1O Zot, dëgjo lutjen time dhe britma ime arriftë tek ty.
1¶ He inoi na te ngakau mamae, i a ia e pehia ana, a maringi a wai ana tana tangi ki te aroaro o Ihowa. Whakarongo ki taku inoi, e Ihowa, kia puta atu taku tangi ki a koe.
2Mos ma fshih fytyrën tënde ditën e fatkeqësisë sime. Zgjate ndaj meje veshin tënd; kur unë të kërkoj, nxito të më përgjigjesh.
2Kaua e huna tou mata ki ahau i te ra e pouri ai ahau; whakatitahatia mai tou taringa ki ahau: hohoro te whakahoki kupu mai ki ahau i te ra e karanga ai ahau.
3Sepse ditët e mia davariten si tymi dhe kockat e mia digjen si urë zjarri.
3Ka memeha hoki oku ra ano he paoa: ka kaia oku wheua ano he motumotu.
4Zemra ime është goditur dhe thahet si bari, dhe unë harroj madje të ha ushqim.
4Kua pakia toku ngakau, kua memenge, ano he tarutaru; i wareware ai ahau ki te kai i taku taro.
5Duke vajtuar vazhdimisht, lëkura ime po u ngjitet kockave të mia.
5Piri tonu oku iwi ki toku kiri i toku reo aue.
6I ngjaj pelikanit të shketëtirës dhe jam bërë si bufi i vendeve të shkretuara.
6He rite ahau ki te matuku i te koraha, ki te koukou i te wahi mokemoke.
7Jam pa gjumë dhe si harabeli i vetmuar mbi çati.
7Mataara tonu ahau; toku rite kei te pihoihoi mokemoke i runga i te tuanui.
8Armiqtë e mi tallen me mua tërë ditën; ata që më përqeshin flasin kundër meje.
8E tawai ana oku hoariri ki ahau i te ra roa; ko te hunga e porangirangi ana mai ki ahau, ko ahau ta ratou oati.
9Sepse e ha hirin si buka dhe përzjej lotët me atë që pi.
9Kainga ana e ahau te pungarehu ano he taro: whakananua iho toku wai inu ki te roimata.
10Po, për shkak të indinjatës sate dhe të zemërimit tënd, më ngrite dhe më hodhe larg.
10I tou riri hoki, i tou weriweri; nau hoki ahau i hapai ake, a taia atu ano ahau e koe.
11Ditët e mia janë si hija që zgjatet, dhe unë po thahem si bari.
11He rite oku ra ki te atarangi e whakawairua kau ana: a kua memenge ahau ano he tarutaru.
12Por ti, o Zot, mbetesh përjetë, dhe kujtimi yt zgjat brez pas brezi.
12¶ Ko koe ia, e Ihowa, ka mau tonu ake ake, ka maharatia ano koe e nga whakatupuranga katoa.
13Ti do të ngrihesh dhe do të të vijë keq për Sionin, sepse erdhi koha të tregosh dhembshuri ndaj tij; dhe koha e caktuar erdhi.
13Tera koe e whakatika, e aroha ki a Hiona; kua taka mai hoki te wa, ae ra, te tino wa, hei atawhainga i a ia.
14Sepse shërbëtorët e tu i duan edhe gurët e tij dhe u vjen keq për pluhurin e tij.
14E manakohia ana hoki e au pononga ona kohatu, e awangawanga ana ki tona puehu.
15Po, kombet do të kenë frikë nga emri i Zotit dhe gjithë mbretërit e dheut nga lavdia jote,
15Penei ka wehingia te ingoa o Ihowa e nga tauiwi, tou kororia hoki e nga kingi katoa o te whenua.
16kur Zoti do të rindërtojë Sionin dhe do të duket në lavdinë e tij.
16Na Ihowa hoki i hanga a Hiona, kua kitea ia i tona kororia.
17Ai do të dëgjojë lutjen e njerëzve të braktisur dhe nuk do ta përbuzë lutjen e tyre.
17Kua tahuri ia ki te inoi a te rawakore: kihai i whakahawea ki ta ratou inoi.
18Kjo do të shkruhet për brezin e ardhshmëm, dhe populli që do të krijohet do të lëvdojë Zotin,
18Ka tuhituhia tenei mo to muri whakatupuranga: a ka whakamoemiti ki a Ihowa te iwi meake hanga.
19sepse ai shikon nga lartësia e shenjtërores së tij; nga qielli Zoti këqyr dheun,
19Mona i titiro iho i te tiketike o tona wahi tapu: i titiro iho a Ihowa i te rangi ki te whenua;
20për të dëgjuar vajtimin e robërve, për të çliruar të dënuarit me vdekje;
20Ki te whakarongo ki te aue a te herehere, ki te wewete i te hunga kua motuhia mo te mate;
21me qëllim që në Sion të shpallin emrin e Zotit dhe në Jeruzalem lavdinë e tij,
21Kia whakapuakina ai te ingo o Ihowa i Hiona, me te whakamoemiti ki a ia i Hiruharama;
22kur popujt dhe mbretëritë do të mblidhen bashkë për t'i shërbyer Zotit.
22I te huihuinga o nga iwi, o nga kingitanga, ki te mahi ki a Ihowa.
23Rrugës ai ka pakësuar fuqinë time dhe ka shkurtuar ditët e mia.
23¶ Whakangoikoretia iho e ia toku kaha i te ara: kua torutoru i a ia oku ra.
24Kam thënë: "O Perëndia im, mos më merr në mes të ditëve të mia. Vitet e tua zgjasin brez pas brezi.
24I mea ahau, E toku Atua, kaua ahau e tangohia i waenganui o oku ra: kei nga whakatupuranga katoa ou tau.
25Së lashti ti ke vendosur tokën dhe qiejtë janë vepër e duarve të tua;
25Nonamata te whenua i whakaturia ai e koe, a he mahi nga rangi na ou ringa.
26ata do të zhduken, por ti do të mbetesh; do të konsumohen të gjithë si një rrobe; ti do t'i ndërrosh si një rrobe dhe ata do të ndryshohen.
26Ko era e hemo atu, ko koe ia e mau tonu: ae ra, ka tawhitotia katoatia me he weweru; ka whakaputaia ketia ratou e koe ano he kakahu, a ka whakaputaia ketia.
27Por ti je gjithnjë po ai dhe vitet e tua nuk do të kenë kurrë fund.
27Ko koe ia, ko koe tonu, kahore hoki he mutunga o ou tau.
28Bijtë e shërbëtorëve të tu do të kenë një vendbanim dhe pasardhësit e tyre do të jenë të qëndrueshëm para teje".
28Ka whai nohoanga nga tama a au pononga, ka pumau o ratou uri ki tou aroaro.