¹Unë po gjej strehë te ti, o Zot, bëj që të mos hutohem kurrë.

¹Issand, sinu juures otsin ma pelgupaika, ära lase mind iialgi jääda häbisse!

²Në emër të drejtësisë sate, më çliro dhe më shpëto; zgjate veshin tënd ndaj meje dhe më shpëto.

²Oma õiglusega tõmba mind välja kitsikusest ja vabasta mind; pööra oma kõrv mu poole ja päästa mind!

³Ti je për mua një kështjellë shpëtimi, ku unë mund të shkoj gjithnjë; ti ke urdhëruar shpëtimin tim, sepse je shkëmbi dhe kështjella ime.

³Ole mulle kaitsjaks kaljuks, kuhu ma aina saan minna! Sina oled käskinud mind päästa, sest sina oled mu kalju ja mu mäelinnus.

⁴Perëndia im, më çliro nga dora e të pabesit, nga dora e të çoroditurit dhe të atij që përdor dhunën.

⁴Mu Jumal, vabasta mind õela käest ning ülekohtuse ja vägivaldse pihust!

⁵Sepse ti je shpresa ime, o Zot, o Zot, besimi im që kurse isha fëmijë.

⁵Sest sina oled mu ootus, Issand Jumal. Sa oled mu kindel lootus mu noorpõlvest.

⁶Ti ke qenë përkrahja ime qysh në bark të nënes sime; ti më nxore nga barku i nënës sime; ty do të drejtohet gjithnjë lëvdimi im.

⁶Sinule ma olen toetunud sündimisest, sa oled kandnud mu eest hoolt emaihust alates, sinule kõlab aina mu kiitus.

⁷Jam bërë për shumë njerëz si një mrekulli, por ti je streha e fortë.

⁷Ma olen saanud paljudele imeasjaks, kuid sina oled mulle tugevaks varjupaigaks.

⁸Goja ime është plot me lëvdimet e tua dhe shpall lavdinë tënde tërë ditën.

⁸Minu suu on täis sinu kiitust ja su ülevust kogu päeva.

⁹Mos më hidh poshtë në kohën e pleqërisë; mos më braktis kur forca ime po pakësohet.

⁹Ära heida mind ära mu vanas eas, ära hülga mind, kui mu ramm lõpeb!

¹⁰Sepse armiqtë e mi flasin kundër meje, dhe ata që kanë ngritur pusi kundër jetës sime thurrin komplote bashkë,

¹⁰Sest mu vaenlased räägivad mu vastu, ja kes varitsevad mu hinge, peavad üheskoos nõu

¹¹duke thënë: "Perëndia e ka braktisur; ndiqeni dhe kapeni, sepse nuk ka njeri që ta çlirojë".

¹¹ning ütlevad: 'Jumal on tema hüljanud, jälitage teda ning võtke ta kinni, sest ei ole, kes ta ära kisuks meie käest!'

¹²O Perëndi, mos u largo nga unë; Perëndia im, nxito të më ndihmosh.

¹²Oh Jumal, ära ole minust kaugel, mu Jumal, tõtta mulle appi!

¹³U ngatërrofshin dhe u asgjesofshin kundërshtarët e jetës sime; u mbulofshin me poshtërsi dhe me turp ata që dëshërojnë të më bëjnë të keqen.

¹³Jäägu häbisse ja hukkugu minu hinge vastased; olgu häbistusse ja teotusse mähitud need, kes otsivad minu õnnetust!

¹⁴Por unë do të kem shpresa gjithnjë dhe do të të lëvdoj gjithnjë e më tepër.

¹⁴Aga mina ootan alati ja suurendan kogu su kiidetavust.

¹⁵Goja ime do të tregojë tërë ditën drejtësinë tënde dhe çlirimet e tua, sepse nuk njoh numrin e tyre.

¹⁵Mu suu peab jutustama sinu õiglusest ja su päästetegudest kogu päeva, sest ma ei tea nende arvu.

¹⁶Do të thellohem në veprat e fuqishme të Zotit, të Zotit, dhe do të kujtoj drejtësinë tënde, vetëm tënden.

¹⁶Ma tulen Issanda Jumala vägitegudega, ma tunnistan üksnes sinu õiglust.

¹⁷O Perëndi, ti më ke mësuar që në fëmijëri; dhe deri më sot unë kam shpallur mrekullitë e tua.

¹⁷Jumal, sa oled mind õpetanud mu noorest east, ja sestsaadik ma kuulutan sinu imesid.

¹⁸Edhe tani që jam plakur dhe jam thinjur, o Perëndi, mos më braktis deri sa t'i kem treguar këtij brezi fuqinë tënde dhe mrekullitë e tua gjithë atyre që do të vijnë.

¹⁸Ära siis jäta mind maha, Jumal, kui ma lähen vanaks ja halliks, kuni ma kuulutan sinu käsivart praegusele põlvele ja su vägevust kõigile järeltulijaile!

¹⁹Edhe drejtësia jote, o Perëndi, arrin deri në lartësitë e qiejve; ti ke bërë gjëra të mëdha. O Perëndi, kush të përngjan ty?

¹⁹Sest su õiglus ulatub kõrgele, oh Jumal, kes oled suuri asju teinud. Jumal, kes on nagu sina?

²⁰Ti, që më bëre të provoj shumë fatkeqësira, të rënda, do të më japësh përsëri jetën dhe do të më bësh të ngrihem lart nga humnerat e tokës.

²⁰Sina, kes mind oled lasknud näha palju kitsikusi ja õnnetusi, teed mind jälle elavaks ja tõmbad mind jälle üles maa sügavustest.

²¹Ti do të rritesh madhështinë time dhe do të kthehesh të më ngushëllosh.

²¹Kasvata mu suurust ja pöördu jälle mind trööstima!

²²Dhe unë do të lëvdoj me harpe për besnikërinë tënde, o Perëndia im, dhe do të këndoj lavdet e tua me qeste, o i Shenjti i Izraelit.

²²Ma tahan sind tänada ka naablimänguga sinu ustavuse eest, mu Jumal! Ma tahan sulle lauldes mängida kannelt, sa Iisraeli Püha!

²³Buzët e mia do të ngazëllojnë kur do të këndoj lavdet e tua bashkë me shpirtin tim, që ti ke shpenguar.

²³Mu huuled hõiskavad, kui ma sulle lauldes mängin, samuti mu hing, mille sa oled lunastanud.

²⁴Edhe gjuha ime do të flasë tërë ditën për drejtësinë tënde, sepse janë turpëruar dhe janë hutuar ata që kërkonin të më bënin të keqen.

²⁴Minu keelgi kõneleb kogu päeva sinu õiglusest, sest juba häbenesid ja kohmetusid, kes otsisid mu õnnetust.