¹"Tani pra, Job, dëgjo atë që kam për të thënë dhe vëru veshin gjithë fjalëve të mia!

¹Ouve, pois, as minhas palavras, ó Jó, e dá ouvidos a todas as minhas declaraçoes.

²Ja, unë po hap gojën dhe gjuha ime flet në gojën time.

²Eis que já abri a minha boca; já falou a minha língua debaixo do meu paladar.

³Fjalët e mia burojnë nga një zemër e drejtë, buzët e mia do të thonë njohuri të pastra.

³As minhas palavras declaram a integridade do meu coração, e os meus lábios falam com sinceridade o que sabem.

⁴Fryma e Perëndisë më ka krijuar dhe fryma e të Plotfuqishmit më jep jetë.

⁴O Espírito de Deus me fez, e o sopro do Todo-Poderoso me dá vida.

⁵Në rast se mundesh, m'u përgjigj; përgatitu gjithashtu të mbrosh pozitat e tua.

⁵Se podes, responde-me; põe as tuas palavras em ordem diante de mim; apresenta-te.

⁶Ja, unë jam i barabartë me ty përpara Perëndisë; edhe unë jam formuar nga argjili.

⁶Eis que diante de Deus sou o que tu és; eu também fui formado do barro.

⁷Ja, asnjë frikë nga unë nuk duhet të të lemerisë, dhe dora ime nuk do të rëndojë mbi ty.

⁷Eis que não te perturbará nenhum medo de mim, nem será pesada sobre ti a minha mão.

⁸Por ti u ke thënë veshëve të mi dhe dëgjova tingullin e fjalëve të tua, që thonin:

⁸Na verdade tu falaste aos meus ouvidos, e eu ouvi a voz das tuas palavras. Dizias:

⁹"Una jam i pastër, pa mëkat; jam i pafajmë, nuk ka asnjë faj tek unë.

⁹Limpo estou, sem transgressão; puro sou, e não há em mim iniqüidade.

¹⁰Por Perëndia gjen kundër meje shkaqe armiqësie dhe më konsideron armikun e tij;

¹⁰Eis que Deus procura motivos de inimizade contra mim, e me considera como o seu inimigo.

¹¹i fut këmbët e mia në pranga dhe kqyr gjithë hapat e mia".

¹¹Põe no tronco os meus pés, e observa todas as minhas veredas.

¹²Mirë, pra, unë të them se këtu nuk ke të drejtë, sepse Perëndia është më i madh se njeriu.

¹²Eis que nisso não tens razão; eu te responderei; porque Deus e maior do que o homem.

¹³Pse hahesh me të, kur ai nuk jep llogari për asnjë nga veprimet e tij?

¹³Por que razão contendes com ele por não dar conta dos seus atos?

¹⁴Në fakt Perëndia flet në një mënyrë apo në një tjetër por njeriu nuk e vë re:

¹⁴Pois Deus fala de um modo, e ainda de outro se o homem não lhe atende.

¹⁵në një ëndërr, në një vegim të natës, kur një gjumë i rëndë i zë njerëzit, kur dremitin në shtretërit e tyre.

¹⁵Em sonho ou em visão de noite, quando cai sono profundo sobre os homens, quando adormecem na cama;

¹⁶Atëherë ai hap veshët e njerëzve dhe vulos paralajmërimet që u bën,

¹⁶então abre os ouvidos dos homens, e os atemoriza com avisos,

¹⁷për ta larguar njeriun nga veprimet e tij dhe për ta mbajtur larg nga kryelartësia,

¹⁷para apartar o homem do seu desígnio, e esconder do homem a soberba;

¹⁸për të shpëtuar shpirtin e tij nga gropa dhe për të penguar që jeta e tij të mbarojë nga shpata.

¹⁸para reter a sua alma da cova, e a sua vida de passar pela espada.

¹⁹Njeriu paralajmërohet gjithashtu me dhembjen në shtratin e vet dhe me torturën e pandërprerë të kockave të tij,

¹⁹Também é castigado na sua cama com dores, e com incessante contenda nos seus ossos;

²⁰aq sa i neveritet buka dhe madje edhe ushqimet më të shijshme.

²⁰de modo que a sua vida abomina o pão, e a sua alma a comida apetecível.

²¹Mishi konsumohet sa mbyll e hap sytë, ndërsa kockat e tij, që më parë nuk dukeshin, tani dalin jashtë;

²¹Consome-se a sua carne, de maneira que desaparece, e os seus ossos, que não se viam, agora aparecem.

²²kështu shpirti i tij i afrohet gropës dhe jeta e tij atyre që sjellin vdekjen.

²²A sua alma se vai chegando � cova, e a sua vida aos que trazem a morte.

²³Por në rast se pranë tij ka një engjëll, një interpret, një i vetëm ndër një mijë, që t'i tregojë njeriut detyrën e tij.

²³Se com ele, pois, houver um anjo, um intérprete, um entre mil, para declarar ao homem o que lhe é justo,

²⁴Perëndisë i vjen keq për të dhe thotë: "Kurseje që të mos zbresë në gropë; gjeta shpengimin për të".

²⁴então terá compaixão dele, e lhe dirá: Livra-o, para que não desça � cova; já achei resgate.

²⁵Atëherë mishi i tij do të bëhet më i freskët se kur ishte fëmijë dhe ai do të kthehet në ditët e rinisë së tij.

²⁵Sua carne se reverdecerá mais do que na sua infância; e ele tornará aos dias da sua juventude.

²⁶Do t'i lutet fort Perëndisë, do të gjejë hir pranë tij dhe do të mund të sodisë fytyrën e tij me gëzim, sepse Perëndia do ta ketë rivendosur njeriun në drejtësinë e tij.

²⁶Deveras orará a Deus, que lhe será propício, e o fará ver a sua face com júbilo, e restituirá ao homem a sua justiça.

²⁷Duke iu drejtuar njerëzve, do të thotë: "Kam mëkatuar dhe kam shkelur drejtësinë, dhe nuk u ndëshkova siç e meritoja.

²⁷Cantará diante dos homens, e dirá: Pequei, e perverti o direito, o que de nada me aproveitou.

²⁸Perëndia i ka shpenguar shpirtin tim, që të mos zbriste në gropë dhe jeta ime mund të shohë dritën".

²⁸Mas Deus livrou a minha alma de ir para a cova, e a minha vida verá a luz.

²⁹Ja, Perëndia e bën këtë dy herë, tri herë me njeriun,

²⁹Eis que tudo isto Deus faz duas e três vezes para com o homem,

³⁰për të shpëtuar shpirtin e tij nga gropa dhe për ta ndriçuar me dritën e jetës.

³⁰para reconduzir a sua alma da cova, a fim de que seja iluminado com a luz dos viventes.

³¹Ki kujdes, Jobi, dëgjomë; rri në heshtje, dhe unë do të flas.

³¹Escuta, pois, ó Jó, ouve-me; cala-te, e eu falarei.

³²Në qoftë se ke diçka për të thënë, përgjigjmu, folë, sepse do të dëshiroja të të jepja të drejtë.

³²Se tens alguma coisa que dizer, responde-me; fala, porque desejo justificar-te.

³³Përndryshe dëgjomë; hesht dhe unë do të të mësoj diturinë".

³³Se não, escuta-me tu; cala-te, e ensinar-te-ei a sabedoria.