1Shpëtomë, o Perëndi, se ujërat më kanë arritur deri në grykë.
1Laulujuhatajale: viisil 'Liiliad'; Taaveti laul.
2Jam zhytur në një batak të thellë dhe nuk gjej asnjë pikë mbështetjeje; kam arritur në ujëra të thella dhe rryma më rrëmben me vete.
2Päästa mind, Jumal, sest veed tõusevad mu hinge hukutama!
3Jam lodhur duke bërtitur, gryka më është tharë; sytë e mi konsumohen në pritje të Perëndisë tim.
3Ma olen vajunud sügavasse, põhjatusse mutta, mul pole jalgealust. Ma olen sattunud vee sügavusse ning voolas vesi uputab mu.
4Ata që më urrejnë pa shkak janë më të shumtë se flokët e mi; janë të fuqishëm ata që duan të më shkatërrojnë dhe që janë pa të drejtë armiq të mi; jam i detyruar të kthej atë që nuk kam vjedhur.
4Ma olen väsinud hüüdmast, mu kurk on kähe, mu silmad on väsinud, oodates oma Jumalat.
5O Perëndi, ti e di marrëzinë time dhe fajet e mia nuk të janë fshehur.
5Neid, kes mind asjata vihkavad, on enam kui juuksekarvu mu peas; vägevaks on saanud mu hävitajad, kes on ilmaaegu mu vaenlased. Mida ma pole riisunud, pean ma tasuma.
6Mos u ngatërrofshin për shkakun tim ata që kanë shpresë te ti, o Zot, Zoti i ushtrive; mos u turpërofshin për shkakun tim ata që të kërkojnë, o Perëndi i Izraelit.
6Sina, Jumal, tunned mu meeletust, ja mu süüd ei ole varjul sinu eest.
7Për hir të dashurisë sate unë po heq një poshtërim dhe turpi më mbulon fytyrën.
7Ärgu sattugu minu pärast häbisse need, kes ootavad sind, Issand, Issand Sebaot; ärgu laimatagu minu pärast neid, kes sind otsivad, Iisraeli Jumal!
8Unë jam i bërë një i huaj për vëllezërit e mi dhe për bijtë e nënes sime.
8Sest sinu pärast ma kannatan teotust, mu palet katab häbistus.
9Sepse zelli i shtëpisë sate më ka përpirë dhe fyerjet e rënda të atij që të fyen kanë rënë mbi mua.
9Olen saanud oma vendadele võhivõõraks ja tundmatuks oma ema lastele.
10Kam qarë duke pikëlluar shpirtin tim me agjërim, por kjo më ka sjellë çnderim.
10Sest püha viha su koja pärast on mind ära söönud, ja nende teotamised, kes sind teotavad, on langenud minu peale.
11Kam veshur madje si rroba një thes, por u bëra për ta objekt talljeje.
11Ma olen nutnud ja mu hing on paastunud, kuid see on saanud mulle teotuseks.
12Ata që ulen te porta flasin për mua, dhe u bëra kënga e pijanecëve.
12Ma riietusin kotiriidesse, kuid ma sain neile pilkesõnaks.
13Por sa për mua, o Zot, lutja ime të drejtohet ty, o Zot, në kohë të pranueshme; në dhembshurinë tënde të madhe përgjigjmu, o Perëndi, në shpëtimin tënd të siguruar.
13Väravasuus istujad lobisevad minust ja pillil laulavad minust õllejoojad.
14Më nxirr nga bataku që të mos fundosem në të, dhe bëj që të çlirohem nga ata që më urrejnë dhe nga ujërat e thella.
14Aga mina palvetan sinu poole, Issand, sulle meelepärasel ajal, oh Jumal. Oma suurest heldusest vasta mulle, oma ustava abiga päästa mind!
15Mos më mbuloftë rryma e ujërave, mos më përpiftë humnera dhe mos u mbylltë gryka e pusit mbi mua.
15Kisu mind välja porist, et ma sisse ei vajuks, et ma pääseksin oma vihkajate eest ja vete sügavusest!
16Përgjigjmu, o Zot, sepse mirësia jote është e çmuar; në dhembshuritë e tua të mëdha sillu nga unë.
16Ära lase voolast vett mind uputada ega sügavust mind neelata, ja ärgu sulgegu kaev oma suud minu üle!
17Mos e fshih fytyrën tënde nga shërbëtori yt, sepse jam në ankth; nxito të më përgjigjesh.
