¹Ashtu si suta ka një dëshirë të madhe për rrëketë e ujit, kështu shpirti im ka një dëshirë të zjarrtë për ty, o Perëndi.

¹Lâin yôquin châsicßbal, at Kâcuaß, joß nak li quej naxsicß li haß re tâucßak xban nak tâchakik re.

²Shpirti im ka një etje të madhe për Perëndinë, për Perëndinë e gjallë. Kur do të vij dhe do të paraqitem para Perëndisë?

²Chi anchal inchßôl nacuaj nak tatcuânk cuiqßuin, at Kâcuaß. Lâat li yoßyôquil Dios. Nacuaj raj cuânc saß lâ cuochoch re âlokßoninquil.

³Lotët e mia janë bërë ushqimi im ditë e natë, ndërsa më thonë vazhdimisht: "Ku është Perëndia yt?".

³Chi kßek chi cutan yôquin chi yâbac. Incßaß chic nincuaßac xban nak junes yâbac chic ninbânu. Ut eb li xicß nequeßiloc cue yôqueb chinhobbal ut yôqueb chixyebal, ¿Bar cuan lâ Dios? chanqueb.

⁴Duke kujtuar këto gjëra, brenda vetes sime i jap shfrim të lirë shpirtit tim, sepse kisha zakon të shkoja me turmën, duke e udhëhequr në shtëpinë e Perëndisë, në mes të këngëve të gëzimit dhe të lëvdimit të një turme në festë.

⁴Kßaxal cuißchic ninyâbac nak nanak saß inchßôl chanru nak xincßamoc be chiruheb li qßuila tenamit nak yôco chi xic saß lâ cuochoch. Japjo ke xban xsahil li kachßôl ut yôco chixnimanquil âcuu nak yôco chi ninkßeîc.

⁵Pse ligështohesh, o shpirti im, pse vajton brënda trupit tim? Shpreso te Perëndia, sepse unë do ta kremtoj akoma për çlirimin e pranisë së tij.

⁵¿Cßaßut nak târahokß saß inchßôl? Ut, ¿cßaßut nak yôk incßaßux? ¿Ma incßaß ta biß âcuiqßuin ninyoßonin? ¿Ma incßaß ta biß târûk tatinlokßoni cuißchic, at Kâcuaß? Naru tatinlokßoni cuißchic xban nak lâat lin Dios, ut lâat aj Colol cue.

⁶O Perëndia im, shpirti më është ligështuar përbrenda; prandaj më kujtohesh ti nga vendi i Jordanit dhe nga majat e Hermonit, nga mali i Mitsarit.

⁶Incßaß chic nincuy nak nacuecßa. Joßcan nak kßaxal nacatincßoxla nak cuanquin arin saß li naßajej chire li nimaß Jordán ut saß lix chßochßeb laj hermonita saß li tzûl Mizar.

⁷Një hon thërret një hon tjetër në zhurmën e ujërave të tua; të gjitha dallgët e tua dhe valët e tua kanë kaluar përmbi mua.

⁷Nak nacuabi lix cau ok li haß nak nocoxnumekß saß lix nînkal ru takßa, chanchan aßan li raylal yôquin chixcßulbal. Chanchan nak li rok haß qßuebil âban yô chi numecß saß inbên nak nacuecßa.

⁸Ditën Zoti më jep mirësinë e tij, dhe natën i ngre atij një kantik, një lutje Perëndisë të jetës sime.

⁸At Kâcuaß, chi cutan chacuuxtâna taxak cuu ut chi kßek chinâqßue taxak chi bichânc ut tintijok châcuu, at inDios. Lâat aj êchal re lin yußam.

⁹Unë do t'i them Perëndisë, kështjellës sime: "Pse më harrove? Pse endem i veshur me rroba zie për shkak të shtypjes nga ana e armikut?".

⁹Lâin tinye re li Dios, aj Colol cue: —¿Cßaßut nak xinâcanab injunes? ¿Cßaßut nak junelic ra saß inchßôl xban nak yôqueb chinrahobtesinquil li xicß nequeßiloc cue?

¹⁰Kockat e mia po vuajnë për vdekje për shkak të fyerjeve nga ana e armive të mi, që më thonë vazhdimisht: "Ku është Perëndia yt?".

¹⁰Toj saß inbakel nacuulac xrahil li cßaßru nequeßxye cue li xicß nequeßiloc cue. Rajlal yôqueb chinhobbal ut nequeßxye, “¿Bar cuan lâ Dios?” chanqueb.¿Cßaßut nak târahok saß inchßôl? Ut, ¿cßaßut nak yôk incßaßux? ¿Ma incßaß ta biß âcuiqßuin ninyoßonin? ¿Ma incßaß ta biß târûk tattinlokßoni cuißchic, at Kâcuaß? Naru tattinlokßoni cuißchic, xban nak lâat lin Dios ut lâat aj Colol cue.—

¹¹Pse ligështohesh, shpirti im, pse rënkon përbrenda meje? Shpreso te Perëndia, sepse unë do ta kremtoj akoma; ai është shpëtimi im dhe Perëndia im.

¹¹¿Cßaßut nak târahok saß inchßôl? Ut, ¿cßaßut nak yôk incßaßux? ¿Ma incßaß ta biß âcuiqßuin ninyoßonin? ¿Ma incßaß ta biß târûk tattinlokßoni cuißchic, at Kâcuaß? Naru tattinlokßoni cuißchic, xban nak lâat lin Dios ut lâat aj Colol cue.—