1Kur Zoti i bëri robërit e Sionit të kthehen, na u duk si ëndërr.
1Cßajoß nak quisahoß li kachßôl nak li Kâcuaß coxqßue cuißchic chi sukßîc Jerusalén. Chanchan matqßuec yôco.
2Atëherë goja jonë u mbush me qeshje dhe gjuha jonë me këngë gëzimi, atëherë thuhej midis kombeve: "Zoti ka bërë gjëra të mëdha për ta".
2Coseßec ut cobichan xban xsahil li kachßôl. Ut eb li jalaneb xtenamit queßxye: Sachba chßôlej li xbânu li Kâcuaß reheb lix tenamit, chanqueb.
3Zoti ka bërë gjëra të mëdha për ne, dhe jemi tërë gëzim.
3Yâl nak sachba chßôlej li quixbânu ke li Kâcuaß. Joßcan nak cßajoß xsahil li kachßôl.
4Bëj të rikthehen robërit tanë, o Zot, ashtu si përrenjtë në jug.
4At nimajcual Dios, choâcuosobtesi cuißchic saß li kanaßaj joß nak naxtßakresi li chaki chßochß li hab.
5Ata që mbjellin me lotë, do të korrin me këngë gëzimi.
5Eb li yôqueb chi yâbac nak queßâu, tâsahokß saß xchßôleb nak teßkßolok.Usta teßyâbak nak yôkeb chixcßambal li iyaj, abanan sahakeb chic saß xchßôleb nak teßsukßîk chak xban nak ac cuânk chic li ru li acuîmk riqßuineb.
6Vërtetë ecën duke qarë ai që mban farën që do të mbillet, por ai do të kthehet më këngë gëzimi duke sjellë duajt e tij.
6Usta teßyâbak nak yôkeb chixcßambal li iyaj, abanan sahakeb chic saß xchßôleb nak teßsukßîk chak xban nak ac cuânk chic li ru li acuîmk riqßuineb.