1Ne të lëvdojmë, o Perëndi, ne të lëvdojmë, sepse emri yt na është i afërt; njeriu tregon mrekullitë e tua.
1¶ Ki te tino kaiwhakatangi. Aratakiti. He himene, he waiata na Ahapa. Ka whakawhetai tonu matou ki a koe, e te Atua; ka whakawhetai tonu matou, kei te tata mai hoki tou ingoa: e korerotia ana e te tangata au mahi whakamiharo.
2Kur do të vijë koha e caktuar, unë do të gjykoj me drejtësi.
2Ka kitea e ahau te wa e rite ana, ka tika taku whakawa.
3Toka dhe tërë banorët e saj shkrihen, por unë i bëj të qëndrueshme shtyllat e saj. (Sela)
3Kuteretere noa iho te whenua me ona tangata katoa; naku i whakatu ona pou. (Hera.
4U kam thënë fodullëve: "Mos u mburrni!", dhe të pabesëve: "Mos u bëni hundëpërpjetë!
4I mea ahau ki te hunga whakakake, Kati ra te whakakake; ki te hunga hara ano, Kaua e whakaarahia te haona.
5Mos e ngrini lart kokën, mos flisni me qafë të fortë".
5Kaua to koutou haona e whakaarahia ki runga: kati te whakamaro i te kaki ina korero.
6Sepse lëvdimi nuk vjen as nga lindja, as nga perëndimi, as edhe nga shkretëtira.
6¶ No te mea kahore he aranga i te rawhiti, kahore i te hauauru, kahore hoki i te tonga.
7Sepse Perëndia është ai që gjykon; ai ul njerin dhe ngre tjetrin.
7Ko te Atua ia te kaiwhakawa; ko tenei e whakaititia iho ana e ia, ko tera e whakaarahia ake ana.
8Sepse Zoti ka në dorë një kupë vere që shkumon dhe plot me erëza, që ai e zbraz. Me siguri tërë të pabesët e dheut do ta kullojnë dhe do të pinë deri llumin.
8Kei te ringa hoki o Ihowa he kapu, pahuka tonu te waina; ki tonu, whakananu rawa, hei ringihanga mana: ko nga nganga ia, ma te hunga kino katoa o te whenua e tatau, e inu.
9Por unë do të shpall përjetë dhe do t'i këndoj lavde Perëndisë të Jakobit.
9Ko ahau ia, ka kauwhau tonu: ka himene ki te Atua o Hakopa.
10Dhe do të dërrmoj tërë fuqinë e të pabesëve, por fuqia e të drejtëve do të përlëvdohet.
10A ka kotia e ahau nga haona katoa o te hunga kino: ka whakaarahia ake ia nga haona o te tangata tika.