¹Davidi i drejtoi Zotit fjalët e këtij kantiku ditën që Zoti e çliroi nga duart e të gjithë armiqve të tij dhe nga dora e Saulit. Ai tha:

¹A Dávid hovoril Hospodinovi slová tejto piesne v deň, v ktorý ho vytrhnul Hospodin z ruky všetkých jeho nepriateľov i z ruky Saula,

²"Zoti është fortesa ime, kalaja ime dhe çlirimtari im,

²a riekol: Hospodin je mojou skalou a mojím hradom a je mi mojím vysloboditeľom,

³Perëndia im, shkëmbi në të cilin strehohem, mburoja ime, fuqia e shpëtimit tim, strehimi im i lartë, streha ime. O shpëtimtari im, ti më shpëton nga dhuna!

³je Bohom mojej skaly, ku ktorému sa utiekam, mojím štítom, rohom môjho spasenia mojou vysokou pevnosťou a mojím útočišťom. Môj Spasiteľu, zachraňuješ ma od ukrutnosti.

⁴Unë i kërkoj ndihmë Zotit që meriton të lavdërohet, dhe kështu më shpëtoi nga duart e armiqve të mi.

⁴Na veleslávneho som volal Hospodina, a bol som zachránený od svojich nepriateľov.

⁵Valët e vdekjes më kishin rrethuar dhe përrenjtë e shkatërrimit më kishin tmerruar.

⁵Lebo ma boly obkľúčily vlnobitia smrti; potoky beliála ma boly predesily;

⁶Dhimbjet e Sheolit më kishin zënë dhe lakun e vdekjes e kisha para syve.

⁶povrazy ríše mŕtvych ma boly obňaly; boly ma nadišly osídla smrti.

⁷Në ankthin tim i kërkova ndihmë Zotit dhe i klitha Perëndisë tim. Ai e dëgjoi zërin tim nga tempulli ku ndodhej dhe klithma ime arriti në veshët e tij.

⁷Vo svojej úzkosti som vzýval Hospodina a volal som na svojho Boha. Uslyšal môj hlas zo svojho chrámu, a moje volanie o pomoc prišlo do jeho uší.

⁸Atëherë toka u trondit dhe u drodh, themelet e qiejve u lëkundën dhe u shkundën, sepse ai ishte tërë zemërim.

⁸Vtedy sa pohla a zatriasla zem; základy nebies sa chvely od strachu a pohybovaly sa, lebo horel hnevom.

⁹Një tym ngjitej nga fejzat e hundës së tij dhe një zjarr përvëlues i dilte nga goja; prej tij dilnin thëngjij.

⁹Dym vystupoval jeho nozdrami, a oheň z jeho úst trávil, takže sa uhlie zanietilo od neho.

¹⁰Ai i uli qiejtë dhe zbriti me një mjegull të dendur poshtë këmbëve të tij.

¹⁰Naklonil nebesia a sostúpil, a mrákava bola pod jeho nohami;

¹¹Ai rrinte kaluar mbi një kerubin, fluturonte dhe dukej mbi flatrat e erës.

¹¹vysadol na cheruba a letel a ukázal sa na krýdlach vetra.

¹²Si shatorre rreth vetes kishte vënë terrin, errësirën e ujërave dhe retë e dendura të qiellit.

¹²Postavil tmu vôkol seba jako nejaké stány, hromadu vôd, husté oblaky vysoké.

¹³Nga shkëlqimi që i priste dilnin thëngjij.

¹³Od blesku pred ním roznietilo sa uhlie ohňa.

¹⁴Zoti gjëmoi në qiejt dhe Më i Larti bëri të dëgjohet zëri i tij.

¹⁴Hospodin hrmel z nebies, a Najvyšší vydal svoj hlas.

¹⁵Hodhi shigjeta dhe shpërndau armiqtë, hodhi shigjetat e tij dhe i shpërndau.

¹⁵Poslal svoje strely a rozohnal ich, blesk hromu, a podesil ich.

¹⁶Atëherë doli shtrati i detit dhe themelet e botës u zbuluan, me qortimin e Zotit, me erën që shfrynë, fejzat e hundës së tij.

¹⁶A ukázaly sa riečištia mora; odkryly sa základy okruhu sveta, pre žehranie Hospodinovo, od dychu ducha jeho nozdier.

¹⁷Ai nga lart shtriu dorën dhe më kapi, më nxori nga ujërat e mëdha.

