1O Perëndi, mos rri në heshtje! Mos mbyll gojën, mos rri i qetë, o Perëndi!
1Aasafi laul ja lugu.
2Sepse, ja, armiqtë e tu po ziejnë dhe ata që të urrejnë ngrenë kokën.
2Jumal, ära ole nii vait, ära vaiki! Ära jää vagusi, mu Jumal!
3Thurrin gracka kundër popullit tënd dhe bëjnë komplote kundër atyre që ti mbron.
3Sest vaata, su vaenlased möllavad ja su vihkajad ajavad pea püsti.
4Ata thonë: "Ejani t'i shkatërrojmë si komb, emri i Izraelit të mos kujtohet më".
4Sinu rahva vastu nad sepitsevad kavatsusi ja peavad nõu sinu varju all olijate vastu.
5Sepse kanë komplotuar së bashku me një mendje dhe kanë lidhur një besëlidhje kundër teje.
5Nad ütlevad: 'Lähme ja hävitame nad rahvaste seast, nõnda et Iisraeli nimegi ei mäletata enam!'
6Çadrat e Edomit dhe Ismaelitët, Moabi dhe Hagarenët,
6Sest nemad on ühel meelel pidanud nõu ja teinud lepingu sinu vastu:
7Gebali, Amoni dhe Amaleku, Filistia me banorët e Tiros;
7Edomi telgid ja Ismaeli, Moabi ja Hagri rahvas,
8dhe Asiria është bashkuar me ta për të ndihmuar bijtë e Lotit. (Sela)
8Gebal ja Ammon ja Amalek, Vilistimaa ja Tüürose elanikud.
9Vepro me ta ashtu si bëre me Madianin, me Siseran dhe me Jabinin pranë përroit të Kishonit,
9Ka Assur on heitnud nende kilda, nad on Loti lastele käsivarreks. Sela.
10të cilët u shkatërruan në Endor dhe u bënë si pleh për tokën.
10Tee neile nõnda, nagu sa tegid Midjanile, nagu Siiserale, nagu Jaabinile Kiisoni jõe ääres!
11Bëj që krerët e tyre të jenë si Orebi dhe Zeebi, dhe tërë princat e tyre si Zebahu dhe Tsalmuna,
11Nad hävitati Eendoris; nad said sõnnikuks mullale.
12sepse ata thanë: "Të shtiem në dorë kullotat e Perëndisë".
12Tee nende ülemad Oorebi ja Seebi sarnaseks ja kõik nende maavalitsejad Sebahi ja Salmuna taolisteks,
13O Perëndia im, bëji njëlloj si pluhuri i vorbullës, si kashta në mëshirë të erës.
13kes ütlesid: 'Me omandame enestele Jumala aasad!'
14Ashtu si zjarri djeg pyllin dhe flaka gllabëron malet,
14Mu Jumal, tee nad ohakakera sarnaseiks, nagu põhk tuule kätte!
15kështu ndiqi me furtunën tënde dhe trëmbi me uraganin tënd.
15Nõnda nagu tuli põletab metsa ja leek paneb lõõmama mäed,
16Mbulo fytyrat e tyre me turp, me qëllim që të kërkojnë emrin tënd, o Zot.
16nõnda aja neid taga oma marutuulega ja tee neile hirmu oma tuulispeaga!
17U turpërofshin dhe u tmerrofshin përjetë, u ngatërrofshin dhe vdekshin;
17Täida nende silmad häbistusega, et nad otsiksid sinu nime, Issand!
18dhe ta dijnë se ti vetëm, që quhesh Zoti, je Shumë i Larti mbi gjithë dheun.
18Häbenegu nad ja ehmugu ikka ja igavesti; jäägu nad häbisse ja mingu hukka
19ning tundku, et sina, Issand, üksi oma nimega oled Kõigekõrgem üle kogu ilmamaa!