¹Me siguri Perëndia është i mirë me Izraelin, me ata që janë të pastër nga zemra.

¹¶ He himene na Ahapa. He pono, he pai te Atua ki a Iharaira; ki te hunga ngakau ma.

²Por, sa për mua, gati gati po më pengoheshin këmbët dhe për pak hapat e mia do të shkisnin.

²Ko ahau ia, wahi iti kua tapepa oku waewae: me i kotahi kua paheke oku takahanga.

³Sepse i kisha zili mburravecët, duke parë mirëqënien e njerëzve të këqij.

³I hae hoki ahau ki te hunga whakahi, i toku kitenga i te tangata hara e kake ana.

⁴Sepse nuk ka dhembje në vdekjen e tyre, dhe trupi i tyre është i majmë.

⁴Kahore hoki he whakawiringa a te mate i a ratou: he maro ano o ratou uaua.

⁵Ata nuk po heqin si vdekatarët e tjerë, as pësojnë goditje si njerëzit e tjerë.

⁵Kahore nga mea whakapouri tangata e pa ki a ratou; kahore ano ratou e whiua tahitia me te mano tangata.

⁶Prandaj kryelartësia i rrethon si një gjerdan dhe dhuna i mbështjell si një rrobe.

⁶Na reira, ano he hei te whakakake e awhi nei i a ratou, ano he kakahu te tutu e hipokina nei ratou.

⁷Sytë u dalin jashtë nga dhjami dhe përfytyrimet e çoroditura të zemrës së tyre vërshojnë.

⁷Pupuhi ana o ratou kanohi i te ngako: nui ake nga mea i a ratou i a o ratou ngakau i hiahia ai.

⁸Ata tallen dhe kurdisin me pabesi shtypjen, flasin me arrogancë.

⁸E whakahi ana ratou, e korero kino ana mo te whakatoi: kei runga noa ake a ratou korero.

⁹E drejtojnë gojën e tyre kundër qiellit dhe gjuha e tyre përshkon tokën.

⁹Tutuki tonu to ratou mangai ki nga rangi: e kopikopiko ana hoki to ratou arero i runga i te whenua.

¹⁰Prandaj njerëzit e tyre kthehen nga ajo anë dhe pijnë me të madhe ujërat e tyre,

¹⁰Koia tona iwi i hoki mai ai ki konei: a e whakawiria ana he wai mo ratou, ki tonu te kapu.

¹¹dhe thonë: "Si është e mundur që Perëndia të dijë çdo gjë dhe të ketë njohuri te Shumë i Larti?".

¹¹E mea ana ratou, Ma te aha e matau ai te Atua? He matauranga koia to te Runga Rawa?

¹²Ja, këta janë të pabesë; megjithatë janë gjithnjë të qetë dhe i shtojnë pasuritë e tyre.

¹²Nana, ko te hunga kino tenei, kei runga tonu i te whenua rangatira, e hua ana o ratou taonga.

¹³Më kot, pra, pastrova zemrën time dhe i lava duart në pafajësinë time.

¹³He pono he maumau taku mea i toku ngakau kia ma, taku horoi hoki i oku ringa ki te harakore.

¹⁴Sepse jam goditur tërë ditën dhe jam ndëshkuar çdo mëngjes.

¹⁴E whiua ana hoki ahau i te roa o te ra, e pakia ana i nga ata katoa.

¹⁵Sikur të kisha thënë: "Do të flas edhe unë kështu", ja, do të kisha mohuar brezin e bijve të tu.

¹⁵¶ Me i ki ahau, Ka penei taku korero; na e tinihanga ana ahau ki te whakatupuranga o au tamariki.

¹⁶Atëherë kërkova ta kuptoj këtë gjë, por ajo m'u duk shumë e vështirë.

¹⁶I taku meatanga kia matauria tenei, ka kite ahau he mahi whakauaua rawa;

¹⁷Deri sa hyra në shenjtoren e Perëndisë dhe mora parasysh fundin e tyre.

¹⁷Tae noa ahau ki te wahi tapu o te Atua, katahi ahau ka mohio ki to ratou mutunga.

¹⁸Me siguri, ti i vë në vënde të rrëshqitshme dhe kështu i bën që të bien në shkatërrim.

¹⁸He pono i whakaturia ratou e koe ki nga wahi pahekeheke; a whakataka ana e koe ki te ngaromanga.

¹⁹Si u shkatërruan në një çast! Ata vdiqën të konsumuar nga tmerri!

¹⁹Ano te panga whakareretanga o to ratou hunanga! kua pau rawa i nga wehi.

²⁰Ashtu si në një ëndërr, kur zgjohesh, kështu edhe ti, o Zot, kur të zgjohesh, do të përbuzësh pamjen e tyre të kotë.

²⁰Ka rite ki te rekanga kanohi, ina ara ake te tangata, tau whakahawea ki to ratou ahua, e te Ariki, ina ara ake koe.

²¹Kur zemra ime acarohej dhe e ndjeja veten sikur më shponin nga brenda,

²¹¶ Na mamae noa iho toku ngakau, a hukihuki ana oku whatumanawa.

²²unë isha pa mend dhe pa kuptim; para teje isha si një kafshë.

²²He whakaarokore hoki ahau, he kuware: me te mea he kirehe ahau i tou aroaro.

²³Por megjithatë unë jam gjithnjë me ty; ti më ke kapur nga dora e djathtë.

²³Ahakoa ra kei a koe tonu ahau; e puritia ana e koe toku ringa matau.

²⁴Ti do të më udhëheqësh me këshillën tënde dhe do të më çosh pastaj në lavdi.

²⁴Ma tou whakaaro ahau e arahi; muri iho ka riro ahau i a koe ki te kororia.

²⁵Cilin kam në qiell veç teje? Dhe mbi tokë nuk dëshiroj tjetër njeri veç teje.

²⁵Ko wai hoki toku i te rangi ko koe anake? Kahore atu hoki oku i te whenua e hiahia ai, ko koe anake.

²⁶Mishi im dhe zemra ime nuk mund të ligështohen, por Perëndia është kështjella e zemrës sime dhe pjesa ime në përjetësi.

²⁶Hemo iho oku kikokiko me toku ngakau: ko te Atua ia te kaha o toku ngakau, toku wahi ake ake.

²⁷Sepse ja, ata që largohen prej teje do të vdesin; ti shkatërron tërë ata që, duke kurvëruar, largohen prej teje.

²⁷Na, ko te hunga e mamao atu ana i a koe ka mate: ka ngaro i a koe te hunga puremu katoa e whakarere nei i a koe.

²⁸Por sa për mua, e mira është t'i afrohem Perëndisë; e kam bërë Zotin tim, Zotin, strehën time, për të treguar gjithë veprat e tua.

²⁸Ko ahau ia, he pai ki ahau te whakatata ki te Atua: kua waiho e ahau te Ariki, a Ihowa, hei whakawhirinakitanga moku, kia whakapuakina ai e ahau au mahi katoa.