1"Fryma ime u copëtua, ditët po më shuhen, varri po më pret.
1Môj duch je rozrušený; moje dni hasnú; zbývajú mi hroby.
2A nuk jam i rrethuar nga njerëz që më përqeshin. Syri im ndalet mbi fyerjet e tyre.
2Je isté, že je posmech posmievačov u mňa, a moje oko má dlieť na ich poburovaní!
3Më jep, pra, një peng pranë teje, përndryshe kush do të më shtrëngonte dorën si garant?
3Nože polož záloh; zaruč sa u seba za mňa! Lebo veď kde kto iný uderí do mojej ruky!
4Nga që i ke penguar mendjet e tyre të kuptojnë, prandaj nuk do t'i bësh të triumfojnë.
4Pretože si prikryl ich srdce, aby nerozumeli, preto ich ani nepovýšiš.
5Kush i tradhton miqtë deri sa t'i grabisë, ka për t'i parë më pak sytë e fëmijëve të tij.
5Kto za podiel oznámi blížnych, toho synov oči sa zatmejú.
6Por unë prej tij jam bërë gazi i popujve dhe jam katandisur në një njeri të cilin e pështyjnë në fytyrë.
6Ale ma vystavil ľuďom za príslovie, a stal som sa takým, ktorému sa pľuje do tvári.
7Syri më erret për shkak të dhembjes dhe tërë gjymtyrët e mia nuk janë veçse hije.
7Moje oko zoslablo od žiaľu, a všetky moje údy sú podobné tôni.
8Njerëzit e drejtë habiten nga kjo, dhe i pafajmi ngrihet kundër të pabesit.
8Statoční ľudia priami sa hrozia nad tým, a nevinný sa poburuje nad pokrytcom.
9Megjithatë i drejti mbetet i lidhur fort me rrugën e tij, dhe ai që i ka duart e pastra fortësohet gjithnjë e më tepër.
9Avšak spravedlivý sa bude držať svojej cesty, a ten, kto je čistých rúk, priberie sily.
10Sa për ju të gjithë, kthehuni, ejani, pra, sepse midis jush nuk po gjej asnjë njeri të urtë.
10Ale i vy všetci sa vráťte a nože poďte! Lež nenajdem medzi vami múdreho.
11Ditët e mia shkuan dhe planet e mia u prishën, pikërisht ato dëshira që unë ushqeja në zemër.
11Moje dni sa pominuly; moje úmysly sú roztrhané, dedičstvá môjho srdca.
12Ata e ndërrojnë natën në ditë, "drita është afër", thonë, për shkak të errësirës.
12Noc mi obracajú na deň, a zase vraj svetlo je blízko tmy.
13Në rast se e pres Sheolin si shtëpinë time në rast se e shtrij shtrojen time në terr,
13I keby som niečo očakával, jednako bude hrob mojím domom; vo tme si usteliem svoju ložu.
14në rast se i them vendvarrit: "Ti je ati im", dhe krimbave: "Jeni nëna ime dhe motra ime",
14Jame privolám: Ty si môj otec! Moja mať a moja sestra privolám červom.
15ku është, pra, shpresa ime? Kush mund të dallojë ndonjë shpresë për mua?
15Kde je tedy moje očakávanie? A čo do môjho očakávania, kto kedy ho uvidí?
16A do të zbres vallë në portat e Sheolit, kur do të gjejmë bashkë prehje në pluhur?".
16Všetko to sostúpi k závorám hrobu, akže všetko spolu spočíva na prachu.