mirë këtë gjë.

¹⁴Ma tänan sind, et olen nii kardetavalt imeliselt loodud. Imelised on sinu teod, seda tunneb mu hing hästi.

¹⁵Kockat e mia nuk ishin një e fshehtë për ty kur u formova në fshehtësi duke u endur në thellësitë e tokës.

¹⁵Mu luud ei olnud varjul sinu eest, kui mind salajas loodi, kui mind maa sügavuses imeliseks kooti.

¹⁶Dhe sytë e tu panë masën pa trajtë të trupit tim, dhe në librin tënd ishin shkruar ditët që ishin caktuar për mua, megjithëse asnjë prej tyre nuk ekzistonte ende.

¹⁶Su silmad nägid mind juba mu eos ja su raamatusse kirjutati kõik päevad, mis olid määratud, ehk küll ühtainustki neist ei olnud olemas.

¹⁷Oh, sa të çmuara janë për mua mendimet e tua, o Perëndi! Sa i madh është gjithë numri i tyre!

¹⁷Ent kui kallid on mulle sinu mõtted, oh Jumal! Kui väga suur on nende arv!

¹⁸Po të doja t'i numëroja, do të ishin më të shumtë se rëra; kur zgjohem jam ende me ty.

¹⁸Kui ma hakkaksin neid ära lugema, oleks neid rohkem kui liiva. Kui ma ärkan, olen ma alles sinu juures.

¹⁹Me siguri, ti do vrasësh të pabesin, o Perëndi; prandaj ju, njerëz gjakatarë largohuni nga unë.

¹⁹Oh, et sa, Jumal, surmaksid õelad! Ja et minust taganeksid verevalajad,

²⁰Ata flasin me pabesi kundër teje; armiqtë e tu përdorin më kot emrin tënd.

²⁰kes sinust räägivad salalikult, kes silmakirjaks tõstavad häält, need sinu vaenlased!

²¹A nuk i urrej vallë ata që të urrejnë, o Zot, dhe a nuk i urrej ata që ngrihen kundër teje?

²¹Kas ma neid, kes sind vihkavad, Issand, ei peaks vihkama, ja kas ei peaks mulle olema tülkad need, kes tõusevad sinu vastu?

²²Unë i urrej me një urrejtje të përsosur; ata janë bërë armiqtë e mi.

²²Täie vihaga ma vihkan neid, nad on saanud mu vaenlasteks.

²³Më heto, o Perëndi, dhe njihe zemrën time; më provo dhe njihi mendimet e mia.

²³Oh Jumal, uuri mind ja tunne ära mu süda! Katsu mind läbi ja tunne ära mu mõtted!

²⁴dhe shiko në se ka tek unë ndonjë rrugë të keqe dhe më udhëhiq nëpër rrugën e përjetshme.

²⁴Vaata, kas ma olen valuteel ja juhata mind igavesele teele!