¹⁷Vystrel rameno z výsosti, pochytil ma, vytiahol ma z velikých vôd.

¹⁸Më çliroi nga armiku im i fuqishëm dhe nga ata që më urrenin, sepse ishin më të fortë se unë

¹⁸Vytrhol ma z moci môjho silného nepriateľa, z moci tých, ktorí ma nenávideli, lebo boli mocnejší ako ja.

¹⁹Ata ishin ngritur kundër meje ditën e mjerimit tim, por Zoti qe përkrahësi im,

¹⁹Prišli na mňa v deň môjho nešťastia, ale Hospodin mi bol oporou

²⁰ai më çoi larg tyre; ai më shpëtoi sepse i pëlqej.

²⁰a vyviedol ma na priestranstvo, vytrhol ma, lebo má vo mne záľubu.

²¹Zoti më ka shpërblyer simbas së drejtës sime dhe më ka dhënë simbas pastërtisë së duarve të mia,

²¹Hospodin mi odplatil podľa mojej spravedlivosti, vrátil mi podľa čistoty mojich rúk.

²²sepse kam ndjekur rrugët e Zotit dhe nuk jam larguar pabesisht nga Perëndia im.

²²Lebo som ostríhal cesty Hospodinove a nedopustil som sa tej bezbožnosti, aby som bol odišiel od svojho Boha.

²³Sepse kam mbajtur para vetes të gjitha ligjet e tij dhe nuk jam larguar nga statutet e tij.

²³Lebo všetky jeho súdy sú predo mnou, ani som neuhnul od niktorého z jeho ustanovení.

²⁴Kam qenë i ndershëm me të dhe i jam ruajtur paudhësisë.

²⁴A bol som mu bez úhony a vystríhal som sa svojej neprávosti.

²⁵Prandaj Zoti më ka dhënë simbas së drejtës sime, simbas pastërtisë sime përpara syve të tij.

²⁵A tak mi zaplatil Hospodin podľa mojej spravedlivosti, podľa mojej čistoty pred jeho očima.

²⁶Ti tregohesh i mëshirshëm me njeriun e përshpirtshëm dhe i drejtë me njeriun e drejtë;

²⁶So zbožným si zbožný; s udatným bezúhonným si bezúhonný;

²⁷ti tregohesh i pastër me njeriun e pastër dhe dinak me njeriun e çoroditur.

²⁷s čistým si čistý, a s premršteným si prevrátený.

²⁸Ti shpëton njerëzit e hidhëruar, por shikimi yt ndalet mbi kryelartët për t'i ulur.

²⁸A pokorný ľud strápený zachrániš; ale tvoje oči hľadia na vysokomyseľných, aby si ich ponížil.

²⁹Po, ti je drita ime, o Zot; Zoti ndriçon terrin tim.

²⁹Lebo ty si mojou sviecou Hospodine. A Hospodin jasne osvecuje moju tmu.

³⁰Me ty mund të sulmoj një grup, me Perëndinë tim mund të kapërcej një mur.

³⁰Lebo v tebe som prebehnul vojskom. Vo svojom Bohu som preskočil múr.

³¹Rruga e Zotit është e përsosur; fjala e Zotit është purifikuar me zjarrin. Ai është mburoja e të gjithë atyre që kanë shpresë tek ai.

³¹Cesta silného Boha je bezúhonná. Reč Hospodinova je čistá a dokázaná sťa zlato v ohni. On je štítom všetkým, ktorí sa utiekajú k nemu.

³²Në fakt kush është Perëndi përveç Zotit? Dhe kush është Kalaja përveç Perëndisë tonë?

³²Lebo kde kto je silným Bohom krome Hospodina, a kto je skalou mimo nášho Boha?!

³³Zoti është kalaja ime e fuqishme, ai e bën të përsosur rrugën time.

³³Silný Bôh je mojou pevnosťou a silou. Úprimného vodí svojou cestou.

³⁴Ai i bën këmbët e mia si ato të drerit dhe më bën të mbahem mirë në vendet e mia të larta.

³⁴Robí jeho nohy podobnými nohám jelenice, a postavuje ma na mojich výšinách.

³⁵Ai i mëson duart e mia për betejë dhe krahët e mia mund të tendosin një hark prej bronzi.

³⁵Moje ruky učí boju; a moje ramená lámu aj oceľové lučište.

