¹O Zot, dëgjo një çështje të drejtë, dëgjo me vëmendej britmën time, dëgjo lutjen time, që nuk vjen nga buzë mashtruese.

¹Ouve, Senhor, a justa causa; atende ao meu clamor; dá ouvidos � minha oração, que não procede de lábios enganosos.

²Ardhtë mbrojtja ime nga prania jote; sytë e tu pafshin atë që është e drejtë.

²Venha de ti a minha sentença; atendam os teus olhos � eqüidade.

³Ti e ke hetuar zemrën time, e ke vizituar natën; më ke vënë në provë dhe nuk ke gjetur asgjë; kam vendosur të mos mëkatoj me gojën time.

³Provas-me o coração, visitas-me de noite; examinas-me e não achas iniqüidade; a minha boca não transgride.

⁴Përsa u përket veprave të njerëzve, për fjalën e buzëve të tua, jam ruajtur nga rrugët e njerëzve të furishëm.

⁴Quanto �s obras dos homens, pela palavra dos teus lábios eu me tenho guardado dos caminhos do homem violento.

⁵Hapat e mia kanë qëndruar të sigurt në shtigjet e tua dhe këmbët e mia nuk janë lëkundur.

⁵Os meus passos apegaram-se �s tuas veredas, não resvalaram os meus pés.

⁶Unë të drejtohem ty, o Perëndi, sepse ti m'i plotëson, zgjat veshët e tu ndaj meje, dëgjo fjalët e mia.

⁶A ti, ó Deus, eu clamo, pois tu me ouvirás; inclina para mim os teus ouvidos, e ouve as minhas palavras.

⁷Tregomë mirësinë tënde të mrekullueshme, ti, që me të djathtën tënde i shpëton nga kundërshtarët e tyre ata që gjejnë strehë pranë teje.

⁷Faze maravilhosas as tuas beneficências, ó Salvador dos que � tua destra se refugiam daqueles que se levantam contra eles.

⁸Më ruaj si beben e syrit; më mbulo, nën hijen e krahëve të tu,

⁸Guarda-me como � menina do olho; esconde-me, � sombra das tuas asas,

⁹nga të pabesët që më shtypin dhe nga armiqtë për vdekje që më rrethojnë.

⁹dos ímpios que me despojam, dos meus inimigos mortais que me cercam.

¹⁰Zemrat e tyre janë fortësuar, goja e tyre flet me arrogancë.

¹⁰Eles fecham o seu coração; com a boca falam soberbamente.

¹¹Tani në kanë rrethuar, ndjekin hapat tona; na ngulin sytë e tyre për të na rrëzuar.

¹¹Andam agora rodeando os meus passos; fixam em mim os seus olhos para me derrubarem por terra.

¹²Armiku im i përngjan një luani që digjet nga dëshira që të shqyejë, dhe të një luani të vogël që rri në pritë në vënde të fshehta.

¹²Parecem-se com o leão que deseja arrebatar a sua presa, e com o leãozinho que espreita em esconderijos.

¹³Çohu, o Zot, përballoje, rrëzoje; çliro shpirtin tim nga i pabesi me shpatën tënde.

¹³Levanta-te, Senhor, detém-nos, derruba-os; livra-me dos ímpios, pela tua espada,

¹⁴O Zot, më çliro me dorën tënde nga njerëzit, nga njerëzit e kësaj bote që bën pjesë në këtë jetë, dhe barkun e të cilëve ti e mbush me thesaret e tua të fshehta; bijtë e tyre ngopen dhe u lënë fëmijëve të tyre ato që mbetet nga pasuritë e tyre.

¹⁴dos homens, pela tua mão, Senhor, dos homens do mundo, cujo quinhão está nesta vida. Enche-lhes o ventre da tua ira entesourada. Fartem-se dela os seus filhos, e dêem ainda os sobejos por herança aos seus pequeninos.

¹⁵Sa për mua, për hir të drejtësisë do të shoh fytyrën tënde; do të ngopem nga prania jote kur të zgjohem.

¹⁵Quanto a mim, em retidão contemplarei a tua face; eu me satisfarei com a tua semelhança quando acordar.