¹"Bërtit, pra! A ka vallë ndonjë që të përgjigjet? Kujt prej shenjtorëve do t'i drejtohesh?

¹Chama agora; há alguém que te responda; E a qual dentre os entes santos te dirigirás?

²Zemërimi në fakt e vret të pamendin dhe zilia e vret budallanë.

²Pois a dor destrói o louco, e a inveja mata o tolo.

³E kam parë të pamendin të lëshojë rrënjë, por shumë shpejt e mallkova banesën e tij.

³Bem vi eu o louco lançar raízes; mas logo amaldiçoei a sua habitação:

⁴Bijtë e tij nuk kanë asnjë siguri, janë të shtypur te porta, dhe nuk ka njeri që t'i mbrojë.

⁴Seus filhos estão longe da segurança, e são pisados nas portas, e não há quem os livre.

⁵I urituri përpin të korrat e tij, ia merr edhe sikur të jenë midis gjembave, dhe një lak përpin pasurinë e tij.

⁵A sua messe é devorada pelo faminto, que até dentre os espinhos a tira; e o laço abre as fauces para a fazenda deles.

⁶Sepse shpirtligësia nuk del nga pluhuri dhe mundimi nuk mbin nga toka;

⁶Porque a aflição não procede do pó, nem a tribulação brota da terra;

⁷por njeriu lind për të vuajtur, ashtu si shkëndija për t'u ngjitur lart.

⁷mas o homem nasce para a tribulação, como as faíscas voam para cima.

⁸Por unë do të kërkoja Perëndinë, dhe Perëndisë do t'i besoja çështjen time,

⁸Mas quanto a mim eu buscaria a Deus, e a Deus entregaria a minha causa;

⁹atij që bën gjëra të mëdha dhe që nuk mund të njihen; mrekulli të panumërta,

⁹o qual faz coisas grandes e inescrutáveis, maravilhas sem número.

¹⁰që i jep shiun tokës dhe dërgon ujin në fushat;

¹⁰Ele derrama a chuva sobre a terra, e envia águas sobre os campos.

¹¹që ngre të varfrit dhe vë në siguri lart ata që vuajnë.

¹¹Ele põe num lugar alto os abatidos; e os que choram são exaltados � segurança.

¹²I bën të kota synimet e dinakëve, dhe kështu duart e tyre nuk mund të realizojnë planet e tyre;

¹²Ele frustra as maquinações dos astutos, de modo que as suas mãos não possam levar coisa alguma a efeito.

¹³i merr të urtët në dredhinë e tyre, dhe kështu këshilla e të pandershmëve shpejt bëhet tym.

¹³Ele apanha os sábios na sua própria astúcia, e o conselho dos perversos se precipita.

¹⁴Gjatë ditës ata hasin në errësirë, bash në mesditë ecin me tahmin sikur të ishte natë;

¹⁴Eles de dia encontram as trevas, e ao meio-dia andam �s apalpadelas, como de noite.

¹⁵por Perëndia e shpëton nevojtarin nga shpata, nga goja e të fuqishmëve dhe nga duart e tyre.

¹⁵Mas Deus livra o necessitado da espada da boca deles, e da mão do poderoso.

¹⁶Kështu ka shpresë për të mjerin, por padrejtësia ia mbyll gojën atij.

¹⁶Assim há esperança para o pobre; e a iniqüidade tapa a boca.

¹⁷Ja, lum njeriu që Perëndia dënon; prandaj ti mos e përbuz ndëshkimin e të Plotfuqishmit;

¹⁷Eis que bem-aventurado é o homem a quem Deus corrige; não desprezes, pois, a correção do Todo-Poderoso.

¹⁸sepse ai e bën plagën, dhe pastaj e fashon, plagos, por duart e tij shërojnë.

¹⁸Pois ele faz a ferida, e ele mesmo a liga; ele fere, e as suas mãos curam.

¹⁹Nga gjashtë fatkeqësi ai do të të çlirojë, po, në të shtatën e keqja nuk do të të prekë.

¹⁹Em seis angústias te livrará, e em sete o mal não te tocará.

²⁰Në kohë zie do të të shpëtojë nga vdekja, në kohë lufte nga forca e shpatës.

²⁰Na fome te livrará da morte, e na guerra do poder da espada.

²¹Do t'i shpëtosh fshikullit të gjuhës, nuk do të trembesh kur të vijë shkatërrimi.

²¹Do açoite da língua estarás abrigado, e não temerás a assolação, quando chegar.

²²Do të qeshësh me shkatërrimin dhe me zinë, dhe nuk do të kesh frikë nga bishat e dheut;

²²Da assolação e da fome te rirás, e dos animais da terra não terás medo.

²³sepse do të kesh një besëlidhje me gurët e dheut, dhe kafshët e fushave do të jenë në paqe me ty.

²³Pois até com as pedras do campo terás a tua aliança, e as feras do campo estarão em paz contigo.

²⁴Do të dish që çadra jote është e siguruar; do të vizitosh kullotat e tua dhe do të shikosh që nuk mungon asgjë.

²⁴Saberás que a tua tenda está em paz; visitarás o teu rebanho, e nada te faltará.

²⁵Do të kuptosh që pasardhësit e tu janë të shumtë dhe të vegjlit e tu si bari i fushave.

²⁵Também saberás que se multiplicará a tua descendência e a tua posteridade como a erva da terra.

²⁶Do të zbresësh në varr në moshë të shkuar, ashtu si në stinën e vet mblidhet një tog duajsh.

²⁶Em boa velhice irás � sepultura, como se recolhe o feixe de trigo a seu tempo.

²⁷Ja ç'kemi gjetur; kështu është. Dëgjoje dhe përfito".

²⁷Eis que isso já o havemos inquirido, e assim o é; ouve-o, e conhece-o para teu bem.