³⁶Ti më ke dhënë edhe mburojën e shpëtimit tënd dhe mirësia jote më ka bërë të madh.

³⁶Dal si mi štít svojho spasenia, a tvoja blahosklonnosť ma zveličuje.

³⁷Ti i ke zgjedhur hapat e mia dhe këmbët e mia nuk kanë ngurruar në këtë rast.

³⁷Rozšíril si podo mnou môj krok, a moje členky sa nehly.

³⁸Unë i kam ndjekur armiqtë e mi dhe i kam shkatërruar, nuk jam kthyer prapa para se t'i shfarosja.

³⁸Honil som svojich nepriateľov a zahladil som ich ani som sa nevrátil, až som im urobil koniec.

³⁹I kam shkatërruar dhe shtypur, dhe ata nuk kanë mundur më të ngrihen kundër meje; ata kanë rënë nën këmbët e mia.

³⁹Docela som ich zničil a porazil som ich tak, že nepovstanú, a padli pod moje nohy.

⁴⁰Ti më ke dhënë forcë në betejë, dhe bëre që të më përulen ata që ngriheshin kundër meje;

⁴⁰Prepasovával si ma silou do boja; zohol si podo mňa tých, ktorí povstávali proti mne.

⁴¹bëre që të më kthenin kurrizin armiqtë e mi përpara meje, dhe unë zhduka ata që më urrenin.

⁴¹Mojich nepriateľov si mi dal, aby som im stupil na šiju, tých, ktorí ma nenávideli, aby som ich vyplienil.

⁴²Ata shikuan, por nuk pati njeri që t'i shpëtonte; i klithën Zotit, por ai nuk iu përgjigj atyre.

⁴²Obzerali sa, ale nebolo spomocníka; volali k Hospodinovi, ale sa im neozval.

⁴³Unë i thërmova si pluhuri i tokës, i copëtova dhe i shkela si balta e rrugëve.

⁴³Rozdrvil som ich tak, že boli jako prach zeme, zdeptal som ich ako blato ulice a rozšliapal som ich.

⁴⁴Ti më ke çliruar nga mosmarrëveshjet e popullit tim, më ke ruajtur si udhëheqës i kombeve; një popull që nuk e njihja më ka shërbyer.

⁴⁴Vyslobodil si ma zo svárov môjho ľudu, strážil si ma, aby som bol hlavou národom; ľud, ktorého som neznal, mi slúži.

⁴⁵Bijtë e të huajve më nënshtrohen mua; sa më dëgjojnë, më binden.

⁴⁵Synovia cudzieho národa sa mi lichotne koria. Len čo počuli chýr o mne, poslúchajú ma.

⁴⁶Bijtë e të huajve kanë humbur guximin, kanë dalë duke u dridhur nga fortesat e tyre.

⁴⁶Synovia cudzieho národa vädnú strachom a trasúci sa prichádzajú zo svojich miest zavrených.

⁴⁷Rroftë Zoti! Qoftë e bekuar Fortesa ime! U lartësoftë në qiell Perëndia, Fortesa e shpëtimit tim!

⁴⁷Žije Hospodin, a nech je požehnaná moja skala, a nech je vyvýšený Bôh skaly môjho spasenia!

⁴⁸Éshtë Perëndia që hakmerret për mua, që më nënshtron popujt,

⁴⁸Silný Bôh je to, ktorý mi dáva pomstu a podmaňuje národy podo mňa;

⁴⁹dhe më liron nga armiqtë e mi. Ti më larton mbi ata që ngrihen kundër meje dhe më çliron nga njeriu i furishëm.

⁴⁹vyvodí ma z moci mojich nepriateľov. A povyšuješ ma nad tých, ktorí povstávajú proti mne. Vytrhol si ma, znova a znova, z moci ukrutného človeka.

⁵⁰Prandaj, o Zot, do të të kremtoj midis kombeve dhe do të këndojë lavdinë e emrit tënd.

⁵⁰Preto ťa budem chváliť, ó, Hospodine, medzi národami, a tvojmu menu budem spievať žalmy.

⁵¹Lirime të mëdha i siguron mbretit të tij, sillet dashamirës me të vajosurin, me Davidin dhe me pasardhësit e tij përjetë".

⁵¹Dáva veľké spasenie svojmu kráľovi a činí milosť svojmu pomazanému, Dávidovi, a jeho semenu, až na veky.