17Vasta mulle, Issand, sest hea on sinu heldus; pöördu minu poole oma rohket halastust mööda
18Afrohu te unë dhe më shpjego; çliromë nga armiqtë e mi.
18ja ära peida oma palet oma sulase eest, sest ma olen kitsikuses; kuule mind pea!
19Ti e njeh poshtërsinë time, turpin tim dhe çnderimin tim; armiqtë e mi janë të gjithë para teje.
19Tule ligi mu hingele, lunasta tema; vabasta mind mu vaenlaste pärast!
20Fyerja e rëndë më ka copëtuar zemrën dhe jam plot hidhërime; prita dikë që të më përdëllentë por më kot; prita dikë që të më ngushëllonte, por nuk u paraqit asnjë.
20Sina tead mu teotust ja mu häbi ja mu laimu, kõik mu vastased on su ees.
21Më dhanë përkundrazi vrer në vend të ushqimit dhe për të ma shuar etjen më dhanë për të pirë uthull.
21Teotus on murdnud mu südame, ma olen haigeks jäänud; ma ootasin kaastunnet, kuid seda ei olnud, ja trööstijaid, kuid neid ma ei leidnud.
22U bëftë tryeza e tyre një lak para tyre, dhe begatia e tyre një kurth.
22Vaid nad andsid mulle süüa mürkrohtu ja mu janus nad jootsid mind äädikaga.
23Ju errshin sytë atyre kështu që të mos shohin më, dhe bëj që ijët e tyre të lëkunden vazhdimisht.
23Nende laud saagu püüniseks nende ees ja heaolu silmuseks!
24Zbraz mbi ta zemërimin tënd dhe i zëntë zjarri i indinjatës sate.
24Nende silmad saagu pimedaks, et nad ei näeks, ja pane nende niuded alaliselt vankuma!
25Banesa e tyre u shkretoftë dhe askush mos banoftë në çadrat e tyre,
25Vala välja oma meelepaha nende peale ja su vihaleek tabagu neid!
26sepse përndjekin atë që ti ke goditur dhe flasin me kënaqësi për dhembjen e atyre që ti ke plagosur.
26Nende telklaager saagu lagedaks; ärgu olgu nende telkides elanikke!
27Shto këtë faj fajit të tyre dhe mos arrifshin kurrë të kenë pjesë në drejtësinë tënde.
27Sest nad jälitavad seda, keda sina oled löönud, ja jutustavad nende valust, keda sina oled haavanud.
28U shofshin nga libri i jetës dhe mos u shkrofshin midis të drejtëve.
28Lisa neile süütegu süüteo peale, ärgu nad jõudku sinu õiglusesse!
29Tani jam i hidhëruar dhe i dëshpëruar; shpëtimi yt, o Perëndi, më lartoftë.
29Kustutatagu nad maha eluraamatust ja ärgu pandagu neid kirja koos õigetega!
30Unë do ta kremtoj emrin e Perëndisë me një këngë, dhe do ta madhështoj me lavde.
30Aga mina olen vilets ja täis valu. Sinu abi, oh Jumal, kaitsku mind!
31Dhe kjo do t'i pëlqejë Zotit më tepër se një ka o një dem me brirë dhe thonj.
31Ma kiidan lauluga Jumala nime ja tänulauluga ma ülistan teda.
32Njerëzit e përulur do të shohin dhe do të gëzohen; dhe për ju që kërkoni Perëndinë, u përtëriftë zemra juaj.
32See on Issandale meeldivam kui härg, kui härjavärss, kel on sarved ja sõrad.
33Sepse Zoti kënaq nevojtarët dhe nuk përçmon robërit e tij.
33Viletsad näevad seda ja rõõmustavad; teiegi süda, kes nõuate Jumalat, peab elama.
34E mburrshin qiejtë dhe toka, detet dhe gjithçka lëviz në to.
34Sest Issand kuuleb vaeseid ega pea halvaks oma vange.
35Sepse Perëndia do të shpëtojë Sionin dhe do të rindërtojë qytetet e Judës; atëherë ata do të banojnë në to dhe do t'i zotërojnë.
35Kiitku teda taevas ja maa, meri ja kõik, mis seal liigub!
36Dhe pasardhësit e shërbëtorëve të tij do të kenë trashëgiminë dhe ata që e duan emrin e tij do të banojnë aty.
36Sest Jumal tahab päästa Siioni ja uuesti ehitada Juuda linnad, et nad asuksid sinna elama ja päriksid selle.
37Ja tema sulaste järeltulev sugu peab selle saama pärandiks, ja need, kes armastavad tema nime, asuvad sinna elama.