1O Zot, Perëndi i shpëtimit tim, unë bërtas ditë e natë para teje.
1¶ He waiata, he himene ma nga tama a Koraha. Ki te tino kaiwhakatangi. Maharata Reanoto. He Makiri na Hemana Eterahi. E Ihowa, e te Atua o toku whakaoranga, he tangi taku ki tou aroaro i te ao, i te po.
2Arriftë deri te ti lutja ime, vëri veshin britmës time,
2Kia tae atu taku inoi ki tou aroaro: whakatitahatia mai tou taringa ki taku tangi.
3sepse shpirti im është ngopur me të keqen, dhe jeta ime ka arritur deri në Sheol.
3Kua ki hoki toku wairua i te pouri, a e whakatata ana toku ora ki te reinga.
4Tanimë përfshihem ndër ata që do të zbresin në gropë, jam si një njeri që nuk ka më forcë.
4Kua taua tahitia ahau me te hunga e heke ana ki te rua; e rite ana ahau ki te tangata kahore ona awhina!
5Jam braktisur midis të vdekurve ashtu si të vrarët që janë në varr, të cilët ti nuk i mban mend dhe që janë prerë e janë larguar nga dora jote.
5I maka ki waenga i nga tupapaku, me he tangata i patua e takoto ana i te urupa, kahore nei e maharatia e koe i muri; he mea momotu ke ratou na tou ringa.
6Ti më ke shtënë në gropën më të thellë, në vënde të errëta, në humnerat.
6Kua whakatakotoria ahau e koe ki te rua i raro riro, ki te pouri, ki nga rire.
7Mbi mua ka shpërthyer zemërimi yt, dhe ti më ke marrë me vete megjithë valët tua. (Sela)
7E pehia ana ahau e tou riri, e pakia ana hoki e koe ki au ngaru katoa. (Hera.
8Ti më ke lënë pa miqtë e mi; më ke bërë për ta një objekt të neveritshëm; jam mbyllur dhe nuk mund të dal.
8Kua whakamataratia atu e koe oku hoa kia tawhiti i ahau: kua meinga ahau e koe hei mea whakarihariha ki a ratou: kua uakina mai ahau, a kahore e puta ki waho.
9Syri im venitet nga dhembja; të kërkoj çdo ditë, o Zot, dhe i zgjat drejt teje duart e mia.
9Kua he toku kanohi i te tangihanga: e karanga ana ahau ki a koe, e Ihowa, i nga ra katoa, kua totoro hoki oku ringa ki a koe.
10A do të bësh vallë mrekulli për të vdekurit? A do të ringjallen të vdekurit për të të lëvduar? (Sela)
10¶ Tera ranei koe e mahi merekara ki nga tupapaku? E ara koia te hunga kua mate ki te whakamoemiti ki a koe? (Hera.
11A do të kremtohet mirësia jote në varr dhe besnikëria jote në vendin e shkatërrimit?
11Ka kauwhautia ranei tou aroha i roto i te urupa? tou pono i roto i te ngaromanga?
12A do të njihen mrekullitë e tua në terr dhe drejtësia jote mbi tokën e harresës?
12E matauria koia au mea whakamiharo i roto i te pouri? tou tika i te whenua o te warewaretanga?
13Por unë të këlthas ty, o Zot, dhe lutja ime të drejtohet në mëngjes.
13Ko ahau ia kua karanga ki a koe, e Ihowa: a i te ata ka tae atu taku inoi ki tou aroaro.
14Pse më refuzon, o Zot, pse më fsheh fytyrën tënde?
14He aha, e Ihowa, i panga ai toku wairua e koe? He aha i huna ai tou mata ki ahau?
15Kam qenë i pikëlluar dhe duke vdekur qysh në rini; kam vuajtur nga tmerret e tua dhe e kam humbur.
15No toku tamarikitanga ake ano i pakia ai ahau, i whakahemohemo ai: i ahau e pehia ana e au whakawehi, ka pororaru noa iho.
16Mbi mua ka kaluar zemërimi yt i zjarrtë; tmerret e tua më kanë asgjesuar,
16I tika tou riri nui ma runga i ahau; kua haukotia ahau e au mea whakawehi.
17më kanë rrethuar si ujërat gjatë gjithë ditës dhe të gjitha së bashku më kanë mbytur.
17Ano he wai ratou ki te karapoti i ahau i te ra roa nei; hui tahi ratou ki te taiawhio i ahau.
18Ke larguar nga unë miqtë dhe të njohurit e mi; miku im më i ngushtë është errësira.
18Kua wehea e koe kia tawhiti atu i ahau te hoa hei aroha mai, me oku hoa ki roto ki te pouri.