1O Zot, mos më ndreq në zemërimin tënd dhe mos më dëno në zjarrin e indinjatës sate.
1Laulujuhatajale: keelpillil mängida kaheksandal helil; Taaveti laul.
2Ki mëshirë për mua, o Zot; sepse jam i sfilitur nga e keqja; shëromë, o Zot, sepse kockat e mia po vuajnë.
2Issand, ära nuhtle mind oma vihas ja ära karista mind oma vihaleegis!
3Edhe shpirti im po vuan shumë; po ti, o Zot, deri kur?
3Issand, ole mulle armuline, sest ma olen nõrkenud! Tee mind terveks, Issand, sest mu luud-liikmed on jahmunud!
4Sillu nga unë, o Zot, çliroje shpirtin tim; shpëtomë, për hir të mirësisë sate.
4Mu hing on väga jahmunud. Aga sina, Issand, kui kaua veel?
5Sepse në vdekje nuk do të kujtoj njeri; kush do të të kremtojë në Sheol?
5Pöördu, Issand, minu poole, vabasta mu hing, päästa mind oma helduse pärast!
6Unë jam sfilitur duke psherëtirë; çdo natë e lag shtratin me vajin tim dhe bëj që të rrjedhin lotë mbi shtrojen time.
6Sest surmas ei meenutata sind. Kes surmavallas tänab sind?
7Syri im ligështohet nga dhembja dhe plaket për shkak të tërë armiqve të mi.
7Ma olen väsinud oma ohkamisest, kogu öö ma ujutan pisaratega oma voodit, ma leotan oma silmaveega oma sängi.
8Largohuni nga unë, ju të gjithë shkaktarë të padrejtësisë, sepse Zoti ka dëgjuar zërin e vajit tim.
8Mu silmad on vajunud auku meelekibedusest, nad on läinud vanaks kõigi mu vastaste pärast.
9Zoti ka dëgjuar lutjen time; Zoti e ka pranuar lutjen time.
9Minge minust eemale kõik, kes teete nurjatust, sest Issand kuuleb mu nutuhäält!
10Tërë armiqtë e mi do të shushaten dhe do të hutohen; do të kthejnë krahët dhe do të shushaten në çast.
10Issand kuuleb mu anumist, Issand võtab vastu mu palve.
11Kõik mu vaenlased jäävad häbisse ja kohkuvad hirmsasti, nad pöörduvad tagasi ja järsku nad satuvad häbisse.