1Kantiku i kantikëve që është i Salomonit.
1Saalomoni ilusaim laul.
2Më puth me të puthurat e gojës së vet! Sepse dashuria jote është më e mirë se vera.
2'Jooda mind oma suu suudlustega, sest sinu armastus on parem kui vein!
3Nga aroma e vajrave të tua të këndshme emri yt është një vaj i parfumuar i derdhur; prandaj të duan vajzat.
3Su õlide lõhn on magus, võideõli on su nimi - seepärast armastavad sind neitsid.
4Tërhiqmë te ti! Ne do të rendim pas teje! Mbreti më çoi në dhomat e tij. Ne do të kënaqemi dhe do të gëzohemi te ti; ne do ta kujtojmë dashurinë tënde më shumë se verën. Kanë të drejtë që të duan.
4Tõmba mind kaasa, tõttame! Vii mind, kuningas, oma kambritesse! Hõisakem ja tundkem sinust rõõmu, ülistagem sinu armastust enam kui veini! Õigusega armastatakse sind!
5Unë jam e zezë por e bukur, o bija të Jeruzalemit, si çadrat e Kedarit, si perdet e Salomonit.
5Jeruusalemma tütred! Mina olen tõmmu, ometi nägus, otsekui Keedari telgid, otsekui Saalomoni telgiriided.
6Mos shikoni se jam e zezë, sepse dielli më ka nxirë. Bijtë e nënes sime janë zemëruar me mua; më kanë caktuar të ruaj vreshtat, por vreshtin tim nuk e kam ruajtur.
6Ärge vaadake mind, et ma olen nii tõmmu, et päike mind on pruunistanud! Mu ema pojad turtsusid mu vastu, mind pandi viinamägede vahiks - aga omaenese viinamäge pole ma saanud valvata.
7Thuamë, o ti që të dashuron zemra ime, ku e kullot kopenë dhe ku e lë të pushojë në mesditë. Pse vallë duhet të jem si një grua e mbuluar me vel pranë kopeve të shokëve të tu?
7Ütle mulle, sina, keda mu hing armastab: Kus sa karja hoiad, kus sa seda lõunaajal lased lebada? Sest miks peaksin minema nagu looritatu su sõprade karjade juurde?'
8Në rast se ti nuk e di, o më e bukura e grave, ndiq gjurmët e kopesë dhe kulloti kecat e tua pranë çadrave të barinjve.
8'Kui sa seda ei tea, sa ilusaim naistest, siis mine lammaste jälgi mööda ja karjata oma kitsetallekesi karjaste telkide juures!
9Mikesha ime, ti më ngjan si pela ime midis qerreve të Faraonit.
9Ma võrdlen sind, mu kullake, vaarao vankrihobusega.
10Faqet e tua janë të bukura me ornamente, dhe qafa jote me gjerdane margaritaresh.
10Kaunid on su põsed palmikuis, kael merikarbikeedes.
11Ne do të bëjmë për ty gjerdane të arta me tokëza prej argjendi.
11Me teeme sulle kuldehted, hõbedaga tipitud.'
12Ndërsa mbreti është ulur në tryezë, livanda ime përhap aromën e saj.
12'Niikaua kui kuningas on lauas, lõhnab mu nardiõli.
13Kënaqësia ime është një qeskë e vogël mirre; ajo do të pushojë tërë natën midis gjive të mia.
13Mu kallim on mulle mürrikimbukeseks, mis lebab mu rindade vahel.
14Kënaqësia ime është për mua një tufë lulesh alkane në vreshtat e En-gedit.
14Mu kallim on mulle hennapõõsa õisikuks Een-Gedi viinamägedelt.'
15Ti je e bukur, mikja ime, ja, je e bukur! Sytë e tu janë si ato të pëllumbeshave.
15'Vaata, sa oled ilus, mu kullake, vaata, sa oled ilus! Su silmad on tuvid.'
16Sa i bukur je, i dashuri im, madje dhe i dashurueshëm! Për më tepër shtrati ynë është blerosh.
16'Vaata, sa oled ilus, mu kallim, tõesti hurmav! Haljas on isegi meie säng:
17Trarët e shtëpive tona janë prej kedri dhe tavanet tona prej qiparisi.
17meie koja seinteks on seedrid, meie sarikaiks küpressid.'