¹Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur? Pse më rri kaq larg dhe nuk vjen të më çlirosh, duke dëgjuar fjalët e ofshamës sime?

¹Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste? por que estás afastado de me auxiliar, e das palavras do meu bramido?

²O Perëndia im, unë bërtas ditën, por ti nuk përgjigjesh, edhe natën unë nuk rri në heshtje.

²Deus meu, eu clamo de dia, porém tu não me ouves; também de noite, mas não acho sossego.

³Megjithatë ti je i Shenjti, që banon në lëvdimet e Izraelit.

³Contudo tu és santo, entronizado sobre os louvores de Israel.

⁴Etërit tonë kanë pasur besim te ti; kanë pasur besim te ti dhe ti i ke çliruar.

⁴Em ti confiaram nossos pais; confiaram, e tu os livraste.

⁵Të klithën ty dhe u çliruan; patën besim te ti dhe nuk u zhgënjyen.

⁵A ti clamaram, e foram salvos; em ti confiaram, e não foram confundidos.

⁶Por unë jam një krimb dhe jo një njeri; turpi i njerëzve dhe përçmimi i popullit.

⁶Mas eu sou verme, e não homem; opróbrio dos homens e desprezado do povo.

⁷Tërë ata që më shohin më përqeshin, zgjatin buzën dhe tundin kokën,

⁷Todos os que me vêem zombam de mim, arreganham os beiços e meneiam a cabeça, dizendo:

⁸duke thënë: "Ai i ka besuar Zotiit; le ta çlirojë, pra, ta ndihmojë, mbasi e do".

⁸Confiou no Senhor; que ele o livre; que ele o salve, pois que nele tem prazer.

⁹Me siguri ti je ai që më nxori nga barku i nënes; bëre që të kem besim te ti qysh nga koha kur pushoja mbi sisët e nënes sime.

⁹Mas tu és o que me tiraste da madre; o que me preservaste, estando eu ainda aos seios de minha mãe.

¹⁰Unë u braktisa te ti qysh nga lindja ime; ti je Perëndia im qysh nga barku i nënes sime.

¹⁰Nos teus braços fui lançado desde a madre; tu és o meu Deus desde o ventre de minha mãe.

¹¹Mos u largo nga unë, sepse ankthi është i afërt, dhe nuk ka asnjë që të më ndihmojë.

¹¹Não te alongues de mim, pois a angústia está perto, e não há quem acuda.

¹²Dema të mëdhenj më kanë rrethuar, dema të fuqishëm të Bashanit më rrinë përqark;

¹²Muitos touros me cercam; fortes touros de Basã me rodeiam.

¹³ata hapin gojën e tyre kundër meje, si një luan grabitqar që vrumbullit.

¹³Abrem contra mim sua boca, como um leão que despedaça e que ruge.

¹⁴Më derdhin si ujë dhe tërë kockat e mia janë të ndrydhura; zemra ime është si dylli që shkrihet në mes të zorrëve të mia.

¹⁴Como água me derramei, e todos os meus ossos se desconjuntaram; o meu coração é como cera, derreteu-se no meio das minhas entranhas.

¹⁵Forca ime është tharë si një enë balte dhe gjuha ime është ngjitur te qiellza; ti më ke vënë në pluhurin e vdekjes.

¹⁵A minha força secou-se como um caco e a língua se me pega ao paladar; tu me puseste no pó da morte.

¹⁶Sepse qentë më kanë rrethuar, një grup keqbërësish më rri rrotull; më kanë shpuar duart dhe këmbët.

¹⁶Pois cães me rodeiam; um ajuntamento de malfeitores me cerca; transpassaram-me as mãos e os pés.

¹⁷Unë mund t'i numëroj gjithë kockat e mia; ato më shikojnë dhe më këqyrin.

¹⁷Posso contar todos os meus ossos. Eles me olham e ficam a mirar-me.

¹⁸Ndajnë midis tyre rrobat e mia dhe hedhin në short tunikën time.

¹⁸Repartem entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançam sortes.

¹⁹Por ti, o Zot, mos u largo; ti që je forca ime, nxito të më ndihmosh.

¹⁹Mas tu, Senhor, não te alongues de mim; força minha, apressa-te em socorrer-me.

²⁰Çliroje jetën time nga shpata, jetën time të vetme nga këmba e qenit.

²⁰Livra-me da espada, e a minha vida do poder do cão.

²¹Shpëtomë nga gryka e luanit dhe nga brirët e buajve. Ti m'u përgjigje.

²¹Salva-me da boca do leão, sim, livra-me dos chifres do boi selvagem.

²²Unë do t'u njoftoj emrin tënd vëllezërve të mi, do të të lëvdoj në mes të kuvendit.

²²Então anunciarei o teu nome aos meus irmãos; louvar-te-ei no meio da congregação.

²³Ju që keni frikë nga Zoti, lëvdojeni; dhe ju të gjithë, pasardhës të Jakobit, përlëvdojeni; dhe ju të gjithë, o fis i Izraelit, kini frikë nga ai.

²³Vós, que temeis ao Senhor, louvai-o; todos vós, filhos de Jacó, glorificai-o; temei-o todos vós, descendência de Israel.

²⁴Sepse ai nuk ka përçmuar as nuk ka hedhur poshtë vuajtjen e të pikëlluarit, dhe nuk i ka fshehur fytyrën e tij; por kur i ka klithur atij, ai e ka kënaqur.

²⁴Porque não desprezou nem abominou a aflição do aflito, nem dele escondeu o seu rosto; antes, quando ele clamou, o ouviu.

²⁵Shkaku i lëvdimit tim në kuvendin e madh je ti; unë do t'i plotësoj zotimet e mia në prani të të gjithë atyre që kanë frikë nga ti.

²⁵De ti vem o meu louvor na grande congregação; pagarei os meus votos perante os que o temem.

²⁶Nevojtarët do të hanë dhe do të ngopen; ata që kërkojnë Zotin do ta lëvdojnë; zemra juaj do të jetojë përjetë.

²⁶Os mansos comerão e se fartarão; louvarão ao Senhor os que o buscam. Que o vosso coração viva eternamente!

²⁷Të gjitha skajet e tokës do ta mbajnë mend Zotin dhe do të kthehen tek ai; dhe të gjitha familjet e kombeve do të adhurojnë përpara teje.

²⁷Todos os limites da terra se lembrarão e se converterão ao Senhor, e diante dele adorarão todas as famílias das nações.

²⁸Sepse Zotit i përket mbretëria dhe ai sundon mbi kombet.

²⁸Porque o domínio é do Senhor, e ele reina sobre as nações.

²⁹Gjithë të pasurit e dheut do të hanë dhe do të të adhurojnë; të gjithë ata që zbresin në pluhur dhe që nuk arrijnë të mbahen gjallë do të përkulen para teje.

²⁹Todos os grandes da terra comerão e adorarão, e todos os que descem ao pó se prostrarão perante ele, os que não podem reter a sua vida.

³⁰Pasardhësit do t'i shërbejnë; do t'i flitet për Zotin brezit të ardhshëm.

³⁰A posteridade o servirá; falar-se-á do Senhor � geração vindoura.

³¹Ata do të vijnë dhe do t'i shpallin drejtësinë e tij një populli që nuk ka lindur akoma, dhe që ai vetë e ka krijuar.

³¹Chegarão e anunciarão a justiça dele; a um povo que há de nascer contarão o que ele fez.